# صيق — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%8A%D9%82/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D9%8A%D9%82/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صيق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%8A%D9%82.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: صيق

الصيق، بالكسر: الغبار الجائل في الهواء. قال سلامة بن جندل:
  بوادي جدود وقد بوكرت                      بصيق السنابك أعطانها كالصيقة بالهاء، وأنشد ابن الأعرابي وهو لأسماء بن خارجة:

  لي كـل يوم صـيقة                      فوقي تأجل كالظلاله أو التفافه، وتكاثفه وارتفاعه وهذا هو المفهوم من قوله: الجائل في الهواء لأنه لو لم يلتف ويتكاثف ويرتفع ما جال في الهواء، فهو شبيه التكرار، وزيادة من غير فائدة. وفاته ذكر الجمع، ففي العباب: جمعه صيق، كشيمة وشيم، ومثله في اللسان بجيفة وجيف، وهذا أظهر. قال رؤبة يصف الإبل:
  يتركن ترب البيد مجنون الصيق وأنشد ابن بري في ضبح لرؤبة يصف أتنا وفحلها:
  يدعن ترب الأرض مجنون الصيق
  والمرو ذا القداح مضبوح الفلق وقال الفراء: الصيق: الصوت يقال: سمعت صيقا. وقيل: الصيق: العرق. وقال أبو زيد: الريح المنتنة من الدواب، زاد الليث: ومن الناس. قال أبو زيد: وهي معربة زيقا، بالعبرانية. والصيق، في لغة أهل المدينة: الأحمر الذي يكون في قلب النخل، ج: صيق كعنب. وقال ابن عباد: الصيق: العصفور، ج: صيقان بالكسر. والصيق: بطن من العرب عن ابن دريد. وقال أبو أحمد العسكري. صيقاة، بالفتح: ع، وله يوم معروف. وقال أبو عمرو: الصائق والصائك: اللازق، وأنشد لجندل:
  أسود جعد ذي صنان صائق

### Türkçe

**الصيق**، kesre ile: havada dolaşan toz. Selâme b. Cendel dedi:
  Cüdûd vadisinde, ve sabah erkenden götürüldü                      **بصيق السنابك** onun ağılları, **كالصيقة** (ه ile), ve İbnü’l-A‘râbî inşâd etti; o, Esmâ b. Hârice’nindir:

  Benim için her gün bir **صـيقة** vardır                      üstümde; gölge gibi gecikir yahut dolanması, ve yoğunlaşması ve yükselmesi; ve bu, onun sözü olan “havada dolaşan”dan anlaşılandır; çünkü eğer dolanıp yoğunlaşmasa ve yükselmese havada dolaşmazdı; o hâlde o, tekrar gibidir ve faydasız bir ziyadedir. Ve çoğulu zikretmesi ondan kaçmıştır; **العباب**’da: onun çoğulu **صيق**’tır; **شيمة** ve **شيم** gibi; ve bunun benzeri **اللسان**’da **جيفة** ve **جيف** iledir; ve bu daha açıktır. Rü’be, develeri vasfederek dedi:
  **يتركن ترب البيد مجنون الصيق** Ve İbn Berrî, Rü’be’nin “**ضبح**”ında, dişi develeri ve erkeklerini vasfederken inşâd etti:
  **يدعن ترب الأرض مجنون الصيق**
  **والمرو ذا القداح مضبوح الفلق** Ferrâ dedi: **الصيق**: sestir; denilir ki: “Bir **صيقا** işittim.” Ve denildi: **الصيق**: terdir. Ebû Zeyd dedi: hayvanlardan olan pis kokulu rüzgâr; Leys artırdı: ve insanlardan. Ebû Zeyd dedi: o, **زيقا** olarak, İbrânîce’den mu‘arrebdir. Ve **الصيق**, Medine ehlinin dilinde: hurma ağacının kalbinde bulunan kırmızıdır; çoğulu: **صيق**; **عنب** gibi. İbn Abbâd dedi: **الصيق**: serçedir; çoğulu: **صيقان** (kesre ile). Ve **الصيق**: Araplardan bir batındır; İbn Düreyd’den. Ebû Ahmed el-Askerî dedi: **صيقاة**, fetḥa ile: bir yer; ve onun bilinen bir günü vardır. Ebû Amr dedi: **الصائق** ve **الصائك**: yapışan (şey)dir; ve Cendel’den inşâd etti:
  **أسود جعد ذي صنان صائق**
