# طبج — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D8%A8%D8%AC/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B7%D8%A8%D8%AC/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [طبج](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D8%A8%D8%AC.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: طبج

طبج كفرح  يطبج طبجا: إذا  حمق  وهو أطبج.
  والطبج  ، بفتح فسكون:  استحكام الحماقة  ، عن أبي عمرو، وفي كتاب الغريبين للهروي: في الحديث  وكان في الحي رجل له زوجة وأم ضعيفة فشكت زوجته إليه أمه، فقام الأطبج إلى أمه فألقاها في الوادي  هكذا رواه الهروي بالجيم، ورواه غيره بالخاء، وهو الأحمق الذي لا عقل له، قال: وكأنه الأشبه.
 الطبج:  الضرب على الشيء الأجوف، كالرأس  وغيره، حكاه ابن حمويه عن شمر.
  وتطبج في الكلام  ، إذا  تفنن وتنوع  . هذا وهم من المصنف، والصواب أنه تطنج بالنون بدل الموحدة، وسيأتي إن شاء الله تعالى.
  والطبيجة، كسكينة  : أم سويد، وهي  الاست  .

### Türkçe

**طبج** ( **فرح** gibi) **يطبج** **طبجا**: ahmaklaştığı zaman; ve o **أطبج**’dir.

Ve **الطبج** (fetha ile sonra sükûn): ahmaklığın pekişmesi; Ebû Amr’dan. Ve Herevî’nin “Kitâbu’l-Ğarîbeyn”inde: hadiste: “Ve mahallede bir adam vardı; onun bir eşi ve zayıf bir annesi vardı; derken eşi ona annesini şikâyet etti; bunun üzerine **الأطبج** annesine kalktı da onu vadiye attı.” Herevî bunu **الجيم** ile böyle rivayet etti; başkası onu **الخاء** ile rivayet etti; ve o, aklı olmayan ahmaktır. Dedi ki: “Ve sanki o daha uygun olanıdır.”

**الطبج**: içi boş şey üzerine vurmak; baş gibi ve başkası; bunu İbn Hamûye, Şemr’den nakletti.

Ve **تطبج** sözde: çeşitlendiği ve türlendiği zaman. Bu, musanniften bir vehimdir; doğrusu, **تطنج**’dir; **النون** ile, **الموحدة** yerine; ve inşallah Teâlâ gelecek.

Ve **الطبيجة** ( **سكينة** gibi): Ümmü Süveyd; ve o, **الاست**’tir.
