# صيأ — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%8A%D8%A3/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D9%8A%D8%A3/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صيأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%8A%D8%A3.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: صيأ

الصاءة والصاءُ: الماء الذي يكون في السَّلَى. وقيل:
الماء الذي يكون على رأْس الولد كالصَّآة. وقيل إِنَّ أَبا عُبَيْدٍ قال: صآةٌ، فصحَّف، فرُدَّ ذلك عليه، وقيل له: إِنما هو صاءة. فقَبِلَه أَبو عبيد، وقال: الصاءة على مثالِ الساعةِ، لِئلا يَنْساهُ بعد ذلك. وذكر الجوهريُّ هذه الترجمة في صَوأَ وقال: الصاءة على مثال الصَّاعةِ: ما يخرُجُ من رَحِمِ الشاة بعد الوِلادةِ مِن القَذَى. وقال في موضع آخر: ماءٌ ثَخِينٌ يخرجُ مع الولد. يقال أَلقَتِ الشاةُ صاءَتها. وصَيَّأَ رأْسَه تَصْيِيئاً: بَلَّه قليلاً قليلاً. والاسم: الصِّيئةُ. وصَيَّأَه: غَسَله فلم يُنْقِه وبَقِيَت آثارُ الوسَخِ فيه. وصَيَّأَ النخلُ: ظَهَرت أَلوانُ بُسْرِه، عن أَبي حنيفة. وفي حديث عليّ قال لامرأَةٍ: أَنتِ مثلُ العَقْرَب تَلْدَغُ وتَصِيءُ. صاءَت العَقْرَب تَصِيءُ إِذا صاحَتْ. قال الجوهري: هو مقلوب من صَأَى يَصْئِي مثل رَمَى يَرْمِي(1) (1 قوله «مثل رمى إلخ» كذا في النهاية والذي في صحاح الجوهري مثل سعى يسعى وكذا في التهذيب والقاموس.)، والواو، في قوله وتَصِيءُ، للحال، أَي تَلْدَغُ، وهي صائِحةٌ. وسنذكره أَيضاً في المعتل.

### Türkçe

**الصاءة** ve **الصاءُ**: **السَّلَى**’da bulunan su. Ve denildi ki:
çocuğun başı üzerinde bulunan su, **الصَّآة** gibi. Ve denildi ki: Şüphesiz **أَبا عُبَيْدٍ** dedi: **صآةٌ**; böylece tashîf etti; sonra bu ona reddedildi ve ona denildi ki: O ancak **صاءة**’dır. Bunun üzerine **أَبو عبيد** onu kabul etti ve dedi ki:
**الصاءة** **الساعةِ** vezni üzerinedir; bundan sonra onu unutmasın diye. **الجوهريُّ** bu tercümeyi **صَوأَ**’da zikretti ve dedi ki: **الصاءة** **الصَّاعةِ** vezni üzerinedir: doğumdan sonra koyunun rahminden **القَذَى**dan çıkan şey. Ve başka bir yerde dedi ki: çocukla birlikte çıkan kalın bir su. Denilir: koyun **صاءَتها**’sını attı.

Ve **صَيَّأَ** başını **تَصْيِيئاً**: onu azar azar ıslattı. İsim: **الصِّيئةُ**.

Ve **صَيَّأَه**: onu yıkadı da onu temizlemedi; ve onda kir izleri kaldı.

Ve **صَيَّأَ** hurma ağacı: **بُسْرِه**’nin renkleri ortaya çıktı; **أَبي حنيفة**’den. Ve **عليّ** hadîsinde, bir kadına dedi: Sen **العَقْرَب** gibisin; sokar ve **تَصِيءُ**. **صاءَت** akrep **تَصِيءُ**: bağırdığı zaman. **الجوهري** dedi ki: o, **صَأَى يَصْئِي**’den kalbedilmiştir; **رَمَى يَرْمِي** gibi(1)
(1 Sözü “**مثل رمى إلخ**”: nihâyede böyle; **صحاح الجوهري**’de olan “**مثل سعى يسعى**” gibidir; ve **التهذيب** ve **القاموس**’ta da böyledir.)، ve **الواو**، “**وتَصِيءُ**” sözünde, hâl içindir; yani sokar, hâlbuki o bağırandır. Ve onu mu‘tellde de zikredeceğiz.
