# صلل — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%84%D9%84/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D9%84%D9%84/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صلل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%84%D9%84.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: صلل

الصَلّة: الأرض اليابسة. والصَلَّةُ: الجِلْدُ. يقال خُفٌّ جيّدُ الصَلَّةِ. وقد صَللْتُ الخُفَّ. والصَلَّةُ أيضاً: واحدة الصِلالِ، وهي القطع من الأمطار المتفرِّقة، يقع منها الشيء بعد الشيء. والصِلالُ أيضاً: العُشبُ، سمِّي باسم المطر المتفرِّق. والصِلُّ بالكسر: الحيَّةُ التي لا تنفع منهخا الرُقْية. يقال: إنَّها لَصِلُّ صَفاً، إذا كانت مُنْكَرَةً مثل الأفعى. ويقال للرجل إذا كان داهياً مُنْكَراً: إنّه لَصِلُّ أَصلالٍ، أي حيّةٌ من الحيّات شُبِّه الرجل بها. قال النابغة الذبيانيّ:
ماذا رُزِئْنا مـن حَـيّةٍ ذَكَـرٍنَضْناضَةٍ بالرَزايا صَلِّ أَصْلالِ
والصِلُّ أيضاً: نبتٌ. والصِلِّيانُ: بَقْلةٌ، الواحدة صِلِّيانةٌ. ويقال للرجل إذا أسرعَ الحَلِفَ ولم يتتعتع: جَذّها جَذّ العَيْرِ الصِلِّيانَةَ. وذلك أنّ العيرُ ربّما اقتلع الصِلِّيانَةَ من أصلها إذا ارتعاها. وصَلَّ اللحمُ يَصِلُّ بالكسر صُلولاً، أي أنْتَنَ، مطبوخاً كان أو نيِّئاً. قال الحطيئة:
ذاك فَتىً يَبْـذُلُ ذا قِـدْرِهِلا يُفْسِدُ اللحمَ لديه الصُلولُ
وأَصَلَّ مثله. وصَلَّلَتِ اللِحامُ، شدد للكثرة. وصَلَّ المسمارُ وغيره يَصِلُّ صَليلاً، أي صوّتَ. وطينٌ صَلالٌ ومِصْلالٌ، أي يصوّت كَما يصوِّتُ الفخَّار الجديد. وجاءت الخيلُ تَصِلُّ عطشاً، وذلك إذا سمعْتَ لأجوافها صَليلاً، أي صوتاً. ويقال: صَلْتُهُم الصالّةُ تَصُلُّهُمْ بالضم، أي أصابَتْهم الداهيةُ.

### Türkçe

**الصَلّة**: kuru yer. Ve **الصَلَّةُ**: deri. Denir: “iyi **الصَلَّةِ**’li bir mest.” Ve “mesti **صَللْتُ**.” Ve **الصَلَّةُ** ayrıca: **الصِلالِ**’ın bir tanesi; o, dağınık yağmurlardan parçalardır; ondan şey, şeyden sonra düşer. Ve **الصِلالُ** ayrıca: ot; dağınık yağmurun adıyla adlandırıldı. Ve kesre ile **الصِلُّ**: kendisinden rukyenin fayda vermediği yılan. Denir: “Şüphesiz o, elbette **صِلُّ صَفاً**’dır”; eğer engerek gibi yadırganmış ise. Ve erkeğe, eğer kurnaz, yadırganmış ise, denir: “Şüphesiz o, elbette **صِلُّ أَصلالٍ**’dır”; yani yılanlardan bir yılan; erkek ona benzetildi. Nâbiga ez-Zübyânî dedi:
ماذا رُزِئْنا مـن حَـيّةٍ ذَكَـرٍنَضْناضَةٍ بالرَزايا صَلِّ أَصْلالِ
Ve **الصِلُّ** ayrıca: bir bitki. Ve **الصِلِّيانُ**: bir bakla/ot; bir tanesi **صِلِّيانةٌ**. Ve erkeğe, eğer yemini çabuk etti ve kekelemedi ise, denir: “Onu, merkebin **الصِلِّيانَةَ**’yı koparması gibi kopardı.” Bu, merkebin bazen **الصِلِّيانَةَ**’yı otladığında kökünden sökmesidir. Ve et **صَلَّ** eder; kesre ile **يَصِلُّ**; **صُلولاً**: yani koktu; pişmiş olsun ya da çiğ. Hutay’e dedi:
ذاك فَتىً يَبْـذُلُ ذا قِـدْرِهِلا يُفْسِدُ اللحمَ لديه الصُلولُ
Ve **أَصَلَّ** onun gibidir. Ve etler **صَلَّلَتِ**; çokluk için şeddelendi. Ve çivi ve başkası **صَلَّ** eder; **يَصِلُّ**; **صَليلاً**: yani ses çıkardı. Ve **طينٌ صَلالٌ** ve **مِصْلالٌ**: yani yeni çömleğin ses çıkardığı gibi ses çıkarır. Ve atlar susuzluktan **تَصِلُّ** olarak geldi; bu, karın boşluklarına bir **صَليلاً** işittiğin zamandır; yani bir ses. Ve denir: **الصالّةُ** onları **صَلْتُهُم**; onları damme ile **تَصُلُّهُمْ**: yani onlara felâket isabet etti.
