# ضفط — Tehzîbu'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B6%D9%81%D8%B7/sozluk/tehzib
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B6%D9%81%D8%B7/entries/tehzib

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ضفط](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B6%D9%81%D8%B7.md)
- Tehzîbu'l-Luğa: Ezherî · 10. yy

## Madde başı: ضفط

ض ط ف
ضفط
استعمل من وجوهه : ضفط .
ضفط : في حديث عمر : أنه سمع رجلاً يتعوذ من الفتن ، فقال : ‘ اللهم إني أعوذ بك من الضفاطة أتسأل ربك ألا يرزقك أهلا ومالا ‘ .
قلت : تأول عمر قول الله جل وعز : ( أنما أموالكم وأولادكم فتنة ( [ التغابن : 15 ] ، ولم يرد فتنة القتال والاختلاف التي تموج موج البحر ، وأما الضفاطة فإن أبا عبيد عنى به ضعف الرأي والجهل .
ثعلب ، عن ابن الأعرابي : يقال منه : رجل ضفيط .
وروي عن ابن سيرين أنه شهد نكاحاً ، فقال : أين ضفاطتكم ؟ فسروه أنه الدف ، سمي ضفاطة ، لأنه لعب ولهو ، وهو راجع إلى ضعف الرأي والجهل .
ثعلب ، عن ابن الأعرابي : الضفاط : الأحمق .
وقال الليث : الضفاط : الذي قد ضفط بسلحه ، ورمى به .
شمر : رجل ضفيط ، أي أحمق كثير الأكل .
قال : وقال بان شميل : الضفط : التار من
الرجال ، والضفاط : الجالب من الأصل ، والضفاط : الحامل من قرية إلى قرية أخرى والضفاطة : الإبل التي تحمل المتاع ، والضفاط الذي يكري الإبل من قرية إلى قرية أخرى .
ثعلب ، عن ابن الأعرابي : الضفاط الجمال .
وروي عن عمر : أنه سئل عن الوتر ، فقال : ‘ أنا أوتر حين ينام الضفطى ‘ ، أراد بالضفطى جمع الضفيط ، وهو الضعيف الرأي .
قال : وعوتب ابن عباس في شيء فقال : ‘ هذه إحدى ضفطاتي ‘ ، أي غفلاتي .

### Türkçe

ض ط ف
**ضفط**
Yüzlerinden (kullanım yönlerinden) kullanılmıştır: **ضفط**.

**ضفط**: Ömer’in hadisinde: onun, bir adamın fitnelerden Allah’a sığındığını işittiği, bunun üzerine dediği (rivayet edilmiştir): “Allah’ım, ben sana **الضفاطة**’dan sığınırım; Rabbinden sana ehil ve mal rızıklandırmamasını mı istiyorsun?”

Dedim: Ömer, Aziz ve Celil olan Allah’ın sözünü te’vil etti: (Sizin mallarınız ve evlatlarınız ancak bir fitnedir) [التغابن: 15]; ve denizin dalgalanması gibi dalgalanan savaş ve ihtilaf fitnesini kastetmedi. **الضفاطة**’ya gelince, Ebû Ubeyd bununla görüş zayıflığını ve cehaleti kastetmiştir.

Sa‘leb, İbnü’l-A‘râbî’den: ondan denir: **رجل ضفيط**.

İbn Sîrîn’den rivayet edildiğine göre o bir nikâha şahit oldu da dedi: “Sizin **ضفاطتكم** nerede?” Onu, onun **الدف** olduğu şeklinde açıkladılar; **ضفاطة** diye adlandırıldı, çünkü o oyun ve eğlencedir; ve o, görüş zayıflığına ve cehalete döner.

Sa‘leb, İbnü’l-A‘râbî’den: **الضفاط**: ahmak.

Leys dedi: **الضفاط**: silahıyla **ضفط** etmiş olan ve onu atmış olan.

Şemmer: **رجل ضفيط**; yani ahmak, çok yiyen.

Dedi: Ve İbn Şümeyl dedi: **الضفط**: erkeklerden **التار**; ve **الضفاط**: asıldan getiren; ve **الضفاط**: bir köyden başka bir köye taşıyan; ve **الضفاطة**: eşyayı taşıyan develer; ve **الضفاط**: develeri bir köyden başka bir köye kiraya veren.

Sa‘leb, İbnü’l-A‘râbî’den: **الضفاط** deveci.

Ömer’den rivayet edildi: vitir hakkında kendisine soruldu da dedi: “Ben, **الضفطى** uyuduğu vakit vitir kılarım”; **الضفطى** ile **الضفيط**’in çoğulunu kastetti; o, görüşü zayıf olandır.

Dedi: İbn Abbâs bir şeyde kınandı da dedi: “Bu, **ضفطاتي**’mdan biridir”; yani gafletlerim.
