# صنم — Kitâbullâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%86%D9%85/sozluk/kitab_allah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D9%86%D9%85/entries/kitab_allah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صنم](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%86%D9%85.md)
- Kitâbullâh: Kur'an kullanımından türetilmiş

## Madde başı: صنم

صنم
صَنِمَ - يَصْنَمُ - صَنَم - اًصْنَام
صَنِمَ - يَصْنَمُ + كائن + كائناً أو شيئاً: يجعله له صنماً: يُعَظِّمُه ويُجِلُّه ويقدسه ويمدحه ويُكْبِرُه في عينيه وفي أعين الناس
صَنَم: على وزن " فَعَل" اسم فعل بمعنى مفعول من " صَنِمَ - يَصْنَمُ": المقدس والمُعَظَّم: وهو اصطلاحاً كل تمثال من حجر أو أي شيء آخر يتخذ إلهاً يعبد ويعكف عليه
اًَصْنَام : جمع " صنم "
واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " المدح والحمد والثناء والتعظيم لآخر على فضله وحسن مزاياه "، وهي:
وَقِرَ - يَوْقَرُ (وَقِرَ - يَقِرُ)، عَزَرَ - يَعْزِرُ، حَمِدَ - يَحْمَدُ، صَنِمَ - يَصْنَمُ، شَكَرَ - يَشْكُرُ، وَثَنَ - يَثِنُ
ملاحظة: تفريق صنم عن تمثال:
تمثال - تماثيل: البناء أو الشيء الذي يعمل مثلاً عن شيء آخر: يشبهه كثيراً من حيث الشكل والمقاييس ولكنه ليس هو حقيقة، من حيث البنية والتركيب، بينما الصنم هو تمثال مُعَظَّم كما لو كان يعبد

 	﴿يعملون له ما يشاء من محاريب وتماثيل وجفان كالجواب وقدور راسيات اعملوا آل داوود شكرا وقليل من عبادي الشكور(13)﴾ سبأ ﴿إذ قال لأبيه وقومه ما هذه التماثيل التي أنتم لها عاكفون(52) قالوا وجدنا آباءنا لها عابدين(53)قال لقد كنتم أنتم وآباؤكم في ضلال مبين(54)قالوا أجئتنا بالحق أم أنت من اللاعبين(55)قال بل ربكم رب السماوات والأرض الذي فطرهن وأنا على ذلكم من الشاهدين(56) وتالله لأكيدن أصنامكم بعد أن تولوا مدبرين(57)﴾ الأنبياء
صنم - اًصنام
 	﴿وإذ قال إبراهيم لأبيه آزر أتتخذ أصناما آلهة إني أراك وقومك في ضلال مبين(74)﴾ الأنعام ﴿وتالله لأكيدن أصنامكم بعد أن تولوا مدبرين(57)﴾ الأنبياء
 	﴿قالوا نعبد أصناما فنظل لها عاكفين(71)﴾ الشعراء ﴿وجاوزنا ببني إسرائيل البحر فأتوا على قوم يعكفون على أصنام لهم قالوا ياموسى اجعل لنا إلها كما لهم آلهة قال إنكم قوم تجهلون(138)﴾ الأعراف
 	﴿وإذ قال إبراهيم رب اجعل هذا البلد آمنا واجنبني وبني أن نعبد الأصنام(35)﴾ إبراهيم ﴿قالوا نعبد أصناما فنظل لها عاكفين(71)﴾ الشعراء
مختار الصحاح
● [صنم] ص ن م: الصَّنَمُ واحد الأصْنَامِ قيل أنه معرب شَمَنَ وهو الوثن
الراغب
صنم
- الصنم: جثة متخذة من فضة، أو نحاس، أو خشب، كانوا يعبدونها متقربين به إلى الله تعالى، وجمعه: أصنام. قال الله تعالى: }أتتخذ أصناما آلهة﴿[الأنعام/74]،﴾لأكيدن أصنامكم﴿[الأنبياء/57]، قال بعض الحكماء: كل ما عبد من دون الله، بل كل ما يشغل عن الله تعالى يقال له: صنم، وعلى هذا الوجه قال إبراهيم صلوات الله عليه:﴾اجنبني وبني أن نعبد الأصنام{ [إبراهيم/35]، فمعلوم أن إبراهيم مع تحققه بمعرفة الله تعالى، واطلاعه على حكمته لم يكن ممن يخاف أن يعود إلى عبادة تلك الجثث التي كانوا يعبدونها، فكأنه قال: اجنبني عن الاشتغال بما يصرفني عنك.
ملخص اللسان
1.     ما تخذوه من آلهةٍ فكان غيرَ صُورةٍ فهو وَثَنٌ، فإذا كان له صورة فهو صَنَمٌ
2.     الصَّنَمةُ والنَّصَمةُ الصُّورةُ التي تُعْبَد
لسان العرب
● - صنم: الصَّنَمُ: معروفٌ واحدُ الأَصْنامِ، يقال: إنه معرَّب شَمَنْ، وهو      الوَثَن؛ قال ابن سيده: وهو يُنْحَتُ من خَشَبٍ ويُصَاغُ من فضة      ونُحاسٍ، والجمع أَصنام، وقد تكرر في الحديث ذكرُ الصَّنَمِ والأَصنام، وهو ما      اتُّخِذَ إلهاً من دون الله، وقيل: هو ما كان له جسمٌ      أَو صورة، فإن لم يكن له جسم أَو صورة فهو وَثَن. وروى أَبو العباس عن      ابن الأَعرابي: الصَّنَمةُ والنَّصَمةُ الصُّورةُ التي تُعْبَد. وفي      التنزيل العزيز: واجْنُبْني وبَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الأَصنام؛ قال ابن عرفة:      ما تخذوه من آلهةٍ فكان غيرَ صُورةٍ فهو وَثَنٌ، فإذا كان له صورة فهو      صَنَمٌ، وقيل: الفرق بين الوَثَن والصنمِ أَن الوَثَنَ ما كان له جُثَّة من      خشب أَو حجر أَو فضة يُنْحَت ويُعْبَد، والصنم الصورة بلا جثة، ومن العرب      من جعل الوَثَنَ المنصوبَ صنماً، وروي عن الحسن أَنه قال: لم يكن حيٌّ      من أَحْياءِ العرب إلا ولها صنمٌ يعبدونها يسمونها أُنثى بني فلان      (*      قوله: ولها صنم يعبدونها: لعلَّه أنث الضمير العائد إلى الحيّ لأنه في معنى      القبيلة. وأنث الضمير العائد إلى الصنم لأنه في معنى الصورة)؛ ومنه قول      الله عز وجل: إنْ يَدْعون مِنْ دونِه إلاَّ إناثاً؛ والإناث كل شيء ليس      فيه روح مثل الخَشبة والحجارة، قال: والصَّنَمةُ الداهيةُ؛ قال الأَزهري:      أَصلها صَلَمة. وبنو صُنَيْم: بطنٌ.
مقاييس اللغة:
(صنم) الصاد والنون والميم كلمةٌ واحدةٌ لا فرعَ لها، وهي الصَّنَم. وكان شيئاً يُتَّخَذُ من خشبٍ  أو فضّة أو نُحاسٍ فيُعبَد.
القاموس المحيط:
الصَّنَمُ، محرَّكةً خُبْثُ الرائِحَةِ، وقُوَّةُ العَبْدِ، وهو صَنِمٌ، ككَتِفٍ، والوَثَنُ يُعْبَدُ، مُعَرَّبُ شَمَنْ، وبهاءٍ قَصَبَةٌ الريشِ كُلُّها، والداهِيَةُ، لُغَةٌ في الصَّلَمَةِ. والصَّنَمانُ ة بِدِمَشْقَ. وصَنَّمَ تَصْنيماً صَوَّتَ، و النُوقَ غَزَّرَها، ونوقٌ صَنِماتٌ، بكسرِ النونِ. وبَنُو صُنامَةَ، كثُمامَةٍ من الْأَشْعَرينَ. وصُنْمٌ، بالضم ع. وإقليمُ الْأَصْنامِ بالْأَنْدَلُسِ. وبَنو صُنَيْمٍ، كزُبَيْرٍ بَطْنٌ.
تاج العروس:
( الصنم محركة خبث الرائحة و ) أيضا ( قوة العبد ) وقد صنم ( وهو صنم ككتف و ) الصنم واحد الاصنام وقد تكرر ذكره في القرآن والحديث قال الجوهرى هو ( الوثن ) وهو صريح في انهما مترادفان وفرق بينهما هشام الكلبى في كتاب الاصنام له بان المعمول من الخشب أو الذهب والفضة أو غيرها من جواهر الارض صنم وإذا كان من حجارة فهو وثن وقال ابن سيده هو ينحت من خشب ويصاغ من فضة ونحاس وذكر الفهرى ان الصنم ما كان له صورة جعلت تمثالا والوثن ما لاصورة له * قلت وهو قول ابن عرفة وقيل ان الوثن ما كان له جثة من خشب أو حجر أو فضة ينحت و ( يعبد ) والصنم الصورة بلا جثة وقيل الصنم ما كان على صورة خلقة البشر والوثن ما كان على غيرها كذا في شرح الدلائل وقال آخرون ما كان له جسم أو صورة فصنم فان لم يكن له جسم أو صورة فهو وثن وقيل الصنم من حجارة أو غيرها والوثن ما كان صورة مجسمة وقد يطلق الوثن على الصليب وعلى كل ما يشغل عن الله تعالى وعلى هذا الوجه قال ابراهيم عليه السلام واجنبني وبنى أن نعبد الاصنام لانه عليه السلام مع تحققه بمعرفة الله عزوجل واطلاعه على حكمته لم يكن ممن يخاف عبادة تلك الجثث التى كانوا يعبدونها فكأنه قال اجنبني عن الاشتغال بما يصرفني عنك قاله الراغب يقال انه ( معرب شمن ) هكذا بالشين المعجمة ولا أدرى انه في أي لسان فانه في الفارسية بت ( و ) الصنمة ( بهاء قصبة الريش كلها و ) أيضا ( الداهية لغة في الصلمة ) باللام نقله الازهرى وقد أهمله المصنف في ص ل م ( والصنمان ) محركة ( ة بدمشق ) الشام ( وصنم تصنيما صوت و ) صنم ( النوق غزرها ) لغة في السين ( ونوق صنمات بكسر النون ) مثل سنمات ( وبنو صنامة كثمامة من الاشعرين ) والذى ضبطه أئمة النسب ان هذا البطن يقال لهم بنو صنم محركة وهم في المعافر منهم ربيعة ابن يوسف عن فضالة بن عبيد وعنه حيوة بن شريح ( وصنم بالضم ع واقليم الاصنام بالاندلس ) من أعمال شدونة وفيه حصن في أسفله عين غزيرة الماء عذبة من حفر الاوائل يجلب منها الماء إلى جزيرة فارس نقله ياقوت ( وبنو صنيم كزبير بطن ) نقله ابن سيده
* ومما يستدرك عليه الصنم لقب كعب بن الاشرف اليهودي وروى أبو العباس عن ابن الاعرابي الصنمة والنصمة الصورة التى تعبد والصنام كشداد جد عبيدالله بن محمد الرملي من شيوخ الطبراني

### Türkçe

صنم
**صَنِمَ** - **يَصْنَمُ** - **صَنَم** - **اًصْنَام**
**صَنِمَ - يَصْنَمُ** + bir varlık + bir varlığı veya bir şeyi: onu kendisi için bir **صَنَم** yapar: onu yüceltir ve saygı gösterir ve kutsallaştırır ve över ve onu kendi gözünde ve insanların gözünde büyütür
**صَنَم**: “**فَعَل**” vezninde, **صَنِمَ - يَصْنَمُ**’dan mef‘ûl manasında fiil ismi: kutsal ve yüceltilmiş: ve o, ıstılah olarak, taştan her heykel veya başka herhangi bir şey ki ilâh edinilir; kendisine ibadet edilir ve ona bağlanıp kalınır
**اًَصْنَام**: “**صنم**”un çoğulu
Ve lafız, “başkasını fazileti ve güzel meziyetleri sebebiyle övme ve hamdetme ve sena etme ve tazim etme” lafızları grubuna mensuptur; onlar şunlardır:
**وَقِرَ - يَوْقَرُ** (**وَقِرَ - يَقِرُ**)، **عَزَرَ - يَعْزِرُ**، **حَمِدَ - يَحْمَدُ**، **صَنِمَ - يَصْنَمُ**، **شَكَرَ - يَشْكُرُ**، **وَثَنَ - يَثِنُ**
Not: **صنم**’i **تمثال**’dan ayırma:
**تمثال** - **تماثيل**: başka bir şeyden örnek olarak yapılan bina veya şey: şekil ve ölçüler bakımından ona çok benzer; fakat yapı ve terkib bakımından hakikatte o değildir; buna karşılık **الصنم** ise, sanki kendisine ibadet ediliyormuş gibi yüceltilmiş bir **تمثال**’dır

 	﴿Onun için dilediği şeylerden mihrablar ve heykeller ve havuzlar gibi leğenler ve sabit kazanlar yaparlardı. “Ey Davud ailesi, şükür olarak iş yapın; kullarımdan şükreden azdır.”(13)﴾ Sebe ﴿Hani babasına ve kavmine demişti: “Sizin kendilerine bağlanıp kaldığınız bu heykeller nedir?”(52) Dediler: “Babalarımızı onlara ibadet eder bulduk.”(53) Dedi: “Andolsun siz de babalarınız da apaçık bir sapıklık içindeydiniz.”(54) Dediler: “Bize hakkı mı getirdin yoksa sen oyun oynayanlardan mısın?”(55) Dedi: “Hayır; Rabbiniz, onları yaratan göklerin ve yerin Rabbidir; ben de buna şahit olanlardanım.”(56) “Allah’a yemin olsun, siz arkanızı dönüp gittikten sonra mutlaka putlarınıza bir tuzak kuracağım.”(57)﴾ Enbiyâ
**صنم** - **اًصنام**
 	﴿Hani İbrahim babası Âzer’e demişti: “Putları ilâhlar mı ediniyorsun? Şüphesiz ben seni ve kavmini apaçık bir sapıklık içinde görüyorum.”(74)﴾ En‘âm ﴿“Allah’a yemin olsun, siz arkanızı dönüp gittikten sonra mutlaka putlarınıza bir tuzak kuracağım.”(57)﴾ Enbiyâ
 	﴿Dediler: “Putlara ibadet ederiz; böylece onlara bağlanıp kalırız.”(71)﴾ Şuarâ ﴿İsrailoğullarıyla denizi geçtik; kendilerine ait putlara bağlanıp kalan bir kavme geldiler. Dediler: “Ey Musa, onların ilâhları olduğu gibi bize de bir ilâh yap.” Dedi: “Şüphesiz siz cahillik eden bir kavimsiniz.”(138)﴾ A‘râf
 	﴿Hani İbrahim demişti: “Rabbim, bu beldeyi güvenli kıl ve beni ve oğullarımı putlara ibadet etmekten uzak tut.”(35)﴾ İbrahim ﴿Dediler: “Putlara ibadet ederiz; böylece onlara bağlanıp kalırız.”(71)﴾ Şuarâ
Muhtârü’s-Sıhâh
● [**صنم**] ص ن م: **الصَّنَمُ** **الأصْنَامِ**’ın tekidir; denildi ki o, **شَمَنَ**’ın mu‘arrebidir; o da **الوثن**’dir
Râgıb
صنم
- **الصنم**: gümüşten veya bakırdan veya ağaçtan edinilmiş bir ceset; Allah Teâlâ’ya yakınlık arayarak ona ibadet ederlerdi; onun çoğulu: **أصنام**. Allah Teâlâ dedi ki: ﴿“Putları ilâhlar mı ediniyorsun?”﴾ [En‘âm/74], ﴿“Mutlaka putlarınızı tuzağa düşüreceğim”﴾ [Enbiyâ/57]. Bazı hikmet sahipleri dedi ki: Allah’tan başka ibadet edilen her şeye, hatta Allah Teâlâ’dan alıkoyan her şeye **صنم** denir; ve bu vech üzere İbrahim—Allah’ın salavatı onun üzerine olsun—şöyle dedi: ﴿“Beni ve oğullarımı putlara ibadet etmekten uzak tut”﴾ [İbrahim/35]. Zira malumdur ki İbrahim, Allah Teâlâ’yı bilmede tahakkuk etmiş ve hikmetine muttali olmuşken, onların ibadet ettikleri o cesetlere ibadete dönmekten korkanlardan değildi; sanki şöyle dedi: “Beni, seni bırakıp beni senden alıkoyan şeyle meşgul olmaktan uzak tut.”
Lisân özeti
1.     İlahlar olarak edindikleri şey: eğer suret olmayan ise o **وَثَن**’dir; eğer onun sureti varsa o **صَنَم**’dir
2.     **الصَّنَمةُ** ve **النَّصَمةُ**: ibadet edilen surettir
Lisânü’l-‘Arab
● - **صنم**: **الصَّنَمُ**: bilinen, **الأَصْنامِ**’ın teki; denilir ki o, **شَمَنْ**’ın mu‘arrebidir; o da **الوَثَن**’dir. İbn Sîde dedi ki: o, ağaçtan yontulur ve gümüşten ve bakırdan dökülür; çoğulu **أَصنام**’dır. Hadiste **الصَّنَمِ** ve **الأَصنامِ** zikri tekrar etmiştir; o, Allah’tan başka ilâh edinilendir. Ve denildi ki: o, cismi veya sureti olan şeydir; eğer onun cismi veya sureti yoksa o **وَثَن**’dir. Ebü’l-Abbâs, İbnü’l-A‘râbî’den rivayet etti: **الصَّنَمةُ** ve **النَّصَمةُ** ibadet edilen surettir. Aziz tenzilde: “Beni ve oğullarımı putlara ibadet etmekten uzak tut” (geçti). İbn ‘Arefe dedi ki: İlahlar olarak edindikleri şey: eğer suret olmayan ise o **وَثَن**’dir; eğer onun sureti varsa o **صَنَم**’dir. Ve denildi ki: **الوَثَن** ile **الصنم** arasındaki fark: **الوَثَن** ağaçtan veya taştan veya gümüşten cüssesi olan, yontulan ve ibadet edilen şeydir; **الصنم** ise cüsse olmaksızın surettir. Araplardan kimi, dikilmiş **الوَثَن**’i **صنم** kıldı. Hasan’dan rivayet olundu ki o dedi: Arapların kabilelerinden hiçbir kabile yoktu ki onun bir **صنم**’ı olmasın; ona ibadet ederlerdi; ona “falancanın oğullarının dişisi” adını verirlerdi. (Söz: “onun bir **صنم**’ı var, ona ibadet ederler”: zamiri “kabile” manasında olduğu için “kabile”ye dönen zamiri müennes kılmış olması muhtemeldir; ve zamiri “suret” manasında olduğu için **الصنم**’a dönen zamiri müennes kılmış olması.) Bundan, Allah Azze ve Celle’nin sözü: “Ondan başka çağırdıkları ancak dişilerdir.” Dişiler, içinde ruh olmayan her şeydir; ağaç parçası ve taşlar gibi. Dedi ki: **الصَّنَمةُ** musibettir. Ezherî dedi ki: aslı **صَلَمة**’dır. Ve **بنو صُنَيْم**: bir batındır.
Mekâyîsü’l-Luğa:
(**صنم**) **الصاد** ve **النون** ve **الميم** tek bir kelimedir; onun dalı yoktur; o da **الصَّنَم**’dır. Ağaçtan veya gümüşten veya bakırdan edinilen bir şeydi; ona ibadet edilirdi.
el-Kâmûsü’l-Muhît:
**الصَّنَمُ**, harekeli olarak: kokunun kötülüğü; ve kölenin kuvveti; ve o **صَنِمٌ**’dir, **كَكَتِفٍ** gibi. Ve ibadet edilen **الوَثَنُ**; **شَمَنْ**’ın mu‘arrebidir. Ve “**بهاءٍ**” ile: tüyü bütünüyle kamış olan (şey). Ve musibet. **الصَّلَمَة**’de bir lugattır. Ve **الصَّنَمانُ**: Şam’da, Dımaşk’ta bir yer. Ve **صَنَّمَ** **تَصْنيماً**: ses çıkardı. Ve **النُوقَ**: sütünü bol kıldı; ve **نوقٌ صَنِماتٌ**, **النون**’un kesriyle. Ve **بَنُو صُنامَةَ**, **كَثُمامَةٍ** gibi, Eş‘arîlerden. Ve **صُنْمٌ**, damme ile: bir yer. Ve Endülüs’te **إقليمُ الْأَصْنامِ**. Ve **بَنو صُنَيْمٍ**, **كزُبَيْرٍ** gibi: bir batın.
Tâcü’l-‘Arûs:
(**الصنم** harekeli olarak: kokunun kötülüğü ve) ayrıca (kölenin kuvveti). Ve **صنم** oldu. (Ve o **صنم**’dır, **ككتف** gibi.) Ve **الصنم** **الاصنام**’ın tekidir; Kur’an ve hadiste onun zikri tekrar etmiştir. Cevherî dedi ki: o (**الوثن**’dir); bu, ikisinin müteradif olduğuna dair sarihtir. Hişâm el-Kelbî, **كتاب الاصنام**’ında ikisi arasında fark koydu: yerin cevherlerinden, ağaçtan veya altından ve gümüşten veya başkasından yapılmış olan **صنم**’dır; eğer taşlardan ise o **وثن**’dir. İbn Sîde dedi ki: ağaçtan yontulur ve gümüşten ve bakırdan dökülür. Fihrî zikretti ki: **الصنم** sureti olan, heykel kılınmış olandır; **الوثن** ise sureti olmayan olandır. Dedim ki: bu, İbn ‘Arefe’nin sözüdür. Ve denildi ki: **الوثن** ağaçtan veya taştan veya gümüşten cüssesi olan, yontulan ve (ibadet edilen) şeydir; **الصنم** ise cüsse olmaksızın surettir. Ve denildi ki: **الصنم** insan yaratılışı sureti üzere olan şeydir; **الوثن** ise onun dışında olan şeydir; delâiller şerhinde böyledir. Başkaları dedi ki: cismi veya sureti olan şey **صنم**’dır; eğer onun cismi veya sureti yoksa o **وثن**’dir. Ve denildi ki: **الصنم** taşlardan veya başkasından olandır; **الوثن** ise cisimlendirilmiş suret olandır. Ve **الوثن**, haça ve Allah Teâlâ’dan alıkoyan her şeye de ıtlak olunur; ve bu vech üzere İbrahim—aleyhisselâm—şöyle dedi: “Beni ve oğullarımı putlara ibadet etmekten uzak tut”; çünkü o—aleyhisselâm—Allah Azze ve Celle’yi bilmede tahakkuk etmiş ve hikmetine muttali olmuşken, onların ibadet ettikleri o cesetlere ibadetten korkanlardan değildi; sanki şöyle dedi: “Beni, seni bırakıp beni senden alıkoyan şeyle meşgul olmaktan uzak tut.” Bunu Râgıb söyledi. Denilir ki o (**شمن**’ın mu‘arrebidir); şın mu‘ceme ile böyledir; ve bilmem hangi lisandadır; zira Farsçada “بت”tir. (Ve) **الصنمة** (“**بهاء**” ile: tüyü bütünüyle kamış olan (şey) ve) ayrıca (musibet; **الصلمة**’de bir lugattır) **باللام** ile; Ezherî nakletti; musannif bunu **ص ل م**’de ihmal etmiştir. (Ve **الصنمان**) harekeli olarak (Şam’da, Dımaşk’ta bir yer). (Ve **صنم تصنيما**: ses çıkardı ve) **صنم** (develerin sütünü bol kıldı): **السين**’de bir lugattır. (Ve **نوق صنمات** **بكسر النون** ile) **سنمات** gibi. (Ve **بنو صنامة كثمامة من الاشعرين**): nesep imamlarının ضبط ettiği: bu batna “**بنو صنم**” denir, harekeli olarak; ve onlar Ma‘âfir’dedir; onlardan Rebî‘a b. Yûsuf, Fudâle b. ‘Ubeyd’den; ondan da Hayve b. Şureyh. (Ve **صنم** damme ile: bir yer; ve Endülüs’te **اقليم الاصنام**): Şedûne amellerindendir; ve onun içinde, aşağısında suyu bol, tatlı bir kaynak bulunan bir hisar vardır; evvellerin kazmasındandır; ondan su, Fâris adasına taşınır; Yâkût nakletti. (Ve **بنو صنيم كزبير بطن**): İbn Sîde nakletti.
* Ve ona müstedrek olanlardan: **الصنم** Ka‘b b. el-Eşref el-Yehûdî’nin lakabıdır. Ve Ebü’l-Abbâs, İbnü’l-A‘râbî’den rivayet etti: **الصنمة** ve **النصمة** ibadet edilen surettir. Ve **الصنام** **كشداد** gibi: Taberânî’nin şeyhlerinden Ubeydullah b. Muhammed er-Ramlî’nin dedesi.
