# ضبأ — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B6%D8%A8%D8%A3/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B6%D8%A8%D8%A3/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ضبأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B6%D8%A8%D8%A3.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: ضبأ

أبو زيد: ضَبَأْتُ في الأرض ضَبْأَ وضُبُوءًا، إذا اخْتَبَأْتَ. والموضع مَضْبَأٌ. قال الأصمعي: ضَبَأَ: لَصِقَ بالأرض، وضَبَأْتُ به الأرضَ فهو مضبوءٌ به، وإذا ألْزَقْتَهُ بها. وضَبَأْتُ إليه: لَجَأْتُ. وأضبأ الرجل على الشيء، إذا سكت عليه وكتمه، فهو مُضْبِيءٌ عليه. يقال: أضبأ فلان على داهية، مثل أَضَبَّ.

### Türkçe

أبو زيد: **ضَبَأْتُ** yerde **ضَبْأَ** ve **ضُبُوءًا** (yaptım), gizlendiğin zaman. Yer ise **مَضْبَأٌ**dur. الأصمعي dedi: **ضَبَأَ**: yere yapıştı. Ve **ضَبَأْتُ** onunla yeri; o, onunla **مضبوءٌ**dur; ve onu onunla (yere) yapıştırdığın zaman. Ve **ضَبَأْتُ** ona: sığındım. Ve adam bir şey üzerine **أضبأ** etti; onun üzerinde sustuğu ve onu gizlediği zaman; o, onun üzerinde **مُضْبِيءٌ**dür. Denir: Falan bir musibet üzerine **أضبأ** etti; **أَضَبَّ** gibi.
