# صنر — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%86%D8%B1/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D9%86%D8%B1/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صنر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%86%D8%B1.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: صنر

الصنار، بالكسر: الدلب، ، والنون مشددة، واحدته صنارة، عن أبي حنيفة، وأنشد بيت العجاج:
  يشق دوح الجوز والصنار. وتخفيف النون أكثر، وهكذا أنشدوا بيت العجاج بالتخفيف. قال أبو حنيفة: وهي فارسية، معرب جنار، وقد جرت في كلام العرب. وقال الليث: هو فارسي دخيل. الصنار: رأس المغزل، ويقال: هي الحديدة الدقيقة المعقفة التي في رأس المغزل، ولا تقل: صنارة. وقال الليث: الصنارة: مغزل المرأة، وهو دخيل. الصنارة بهاء، الأذن، يمانية. الصنارة: الرجل السيء الخلق المكشر. الكسر عن ابن الأعرابي، ويفتح، عن كراع. الصنارة: مقبض الحجفة. ج صنانير. قال ابن الأعرابي أيضا: الصنارة: السيء الأدب، وإن كان نبيها، وهم الصنانير. وقال أبو علي: صنارة، بالكسر: سيء الخلق، ليس من أبنية الكتاب لأن هذا البناء لم يجيء صفة. والصنور، كعجول: البخيل السيء الخلق، نسبه الأزهري والصاغاني إلى ابن الأعرابي. ومما يستدرك عليه: الصنارية، بالكسر: قوم بأرمنية. وصناار، بالكسر وتشديد النون: موضع من ديار كلب، بناحية الشام.

### Türkçe

**الصنار**، kesre ile: **الدلب**; ve **النون** şeddelidir; onun bir teki **صنارة**’dır; Ebû Hanîfe’den. Ve el-‘Accâc’ın beytini inşâd etti:
  “Cevizin ve **الصنار**’ın dallarını yarar.” Ve **النون**’un tahfîfi daha çoktur; el-‘Accâc’ın beytini de tahfîf ile böyle inşâd ettiler. Ebû Hanîfe dedi: O Farsçadır; **جنار**’ın Arapçalaştırılmışıdır; ve Arapların كلام’ında cereyan etmiştir. Leys dedi: O, dâhil olan Farsçadır. **الصنار**: iğin başı; ve denilir: o, iğin başında olan ince, kıvrık demirdir; ve “**صنارة**” deme. Leys dedi: **الصنارة**: kadının iği; ve o dâhildir. **الصنارة** (هاء ile): kulak; Yemenîdir. **الصنارة**: kötü huylu, dişlerini gösteren adam. Kesre, İbnü’l-A‘râbî’den; ve fetha ile de gelir, Kurâ‘dan. **الصنارة**: **الحجفة**’nin kabzası. Çoğulu **صنانير**. İbnü’l-A‘râbî ayrıca dedi: **الصنارة**: kötü edep sahibi; isterse soylu olsun; ve onlar **الصنانير**’dir. Ebû ‘Alî dedi: **صنارة**, kesre ile: kötü huylu; kitabın binalarından değildir; çünkü bu bina sıfat olarak gelmemiştir. Ve **الصنور**, **عجول** gibi: cimri, kötü huylu; onu Ezherî ve Sâğânî İbnü’l-A‘râbî’ye nisbet etti. Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **الصنارية**, kesre ile: Ermeniye’de bir kavim. Ve **صناار**, kesre ile ve **النون**’u şeddeli: Kelb diyarından bir yer; Şam nahiyesinde.
