# صوت — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%88%D8%AA/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D9%88%D8%AA/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صوت](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%88%D8%AA.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: صوت

الصوْتُ معروف. وأما قول رُوَيشدِ ابن كَثيرٍ الطائيّ:
يا أيُّها الراكب المُزْجي مَطِيَّتَهُسائلْ بني أسدٍ ما هذه الصَوْتُ
فإنّما أنَّثه لأنّه أراد به الضوضاء والجلبة والاستغاثة. والصائِتُ: الصائحُ. وقد صات الشيء يَصوتُ صَوْتاً؛ وكذلك صَوَّتَ تَصويتاً. ورجل صَيِّتٌ، أي شديد الصوت. وكذلك رجلٌ صاتٌ وحِمار صاتٌ. والصيتُ: الذِكْرُ الجميل الذي ينتشر في الناس، دون القبيح. يقال: ذهب صيتُهُ في الناس، وأصله من الواو. وقولهم دعى فانْصاتَ، أي أجاب وأقبل، وهو انْفَعَلَ من الصَوْتِ. والمُنْصاتُ: القويمُ القامة. وقد انْصاتَ الرجل إذا اسْتَوَتْ قامته بعد الانحناء، كأنه اقْتَبَلَ شبابُه. قال الشاعر:
ونَصْر بن دُهْمانَ الهُنَيْدَةَ عاشَهاوتسعين عاماً ثم قُوِّمَ فانْصاتـا
وعادَ سوادُ الرأسِ بعد بياضـه		وعاوَدَهُ شَرخُ الشباب الذي فاتا

### Türkçe

**الصوْتُ**: bilinen(şey)dir. Rُوَيشدِ İbn Kَثيرٍ et-Tائيّ’nin sözüne gelince:
يا أيُّها الراكب المُزْجي مَطِيَّتَهُسائلْ بني أسدٍ ما هذه **الصَوْتُ**
Onu ancak müennes yaptı; çünkü onunla **الضوضاء** (gürültü), **الجلبة** (patırtı) ve **الاستغاثة** (yardım isteme)yi kastetti. **الصائِتُ**: **الصائحُ** (bağıran). Ve **صات** şey **يَصوتُ** **صَوْتاً**; aynı şekilde **صَوَّتَ** **تَصويتاً**. Ve **صَيِّتٌ** adam, yani sesi şiddetli. Aynı şekilde **صاتٌ** adam ve **صاتٌ** eşek. **الصيتُ**: insanlar içinde yayılan güzel anma/şöhret; çirkin olan değil. Denir ki: “İnsanlar içinde onun **صيتُهُ** gitti (yayıldı)”; aslı **الواو**’dandır. Ve onların “**دعى** فَ**انْصاتَ**” sözleri: yani cevap verdi ve yöneldi; o, **الصَوْتِ**’tan **انْفَعَلَ**’dır. Ve **المُنْصاتُ**: düzgün boylu (kimse). Ve adam **انْصاتَ** eder; eğilmeden sonra boyu doğrulduğu zaman; sanki gençliği ona yönelmiş gibidir. Şair dedi ki:
ونَصْر بن دُهْمانَ الهُنَيْدَةَ عاشَهاوتسعين عاماً ثم قُوِّمَ فانْصاتـا
Ve doksan yıl onu yaşayan Nَصْر b. Dُهْمان el-Hُنَيْدَة; sonra doğrultuldu da **فانْصاتـا**.
وعادَ سوادُ الرأسِ بعد بياضـه		وعاوَدَهُ شَرخُ الشباب الذي فاتا
Ve başın siyahlığı, onun beyazlığından sonra geri döndü; ve ona, geçip gitmiş olan gençliğin tazeliği geri döndü.
