# ضجج — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B6%D8%AC%D8%AC/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B6%D8%AC%D8%AC/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ضجج](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B6%D8%AC%D8%AC.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: ضجج

أبو عبيد: أضَجَّ القوم إضْجاجاً، إذا جلَّبوا وصاحوا؛ فإذا جزِعوا من شيء وغُلِبوا قيل: ضجُّوا يَضِجُّونَ ضَجيجاً. والضَجوجُ من النُوق: التي تَضِجُّ إذا حُلِبت. وسَمِعتُ ضَجَّة القوم، أي جَلَبَتَهم. وضاجَّةُ مُضَاجَّةً وضِجاجا: شاغَبه وشارَّهُ والاسم الضَجاجُ بالفتح.

### Türkçe

Ebû Ubeyd: **أضَجَّ** kavim **إضْجاجاً** (yaptı), eğer gürültüyle çağırdılarsa ve bağırdılarsa; artık eğer bir şeyden ürktüler ve yenildilerse “**ضجُّوا** **يَضِجُّونَ** **ضَجيجاً**” denilir. Ve develerden **الضَجوجُ**: sağıldığı zaman böğüren (dişi deve)dir. “Kavmin **ضَجَّة**sini işittim”, yani onların gürültülü çağırışını. Ve **وضاجَّةُ** **مُضَاجَّةً** ve **ضِجاجا**: onunla çekişti ve onunla kavga etti; isim ise fetha ile **الضَجاجُ**dur.
