# صوأ (ص-و-أ) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%88%D8%A3
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D9%88%D8%A3

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ص - و - أ
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%88%D8%A3/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الصاءة والصاء والصيأ الماء الذي يكون في السلى أو هو الماء الذي يكون على رأس الولد عن الأصمعي كالصآة كقناة، أو هذه أي الأخيرة تصحيف نشأ من أبي عبيدة بن المثنى اللغوي، كذا في النسخ، وفي المحكم ولسان العرب: أبي عبيد، من غير هاء، فليعلم، قال صآة، فصحف، ثم رد ذلك عليه وقيل له إنما صاءة فقبله أبو عبيدة وقال الصاءة على مثال الساعة لئلا ينساه بعد ذلك، كذا في المحكم وغيره وذكر الجوهري هذه الترجمة في ص و أ، وقال الصاءة على مثال الساعة: ما يخرج من رحم الشاة بعد الولادة من القذى. وقال في موضع آخر: ماء ثخين يخرج مع الولد يقال: ألقت الشاة صاءتها وصيأ رأسه تصييئا: بله قليلا فثور وسخه أو غسله فلم ينقه وبقيت آثار الوسخ فيه والاسم الصيئة، بالكسر، وصيأ النخل إذا ظهرت ألوان بسره عن أبي حنيفة الدينوري.

##### Türkçe

**الصاءة** ve **الصاء** ve **الصيأ**: **السلى** içinde bulunan su; yahut **الأصمعي**’den: çocuğun başı üzerinde bulunan sudur; **الصآة** gibi, **قناة** gibi. Yahut bu—yani sonuncusu—**أبي عبيدة بن المثنى اللغوي**’den doğmuş bir tashiftir; nüshalarda böylece (vardır). **المحكم** ve **لسان العرب**’da ise: **أبي عبيد** (şeklindedir), **هاء** olmaksızın; bilinsin. **صآة** dedi; tashif edildi; sonra bu ona reddedildi ve ona “ancak **صاءة**” denildi; **أبو عبيدة** onu kabul etti ve dedi ki: **الصاءة** “**الساعة**” vezni üzerinedir; bundan sonra onu unutmasın diye. **المحكم** ve başkalarında böylece (vardır). **الجوهري** bu tercümeyi **ص و أ**’da zikretti ve dedi ki: **الصاءة** “**الساعة**” vezni üzerinedir: doğumdan sonra koyunun rahminden çıkan, **القذى**dan (olan şey). Başka bir yerde dedi ki: çocukla birlikte çıkan kalın su; denilir ki: “Koyun **صاءتها**’sını attı.” Ve “Başını **تصييئا** ile **صيأ** etti”: onu azıcık ıslattı da pisliği kabardı; yahut onu yıkadı da onu temizlemedi ve pisliğin izleri onda kaldı. İsim **الصيئة**’dir, kesre ile. Ve **أبي حنيفة الدينوري**’den: **صيأ** hurma ağaçları, **بسره**’sinin renkleri göründüğü zaman.
