# ضرر — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B6%D8%B1%D8%B1/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B6%D8%B1%D8%B1/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ضرر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B6%D8%B1%D8%B1.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: ضرر

باب الضاد مع الراء
ض ر، ر ض يستعملان فقط ضر:
الضَّرُّ والضُّرُّ لغتانِ، فاذا جَمَعْتَ بين الضَرِّ والنَّفْعِ فتَحْتَ الضّادَ، وإِذا أفرَدْتَ الضُرَّ ضَمَمْتَ الضاد إِذا لم تجعله مصدراً، كقولك ضَرَرْتُ ضُرّاً، هكذا يستعمله العَرَبُ.
وقال الله تعالى: "واذا مَسَّ الانسانَ الضُّرُّ دعانا لِجَنْبِه".
والضَّرَرُ: النُّقصان يدخُلُ في الشيء، تقول: دَخَلَ عليه ضَرَرٌ في ماله.
ورجلٌ ضَريرٌ: بيِّنُ الضَّرارة، وقَومٌ أضِرّاء: ذاهبو البَصَر.
ورجلٌ ضَريرٌ وامرأةٌ ضَريرةٌ: أضَرَّه المَرَضُ، والضريرُ: المريضُ، والمرأةُ بالهاء.
والضَريرُ: اسمٌ للمُضارّةِ أكثر ما يستعمل في الغَيْرة، يقال: ما أشَدَّ ضريرَه عليها، قال رؤبة يصف حمار وحشٍ: حتى اذا ما لانَ من ضريره والضَّرورةُ: اسم لمصدر الاضطرار، تقول: حَمَلتْني الضَّرورة على كذا، وقد اضطُرَّ فلان الى كذا وكذا، بناؤه: افْتُعِلَ فجُعِلتَ التاءُ طاءً، لانّ التّاءَ لم يَحْسُن لفظها مع الضّاد.
والضَرَّتانِ: امرأتانِ لرجلٍ واحد، وتُجمَعُ على ضَرائِرَ.
وفلانٌ مُضِرٌ: أي ذو ضَرائر.
والمُضِرُّ: الرجل الذي عليه ضَرَّةٌ من مال.
والمُضِرُّ: الداني، يقال: مَرَّ فلانٌ فأضَرَّني إِضراراً أي دَنَا منّي دُنُوّاً شديداً.
والضَّرَرُ: الزَّمانةُ، ومنه قوله تعالى: "غيرِ أوُلي الضَّرَرِ".
وأضَرَّ الطريقُ بالقَوْمِ: ضاقَ بهم ودَنا منهم.
وضِرَّةُ الابِهْام: لَحْمةٌ تحتها.
وضِرَّة الضَّرْعِ: لَحْمُها، والضَّرْعُ يُذَكَّرُ ويُؤَنَّثُ.
والضَرَّتانِ: الأَليْتَانِ من جانِبَي المَقْعَد، وهما شَحْمتان تَهَدَّلانِ من جانِبَيهما.
رض: الرَّضُّ: دَقُّكَ الشيءَ، ورُضاضُه: دُقاقُه.
والرَّضْراضُ: حِجارةٌ تَتَرضْرَضُ على وجه الأرض أي تَتَحرَّكُ ولا تَثبُتُ، وسُمِّيَت بها لتكسُّرها من غير فِعْل الناسِ بها.
والرَّضْراضَةُ: الكثيرة اللَّحْمِ.

### Türkçe

باب **الضاد** مع **الراء**
**ض ر**، **ر ض** yalnızca **ضر** olarak kullanılır:
**الضَّرُّ** ve **الضُّرُّ** iki lugattır; **الضَرِّ** ile **النَّفْعِ**’ı bir araya getirdiğinde **الضاد**’ı fetha edersin; **الضُرَّ**’u tek başına kullandığında, onu mastar kılmadığın vakit **الضاد**’ı damme edersin; senin “**ضَرَرْتُ** **ضُرّاً**” demen gibi; Araplar onu böyle kullanır.

Allah Teâlâ dedi ki: “واذا مَسَّ الانسانَ **الضُّرُّ** دعانا لِجَنْبِه”.

**الضَّرَرُ**: şeyin içine giren eksilme; “malına **ضَرَرٌ** girdi” dersin.

Ve **ضَريرٌ** bir adam: **الضَّرارة**’sı açık olan; ve **أضِرّاء** bir kavim: görmesi gitmiş olanlar.

Ve **ضَريرٌ** bir adam ve **ضَريرةٌ** bir kadın: hastalık ona zarar verdi; ve **الضريرُ**: hasta; ve kadın, **الهاء** ile.

Ve **الضَريرُ**: **المُضارّةِ** için bir isimdir; en çok kıskançlıkta kullanılır; “ona karşı **ضريرَه** ne şiddetlidir!” denir. Rü’be, bir yaban eşeğini vasfederken dedi:
حتى اذا ما لانَ من **ضريره**
Ve **الضَّرورةُ**: **الاضطرار** mastarı için bir isimdir; “beni şuna buna **الضَّرورة** حمل etti” dersin; ve falan kimse şuna buna **اضطُرَّ** oldu. Onun binası: **افْتُعِلَ**’dir; sonra **التاء** **طاءً** kılındı; çünkü **التّاء**’ın lafzı **الضّاد** ile güzel olmadı.

Ve **الضَرَّتانِ**: bir tek erkeğin iki kadını; **ضَرائِرَ** üzere cem‘ olunur.

Ve falan kimse **مُضِرٌ**: yani **ضَرائر** sahibi.

Ve **المُضِرُّ**: üzerinde maldan bir **ضَرَّةٌ** bulunan adam.

Ve **المُضِرُّ**: yakın olan; “falan geçti de bana **إِضراراً** etti” denir; yani benden şiddetli bir yakınlıkla yaklaştı.

Ve **الضَّرَرُ**: sakatlık; ondan Allah Teâlâ’nın sözü: “غيرِ أوُلي **الضَّرَرِ**”.

Ve yol kavme **أضَرَّ** etti: onlara dar geldi ve onlara yaklaştı.

**ضِرَّةُ الابِهْام**: onun altında bir et parçası.

**وضِرَّة الضَّرْعِ**: onun eti; ve **الضَّرْعُ** müzekker de yapılır, müennes de yapılır.

Ve **الضَرَّتانِ**: **المَقْعَد**’in iki yanından iki kalça; ikisi, iki yanından sarkan iki yağ parçasıdır.

**رض**: **الرَّضُّ**: senin bir şeyi dövmen; ve **رُضاضُه**: onun ufak kırıntıları.

Ve **الرَّضْراضُ**: yeryüzü üzerinde **تَتَرضْرَضُ** eden, yani hareket eden ve sabit durmayan taşlar; insanlardan bir fiil olmaksızın kırılıp parçalanması sebebiyle onunla adlandırıldı.

Ve **الرَّضْراضَةُ**: eti çok olan (kadın).
