# صو — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%88/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D9%88/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صو](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%88.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: صو

صَوَّى صُوًى
2 صَوَّى صُوًى ذ He made صُوًى [i. e. signs set up for the guidance of travellers] in the way. (TA. [The verb is originally صَوَّوَ: and صُوًى is pl. of صُوَّةٌ.]) -A2- [See also art. صوى.]

اصوى القَوْمُ
4 اصوى القَوْمُ ذ The people, or party, alighted in what are termed صُوًى, meaning elevated [or rugged and elevated] tracts of land. (IKtt, TA.) -A2- [See also art. صوى.]

صَوٌّ
صَوٌّ ذ i. q. فَارِغٌ, (K,) so in the Tekmileh, (TA,) applied to a thing, meaning Empty, void, or vacant. (TK.)

صَوَّةٌ
صَوَّةٌ ذ : see what follows, near the end.

صُوَّةٌ
صُوَّةٌ ذ A sign for the guidance of travellers, consisting of stones, (AA, S, IAth, Msb,) set up (IAth, Msb) in the way (Msb) in an unknown desert: (IAth:) or a stone that is a sign [for guidance] in the way: (M, K:) or an elevated sign of the way, set up in rugged ground: (M:) pl. صُوًى (AA, S, M, IAth, Msb) and pl. pl. أَصْوَآءٌ, (M, Msb, K,) the latter like أَرْطَابٌ pl. of رُطَبٌ, (Msb, TA,) or, as some say, this is a pl., not a pl. pl. (TA.) It is said in a trad., اـِنَّ لِلْاـِسْلَامِ صُوًى وَمَنَارًا كَمَنَارِ الطَّرِيقِ (assumed tropical:) [Verily ElIslلm has signs and marks of guidance like those of the way]. (S.) ― -b2- Hence [the pl.] أًصْوَآءٌ is applied to signify Graves: (S:) occurring in a trad. in this sense. (TA.) ― -b3- And the sing., (S, K,) accord. to As, (S,) signifies Rugged and elevated ground, (S, K,) but inferior to a mountain: (S:) or an elevated and a rugged spot, upon which, sometimes, stones are set up in order that one may be directed thereby to the right way; like ثُوَّةٌ. (M in art. ثو.) ― -b4- And A place of varying, or of coming and going, (مُخْتَلَف) of the wind: (S, K:) a poet says, (namely, Imra-el- Keys, TA,)
وَهَبَّتْ لَهُ رِيحٌ بِمُخْتَلَفِ الصُّوَى
[meaning, if the explanation be correct, and the citation appropriate, And a wind blew them (referring to the word جَمْر, i. e. live coals, in a verse immediately preceding) in the place of varying of the places of varying of the wind]: (S:) but Aboo-Zekereeyà, in the margin of his book [or his copy of the S], throws doubt upon the word meaning “ wind ” [in this explanation]. (TA. [See De Slane's “ Diwan d'Amro'lkais, ” p. 20 of the Arabic text and p. 34 of his translation.]) -A2- Also An assemblage of beasts, or birds, of prey: (M, K:) on the authority of Kr. (M.) -A3- And The sound of the echo: (K:) mentioned by Az; but written by him with fet-h [i. e. ↓ صَوَّةٌ]. (TA.) -A4- أَخَذَهُ بِصُوَاهُ, expl. in the K as meaning He took it in its fresh state (بِطَرَآءَتِهِ [in the CK erroneously باَطْرافِه]), is a mistranscription; correctly, بِصَرَاهُ, with fet-h to the ص, and with ر, as written by Az. (TA. [صَرًا and صَرَاوَةٌ, both omitted in the K, are expl. in their proper place in the TA as syn. with جِدَّةٌ and غَضَاضَةٌ.])

### Türkçe

صَوَّى صُوًى
2 **صَوَّى** **صُوًى** ذ Yolda **صُوًى** [yani yolcuların yol bulması için dikilen işaretler] yaptı. (TA. [Fiil aslında **صَوَّوَ**’dır: ve **صُوًى**, **صُوَّةٌ**’nin çoğuludur.]) -A2- [Ayrıca md. **صوى**’ya da bak.]

اصوى القَوْمُ
4 **اصوى القَوْمُ** ذ Kavim yahut topluluk, **صُوًى** denilen yerlere indi; bununla, yükseltilmiş [yahut engebeli ve yükseltilmiş] arazi parçaları kastedilir. (IKtt, TA.) -A2- [Ayrıca md. **صوى**’ya da bak.]

صَوٌّ
**صَوٌّ** ذ **فَارِغٌ** ile aynı (i. q.), (K,) Tekmileh’te de böyledir, (TA,) bir şeye nispetle kullanılır; “Boş, hâlî, yahut boşluklu” demektir. (TK.)

صَوَّةٌ
**صَوَّةٌ** ذ : aşağıda, sona yakın gelen şeye bak.

صُوَّةٌ
**صُوَّةٌ** ذ Yolcuların yol bulması için bir işaret; taşlardan oluşur, (AA, S, IAth, Msb,) yolda (IAth, Msb) dikilir (Msb) bilinmeyen bir çöldedir: (IAth:) yahut yolda [yol bulma için] bir işaret olan bir taş: (M, K:) yahut engebeli arazide dikilen, yolun yükseltilmiş bir işareti: (M:) çoğulu **صُوًى** (AA, S, M, IAth, Msb) ve çoğulun çoğulu **أَصْوَآءٌ**, (M, Msb, K,) ikincisi, **رُطَبٌ**’ın çoğulu **أَرْطَابٌ** gibi, (Msb, TA,) yahut bazılarına göre bu, çoğuldur; çoğulun çoğulu değildir. (TA.) Bir hadiste şöyle denilmiştir: اـِنَّ لِلْاـِسْلَامِ صُوًى وَمَنَارًا كَمَنَارِ الطَّرِيقِ (mecazî kabul edilerek:) [Şüphesiz İslâm’ın, yolun işaretleri gibi, işaretleri ve yol gösteren alametleri vardır]. (S.) ― -b2- Bundan dolayı [çoğul] **أًصْوَآءٌ**, “Kabirler”i ifade etmek üzere kullanılır: (S:) bir hadiste bu mânada vârid olmuştur. (TA.) ― -b3- Ve tekili, (S, K,) As’a göre, (S,) “engebeli ve yükseltilmiş arazi” demektir, (S, K,) fakat dağdan aşağıdır: (S:) yahut “yükseltilmiş ve engebeli bir yer”; bazen, onun üzerine, kişi bununla doğru yola yönlendirilsin diye taşlar dikilir; **ثُوَّةٌ** gibidir. (M, md. **ثو**’da.) ― -b4- Ve rüzgârın değişip durduğu yahut gelip gittiği (مُخْتَلَف) bir yer: (S, K:) bir şair şöyle der, (yani İmru’ul-Kays, TA,)
وَهَبَّتْ لَهُ رِيحٌ بِمُخْتَلَفِ الصُّوَى
[anlamı, eğer açıklama doğru ve alıntı yerinde ise: Ve bir rüzgâr onları (hemen önceki bir beyitte geçen **جَمْر**, yani kor hâlindeki kömürler kelimesine atıfla) rüzgârın değişip durduğu yerlerin değişip durduğu yerde savurdu]: (S:) fakat Ebû Zekeriyyâ, kitabının kenarında [yahut S nüshasının kenarında], bu açıklamada kelimenin “rüzgâr” mânasına geldiği hususunda şüphe ileri sürer. (TA. [De Slane’ın “Diwan d'Amro'lkais”ine bak: Arapça metnin 20. s. ve tercümesinin 34. s.]) -A2- Ayrıca “yırtıcı hayvanların yahut kuşların bir topluluğu”: (M, K:) Kr’den rivayetle. (M.) -A3- Ve “yankının sesi”: (K:) Az tarafından zikredilmiştir; fakat o, bunu fet-ha ile (yani ↓ **صَوَّةٌ**) yazmıştır. (TA.) -A4- **أَخَذَهُ بِصُوَاهُ**, K’da “Onu taze hâliyle aldı” (بِطَرَآءَتِهِ [CK’da yanlışlıkla باَطْرافِه]) mânasında diye açıklanmıştır; bu, bir yanlış yazımdır; doğrusu, Az’ın yazdığı gibi, ص’ye fet-ha ile ve ر ile, **بِصَرَاهُ**’dur. (TA. [K’da ikisi de atlanmış olan **صَرًا** ve **صَرَاوَةٌ**, TA’da kendi yerlerinde **جِدَّةٌ** ve **غَضَاضَةٌ** ile eşanlamlı olarak açıklanmıştır.])
