# ضفد (ض-ف-د) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B6%D9%81%D8%AF
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B6%D9%81%D8%AF

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ض - ف - د
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 3 sözlük

## Sözlükler (3)

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B6%D9%81%D8%AF/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

ض د ف
ضفد
أهمله اللّيْث .
ضفد : وقال ابن شُمَيل : المُضْفَئِدُّ من الناس والإبل : المُنْزَوِي الجلد ، البَطِينُ البادِن .
وقال الأصمعيُّ : اضْفَأَدَّ الرَّجلُ يَضْفَئِدُّ اضْفِئْداداً : إذا انتفَخَ من الغضب .

##### Türkçe

ض د ف
**ضفد**
Onu **اللّيْث** ihmal etti.
**ضفد**: **ابن شُمَيل** dedi ki: İnsanlardan ve develerden **المُضْفَئِدُّ**: derisi büzüşmüş, karınlı, şişman olandır.
**الأصمعيُّ** dedi ki: **اضْفَأَدَّ** adam **يَضْفَئِدُّ** **اضْفِئْداداً**: öfkeden şiştiği zaman.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B6%D9%81%D8%AF/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

ضَفَدْتُه أَضْفِدُه ضَفْداً: ضَرَبْتَه ببطن كَفِّكَ. والضَّفْدُ: الكَسْعُ، وهو ضَرْبُكَ اسْتَه بباطنِ رِجْلَيْك.
وامرأَة ضَفَنْدَدٌ، بغير هاء: ضَخْمَة الخاصرةُ مُسترخية اللحم. ورجل ضَفَنْدَد: كثيرُ اللحم ثقيلٌ مع حُمْق؛ وضَفِدَ واضْفَأَدَّ: صار كذلك، وجعل ابن جني اضْفَأَدّ رباعياً؛ قال ابن شميل: المُضْفَئِدُّ من الناس والإِبل المُنْزَوي الجِلْد البَطِينُ البادِنُ؛ وقال الأَصمعي: اضفأَدّ الرجل يَضْفَئِدُّ اضْفِئْداداً إِذا انتفخ من الغَضَب. الجوهري: الضَّفَنْدَدُ الضَّخْم الأَحمق، قال: وهو ملحق بالخماسي بتكرير آخره.

##### Türkçe

**ضَفَدْتُه أَضْفِدُه ضَفْداً**: Onu avucunun içiyle vurdun. Ve **الضَّفْدُ**:
**الكَسْعُ**’dır; o da, senin onun kıçını iki ayağının tabanıyla vurmandır.

Ve **امرأَة ضَفَنْدَدٌ** (هاء olmaksızın): böğrü iri, eti gevşek. Ve bir adam
**ضَفَنْدَد**: eti çok, ağır; ahmaklıkla beraber. Ve **ضَفِدَ** ve **اضْفَأَدَّ**: öyle oldu.
Ve İbn Cinnî **اضْفَأَدّ**’i dörtlü (kök) kıldı. İbn Şümeyl dedi ki: İnsanlardan
ve develerden **المُضْفَئِدُّ**: derisi büzülmüş, karnı büyük, şişman olan (kimse)dir.
Ve el-Asma‘î dedi ki: **اضفأَدّ الرجل يَضْفَئِدُّ اضْفِئْداداً**: öfkeden şiştiği zaman (denir). el-Cevherî:
**الضَّفَنْدَدُ**: iri ahmak; dedi ki: o, sonunun tekrarıyla beşliye eklenmiştir.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B6%D9%81%D8%AF/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

ضفده يضفده، أهمله الجوهري. وقال الصاغاني: إذا ضربه بباطن كفه. والضفد: الكسع، وهو ضربك استه بباطن رجليك. والضفادي بالياء الضفادع، الياء بدل عن العين، كالثعالي في الثعالب، والأراني في الأرانب، هكذا في التكملة. قال شيخنا: ذكره هنا من الفضول الذي لا معنى له. وقال الأصمعي: اضفاد الرجل اضفيدادا، إذا انتفخ غضبا. وقال ابن شميل: المضفئد من الناس والإبل: المنزوي الجلد، البطين البادن. وضفد الرجل، واضفأد: كثر لحمه، وثقل مع حمق. وجعل ابن جني اصفأد رباعيا.

##### Türkçe

**ضفده** **يضفده**: el-Cevherî onu ihmal etti. es-Sağânî dedi ki: iç avucuyla ona vurduğu zaman. Ve **الضفد**: **الكسع**’dır; o da, kıçına ayaklarının içiyle vurmandır. Ve **الضفادي** (yâ ile): **الضفادع**’dır; yâ, ayn’dan bedeldir; **الثعالي**’de **الثعالب**’de olduğu gibi, ve **الأراني**’de **الأرانب**’de; tekmilede böyle(ce). Şeyhimiz dedi ki: onu burada zikretmesi, mânâsı olmayan فضول’dendir. el-Asma‘î dedi ki: **اضفاد** adam **اضفيدادا** (yapar), öfkeden şiştiği zaman. İbn Şümeyl dedi ki: insanlardan ve develerden **المضفئد**: derisi büzülmüş, karınlı, şişman olandır. Ve adam **ضفد** etti, ve **اضفأد**: eti çoğaldı, ve ahmaklıkla beraber ağırlaştı. Ve İbn Cinnî **اصفأد**’ı dörtlü (kök) kıldı.
