# صمد — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%85%D8%AF/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D9%85%D8%AF/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صمد](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%85%D8%AF.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: صمد

باب الصاد والدال والميم معهما
ص د م، د م ص، م ص د، ص م د مستعملات
صدم:
الصَّدْمُ: ضَرْبُ شيءٍ صُلْب بشيء مثله، ورجلانِ يَعْدُوانِ فتَصادَ ما، وجَيْشانِ، مثلُه، يَتَصادَمانِ.
وصَدَمَهم أمْرٌ اي أصابتهم شِدَّةٌ.
وصِدام: اسْمُ فَرَسٍ.
ورجلٌ مِصْدَم: مُجَرِّبٌ.
والصُّدامُ: داءٌ يأخُذُ رُءوسَ الدَّوابِّ.
وهذا صَدَم هذا أي يُصادِمُه.
دمص:
كلُّ عِرْقٍ من أعراق الحائِطِ يُسمَّى دِمْصاً، ما خَلا العِرْقَ الأسفَلَ فإِنّه دِهْصٌ.
والأدْمَصُ: الذي رَقَّ حاجِبُه من أُخُرٍ، وكَثُفَ من قُدُمٍ، والمصدرُ الدَّمَصُ، ورُبَّما قالوا: أدمَصُ الرأس اذا رَقَّ منه مَواضِعُ، وقَلَّ شَعُره.
مصد:
المَصْدُ: ضَرْبٌ من الرَّضاعِ، يقالُ: قَبَّلَها فمصَدَها مَصْداً.
صمد:
الصَّمَدُ عن الحَسنَ: الذي أُصْنِدَتْ إليه الأمورُ، فلا يعتني فيها أحَدٌ غيرُه.
وصَمَدْتُ: قَصَدْتُ.
وفي العربية: الصَّمَدُ السّيِّد في قومه، ليس فوقه أحَدٌ، ولا يُقضَى أمرٌ دونه، قال: خُذْها حُذَيْفَ فأنتَ السَّيِّدُ الصَّمَدُ ويقال: هو المُصمَتُ الذي ليس بأجْوَفَ.
والصَّمدَةُ والصُّمْدَة: صخرةٌ راسيةٌ في الأرض مستوية بمَتْنٍ من الأرض، وربَّما ارتَفَعَتْ شيئاً.
وصَمَدْتُ صَمْدَ كذا أي قَصَدْتُ قَصدَه واعتَمَدْتُه.
والصِّماد: عِفاصُ القارورة، وصَمَدتُها صَمْداً، قال الشاعر في الصُّمْدة:
مخالِفُ صُمْدةٍ وقرينُ أخرى		تَجُرُّ عليه حاصِبَها الشَّمالُ
وقال رؤبة: وزادَ ربّي حَسَدَ الحُسّادِ غيظاً وعَضُّوا جَنْدَلَ الصِّمادِ

### Türkçe

باب **الصاد** و**الدال** و**الميم** معهما
**ص د م**، **د م ص**، **م ص د**، **ص م د** مستعملات

**صدم**:
**الصَّدْمُ**: sert bir şeyin benzeri bir şeyle vurulmasıdır; iki adam koşar da çarpışırlar; iki ordu da, onun gibidir, çarpışırlar.
Ve **صَدَمَهم** bir iş, yani onlara bir şiddet isabet etti.
Ve **صِدام**: bir atın adıdır.
Ve bir adam **مِصْدَم**: tecrübeli.
Ve **الصُّدامُ**: binek hayvanlarının başlarını tutan bir hastalıktır.
Ve “bu, şuna **صَدَم** etti” yani ona çarpışır.

**دمص**:
Duvarın damarlarından her bir damarına, en alt damar hariç, **دِمْصاً** denir; çünkü o **دِهْصٌ**dur.
Ve **الأدْمَصُ**: kaşının arkadan inceldiği, önden ise kalınlaştığı kimsedir; mastar **الدَّمَصُ**tur. Ve bazen derler ki: “baş **أدمَصُ** oldu” yani ondan yerler inceldi ve saçı azaldı.

**مصد**:
**المَصْدُ**: emzirmenin bir türüdür; denir ki: “onu öptü de onu **مَصْداً** ile **مصَدَ** etti.”

**صمد**:
**الصَّمَدُ** (Hasen’den): işlerin kendisine dayandırıldığı kimsedir; onda ondan başkası hiçbir kimse ilgilenmez.
Ve “**صَمَدْتُ**”: “kastettim.”
Ve Arapçada: **الصَّمَدُ** kavminde efendidir; onun üstünde hiç kimse yoktur; onun aşağısında bir iş hükme bağlanmaz. Dedi ki: “Onu al, Hudhayfa; çünkü sen efendi **الصَّمَدُ**sün.” Ve denir ki: o, içi boş olmayan **المُصمَتُ**tir.
Ve **الصَّمدَةُ** ve **الصُّمْدَة**: yerde sağlam duran, yerin bir sırtıyla düz olan bir kayadır; bazen biraz yükselir.
Ve “**صَمَدْتُ** **صَمْدَ** şöyle” yani onun kastını kastettim ve ona dayandım.
Ve **الصِّماد**: şişenin kılıfıdır; ve onu **صَمْداً** ile **صَمَدتُ**. Şair **الصُّمْدة** hakkında dedi ki:
مخالِفُ **صُمْدةٍ** وقرينُ أخرى		تَجُرُّ عليه حاصِبَها الشَّمالُ
Ve Ru’be dedi ki: وزادَ ربّي حَسَدَ الحُسّادِ غيظاً وعَضُّوا جَنْدَلَ **الصِّمادِ**
