# صلقع (ص-ل-ق-ع) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%84%D9%82%D8%B9
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D9%84%D9%82%D8%B9

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ص - ل - ق - ع
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 3 sözlük

## Sözlükler (3)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%84%D9%82%D8%B9/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

صلقع، سلقع:
الصَّلْقَعُ والصَّلْقَعَةُ: الإعدامُ. تقول: صَلْقَعَةُ بنُ قَلْمَعةَ: أي ليسَ عنده قليلٌ ولا كثير، لأنّه مُفْلِسٌ وأبوه مِن قَبله، فلذلك قال: ابنُ قَلْمَعة.
يقال: صَلْقَعَ الرّجل فهو مُصَلْقِعٌ أي عَديم مُعدم، ويجُوز بالسين. وهو نَعْتٌ يَتْبَعُ البَلْقَعَ، يقال: بَلْقَعٌ سَلْقَعٌ وبَلاقِعُ سَلاقِعُ، ولا يُفرَدُ.
والسَّلْقَعُ: الأرضُ التي ليسَ فيها شَجَرٌ ولا شَيْءٌ.
والسَّلْقَعُ: المكان الحَزْنُ، والحَصَى إذا حَمِيتْ عليه الشَّمْسُ. وتقول: اسلَنْقَعَ بالبَرْقِ واسْلَنْقَعَ البَرْقُ إذا استَطارَ في الغيم، وإنَّما هي خَطْفَةٌ لا لُبْثَ لها. والسِّلِنْقاعُ: الاسمُ من ذلك.

##### Türkçe

صلقع، سلقع:
**الصَّلْقَعُ** ve **الصَّلْقَعَةُ**: yokluk. Şöyle dersin: **صَلْقَعَةُ بنُ قَلْمَعةَ**: yani onda ne az vardır ne çok; çünkü o iflâs etmiştir ve babası da ondan önce (öyleydi); bu yüzden “**ابنُ قَلْمَعة**” dedi.

Denir ki: **صَلْقَعَ** adam; o hâlde o **مُصَلْقِعٌ**’dir; yani yok, yoksul. **بالسين** ile de câizdir. O, **البَلْقَعَ**’a tâbi olan bir sıfattır; denir ki: **بَلْقَعٌ سَلْقَعٌ** ve **بَلاقِعُ سَلاقِعُ**; tekil yapılmaz.

Ve **السَّلْقَعُ**: içinde ağaç da hiçbir şey de olmayan yer.

Ve **السَّلْقَعُ**: sert yer; ve güneş onun üzerine kızdığında çakıl. Ve dersin: **اسلَنْقَعَ بالبَرْقِ** ve **اسْلَنْقَعَ البَرْقُ**; bulut içinde sıçrayıp yayıldığında; o ancak bir kapıştır, onda durma yoktur. Ve **السِّلِنْقاعُ**: bunun ismidir.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%84%D9%82%D8%B9/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الصَّلْقَعُ والصَّلْقَعةُ: الإِعدام. وقد صَلْقَعَ الرجلُ، فهو مُصَلْقِعٌ: عَدِيم مُعْدِم، وصَلْقَعٌ إِتباع لِبَلْقَع، وهو القَفْر، ولا يُفْرد. والصَّلَنْقَعُ: الماضي الشديدُ. ويقال: رجل صَلَنْقَعٌ بَلَنْقَعٌ إِذا كا فقيراً معدماً. قال: ويجوز فيه السين وهو نعت يتبع البلقع لا يفرد. وصَلْقَعَ عِلاوتَه، بالفاء والقاف جميعاً، أَي ضرب عنقه.

##### Türkçe

**الصَّلْقَعُ** ve **الصَّلْقَعةُ**: yokluk (i‘dâm). Ve **صَلْقَعَ** adam; o hâlde o **مُصَلْقِعٌ**: yoksun, yoksullaştıran; ve **صَلْقَعٌ**, **بَلْقَع**’a tâbî (itbâ‘)dır; o ise çorak (kıraç)tır; ve tekil yapılmaz. Ve **الصَّلَنْقَعُ**: şiddetli geçen (mâzî). Ve denilir: adam **صَلَنْقَعٌ بَلَنْقَعٌ**, eğer çok fakir, yoksun ise. Dedi: onda **السين** de câizdir; ve o, **البلقع**’a tâbî bir sıfattır; tekil yapılmaz. Ve **صَلْقَعَ** onun **عِلاوتَه**’sini, **الفاء** ve **القاف** ile birlikte; yani boynunu vurdu.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%84%D9%82%D8%B9/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

كصلقع، بالقاف في الكل مما ذكر من المعاني، نقله الجوهري هكذا في ضرب العنق، والإفلاس، وفي معنى الحلاقة من العباب، وقد صلقع الرجل صلقعا، وصلقعة، فهو مصلقع: عديم معدم. قال ابن عباد: صوت صلنقع، كسمندل: شديد، وقد صلقعه، أي صوته: إذا شدده. قال الليث: يقال: صلقع بلقع وبلقع سلقع، أي خال، لا يفرد. قال: الصلنقع، كسمندل: الماضي الجريء الشديد، وقد ذكره المصنف في ص-ل-ف-ع، قال ابن عباد: ويقال للطريق: صلنقع بلنقع، أي إذا كان خاليا. ومما يستدرك عليه: رجل صلنقع بلنقع، إذا كان فقيرا معدما، ويجوز فيه السين، وهو إتباع، ولا يفرد، كما في اللسان.

##### Türkçe

**كصلقع**; zikredilen mânâların hepsinde **القاف** iledir; bunu el-Cevherî boyun vurma ve iflâs hakkında böylece nakletti; tıraş etme mânâsında da el-ʿUbâb’dan (nakledilmiştir). Ve adam **صلقع** etti, **صلقعا** ve **صلقعة** (olarak); o hâlde o **مصلقع**tır: yoksun, yoksul. İbn ʿAbbâd dedi: **صوت صلنقع**; **كسمندل**: şiddetli. Ve onu **صلقعه**; yani onun sesi: onu şiddetlendirdiği zaman. el-Leys dedi: denir ki: **صلقع بلقع** ve **بلقع سلقع**; yani boş; tek başına kullanılmaz. Dedi: **الصلنقع**; **كسمندل**: geçmiş, cüretkâr, şiddetli; musannif onu **ص-ل-ف-ع**’da zikretmiştir. İbn ʿAbbâd dedi: ve yola da denir: **صلنقع بلنقع**; yani boş olduğu zaman. Ve ona (musannife) istidrâk edilenlerdendir: **رجل صلنقع بلنقع**; fakir, yoksul olduğu zaman. Ve onda **السين** câizdir; o, tâbi kılmadır; ve tek başına kullanılmaz; Lisân’da olduğu gibi.
