# صمت — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%85%D8%AA/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D9%85%D8%AA/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صمت](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%85%D8%AA.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: صمت

صَمَتَ يَصْمُتُ صَمْتاً وصُموتاً وصُماتاً: سَكَتَ. وأَصْمَتَ مثله. والتَصْميتُ: التَسكيتُ. والتَصْميتُ أيضاً: السُكوتُ. ورجلٌ صِمِّيتٌ، أي سِكِّيتٌ. والصُمْتَةُ: مثل السكْتَة. أبو زيد: رَمَيْتُهُ بصُماتِهِ سُكاتِهِ، أي بما صَمَتَ به وسكت. ويقال فلان على صُماتِ الأمر، إذا أَشْرَفَ على قضائه. وبات من القوم على صُماتٍ، أي بمرأىً ومسمعٍ في القرب. قال الشاعر:
وحاجةٍ كنتُ على صُماتِها
أي كنت على شَرَفٍ من إدراكها. وتقول: ماله صامِتٌ ولا ناطق. فالصامِتُ: الذهب والفضة. والناطق: الإبل والغنم؛ أي ليس له شيء. والصامتُ من اللبن: الخاثر. والصَموتُ: الدِرع التي إذا ضُبَّتْ لم يُسمع لها صوت. أبو عبيد: المُصْمَتُ الذي لا جوف له. وقد أَصْمَتُّهُ أنا. وباب مُصْمَتٌ: قد أُبهِمَ إغلاقه. والمُصْمَتُ من الخيل: البهيم، أيّ لونٍ كان لا يخالط لونَه لونٌ آخر. أبو زيد: لَقيتُهُ بِوَحْشِ إصْمِتَ، ولقيته ببلدةِ إصْمِتَ، إذا لقيتَه بمكانٍ قفر لا أنيسَ به، وهو غير مُجرىً.

### Türkçe

**صَمَتَ** **يَصْمُتُ** **صَمْتاً** ve **صُموتاً** ve **صُماتاً**: sustu. Ve **أَصْمَتَ** da onun gibidir. Ve **التَصْميتُ**: susturtma. Ve **التَصْميتُ** ayrıca: susma. Ve bir adam **صِمِّيتٌ**, yani **سِكِّيتٌ**. Ve **الصُمْتَةُ**: **السكْتَة** gibidir. Ebû Zeyd: “Onu, onun **صُماتِهِ** **سُكاتِهِ** ile attım”; yani onunla **صَمَتَ** ettiği ve sustuğu şeyle. Ve “falanca, işin **صُماتِ**ı üzeredir” denir; onu yerine getirmesine yaklaştığı zaman. Ve kavimden, **صُماتٍ** üzere geceledi; yani yakınlıkta görülecek ve işitilecek bir yerde. Şair dedi ki:
“Ve bir ihtiyaç ki ben onun **صُماتِها**sı üzerindeydim”
yani onu elde etmeye bir şeref (yakınlık) üzerindeydim. Ve dersin: “Onun ne **صامِتٌ**i var ne de **ناطِق**ı.” Artık **الصامِتُ**: altın ve gümüştür. Ve **الناطق**: develer ve koyunlardır; yani onun hiçbir şeyi yoktur. Ve sütten **الصامتُ**: koyulaşmış olandır. Ve **الصَموتُ**: perçinlendiği zaman ona ses işitilmeyen zırhtır. Ebû Ubeyd: **المُصْمَتُ**, iç boşluğu olmayan şeydir. Ve ben onu **أَصْمَتُّهُ**. Ve **باب مُصْمَتٌ**: kapatılması müphem kılınmış (sıkılaştırılmış)tır. Ve atlardan **المُصْمَتُ**: **البهيم**dir; hangi renk olursa olsun, onun rengine başka bir renk karışmaz. Ebû Zeyd: “Onunla, **بِوَحْشِ إصْمِتَ**’te karşılaştım; ve onunla, **ببلدةِ إصْمِتَ**’te karşılaştım”; onu, kendisinde ünsiyet edilecek kimse bulunmayan ıssız bir yerde karşılaştığın zaman; ve o, akarsu yatağı olmayan yerdir.
