# صنق — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%86%D9%82/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D9%86%D9%82/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صنق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%86%D9%82.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: صنق

الصنق، بضمتين أهمله الجوهري. وقال ابن الأعرابي: أي الأصنة كذا في التذيب. قال شيخنا: لعله أراد أبوال الإبل، كأنه جمع صن بالكسر. وقال ابن دريد: الصنق: بالتحريك: شدة ذفر الإبط، زاد في المحكم: والجسد، صنق صنقا. والصنق، ككتف: المتين الشديد الصلب، كالصانق وهكذا في سائر النسخ، وهو غلط نشأ عن تصحيف قبيح، والصواب: الصنق: المنتن، كالصانق، كما هو نص العباب. ورجل صنق ككتف: شديد ذفر الجسد. وجمل صنقة ظاهر سياقه أنه كفرحة، وليس كذلك، بل هو بالتحريك، كما في العباب، أي ضخم كبير، وهكذا هو نص النوادر، وكذلك صنخة، وقبصاة وقبصة. والصنقة، محركة، من الحرة: ما غلظ منها وكذلك الصمقة، والصمغة. والصنقة: المحسنون خدمة الإبل يقال: هذه إبل صنقتها الصنقة، أي: أحسنوا القيام عليها، قاله ابن عباد، وكأنه جمع صانق، كالمصنقين. والصناق ككتاب: الجمل البعيد الصوت في الهدير، نقله الصاغاني. قال: وصانقان بكسر النون الأولى: ة بمرو. وقال ابن عباد: أصنق عليه: إذا أصر. وقال أبو زيد: أصنق في ماله إصناقا: إذا أحسن القيام عليه. ومما يستدرك عليه: أصنقه العرق إصناقا: إذا نتن ريحه. ورجل مصناق، كمحراب: لزم ماله، وأحسن القيام عليه. والصنق، بالتحريك: الحلقة تجعل في أطراف الأروية، جمعه أصناق، عن أبي حنيفة، وقد مر ذكره في ق ط ف. وأصنق: إذا لم يأكل، ولم يشرب من هياج، لا من مرض.

### Türkçe

**الصنق**، iki ḍamme ile; el-Cevherî onu ihmal etti. İbnü’l-A‘râbî dedi: yani **الأصنة**; Tehzîb’de böyle. Şeyhimiz dedi: herhâlde deve bevllerini kastetti; sanki kesre ile **صن**’ın cem‘i gibi. İbn Düreyd dedi: **الصنق**: hareke ile: koltuk altı kokusunun şiddeti; el-Muḥkem’de ziyade etti: ve beden; **صنق** **صنقا**. Ve **الصنق**، **ككتف**: sağlam, şiddetli, katı; **كالصانق**; ve diğer nüshalarda da böyledir; o ise çirkin bir tashîften doğmuş bir yanlıştır; doğrusu: **الصنق**: kokmuş olan; **كالصانق**; ‘Abbâb’ın nassı üzere olduğu gibi. Ve adam **صنق** **ككتف**: beden kokusu şiddetli. Ve deve **صنقة**; siyakının zâhiri onun **كفرحة** olduğunu gösterir; öyle değildir; bilakis hareke iledir; ‘Abbâb’da olduğu gibi; yani iri, büyük; Nevâdir’in nassı da böyledir; yine **صنخة**; ve **قبصاة** ve **قبصة**. Ve **الصنقة**، harekeli: **الحرة**’den onun kalın olanı; yine **الصمقة** ve **الصمغة**. Ve **الصنقة**: develere hizmeti güzel yapanlar; denir ki: bu develer, **الصنقة**’nin **صنقتها**’dır; yani onların üzerine kıyâmı güzel yaptılar; bunu İbn ‘Abbâd söyledi; sanki **صانق**’ın cem‘i gibidir; **كالمصنقين** gibi. Ve **الصناق** **ككتاب**: böğürmede sesi uzak olan deve; es-Sâğânî nakletti. Dedi: ve **صانقان** birinci **النون**’un kesri ile: Merv’de bir yer. İbn ‘Abbâd dedi: **أصنق** عليه: ısrar ettiğinde. Ebû Zeyd dedi: malında **أصنق** **إصناقا**: onun üzerine kıyâmı güzel yaptığında. Ve ona istidrâk olunanlardandır: **أصنقه** ter **إصناقا**: kokusu kokuştuğunda. Ve adam **مصناق**، **كمحراب**: malına yapıştı ve onun üzerine kıyâmı güzel yaptı. Ve **الصنق**، hareke ile: **الأروية**’nin uçlarına yapılan halka; cem‘i **أصناق**; Ebû Hanîfe’den; onun zikri **ق ط ف**’te geçmişti. Ve **أصنق**: heyecandan, hastalıktan değil, yemediğinde ve içmediğinde.
