# طبل — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D8%A8%D9%84/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B7%D8%A8%D9%84/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [طبل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D8%A8%D9%84.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: طبل

باب الطاء اللام والباء معهما
ط ل ب، ط ب ل، ب طل، ل ب ط، ب ل ط مستعملات
طلب:
الطَّلَبُ: مُحاولةُ وجدانِ الشَّيء. والطِّلبة: ما كان لك عندَ آخَر من حقٍّ تُطالِبهُ به.
والمُطالَبةُ: أن تُطالبَ إنساناً بحقٍّ لك عندَه، لا تزال تُطالبه وتتقاضاه بذلك. والغلب في باب الهَوَى: الطِّلاب والمعنى واحد.
والتَّطَلُّبُ: طلب في مُهْلة من مواضع.
وكَلأَ مُطْلِبٌ: بعيد الملطب، وقد أَطلَبَ الكَلأُ، أي: تباعد وطلبه القوم.
والمُطَّلِب: ابنُ عَبْد مَناف.
طبل:
الطَّبْلُ: معروف. وفِعْلُهُ: التَّطْبيلُ، وحِرفتُه: الطِّبالة، ويجوز: طَبَل يَطْبُلُ، وهو ذو الوَجهِ الوحد والوجهين.
ويقال لكثير الكلام الكَذِب: لا تُطَبِّلْ علينا.
بطل:
بَطَلَ الشّيء يَبطُلُ بُطْلأ، أي: ذهب باطلاً.
والباطلُ: نقيضُ الحقّ، قال النّابغة:
لعَمري، وما عَمْري عليّ بهَيِّنٍ		لقد نَطَقَتْ بُطْلاً عليّ الأقارعُ
وأَبْطلته: جعلته باطلاً. وأَبْطَلتُ: جئت بكَذِبٍ، وادّعيتُ غَيْرَ الحقّ.
والتَّبطُّلُ: فِعْلُ البَطالة، وهو اتّباعُ اللهو والجَهالة.
والبَطَل:الشُّجاعُ الذّي يُبطِل جراحته ولا يكتَرِثُ لها، ولا تكُفُّهُ عن نَجْدته، وإنّه لَبَطَلٌ بيِّنُ البُطُولة.
وبطّلني فلانٌ: منعني عملي.
وتقول: البَطَلُ الرَّجلُ هذا، أي: إنَه بَطَلٌ، والبُطلُ الشّيء هذا، أي: إنّه باطل، وجمعُ البَطَل: أبطال.
لبط:
لَبَطَ فُلانٌ بفلانٍ الأرضَ لَبْطاً، أي: صَرَعَهُ صرعاً عنيفا. ولُبِطَ بفلان، إذا صُرِعَ من عَيْنٍ أو حُمَّى، أو أمرٍ يَغشاه شِبْه مُفاجأة.
بلط:
بَلاطُ الأَرْض: مُتْنُها الصُّلُب من غير جمعٍ، يُقال: لَزِمَ فلانٌ بَلاطَ الأرض.
والبَلاطُ: ما بَلَّطْتَ به الأرضَ من حِجارةٍ أو آجُرّ يُفرَش بها فَرْشا مستوياً بها، أملس، فهي مَبْلُوطة، وبَلَطناها بَلْطاً، وبلَّطناها تبليطاً. ويقال: بلَّطْتُ الأرضَ وملّطتُ، إذا سُوِّيَتْ.
والبَلُّوط: ثَمَرُ شَجَرٍ له حملٌ يُؤْكَل، ويُدْبَغُ بقِشْره.
والتَّبليطُ، عراقية: أن تَضْرِبَ فَرْعَ أُذُنٍ بطَرَف سَبّابتك ضرباً يُوجِعُه، تقول: بلَّطْتُ أُذُنَهُ تبليطاً.
وأَبلَطَ المَطَرُ الأرضَ، أي: أصاب بَلاطَها، وهو ألاّ ترى على مَتْنها تُراباً وغُباراً، قال رؤبة:
تُفْضي إلى أَبلاطِ جَوْفٍ مُبْلَطِ

### Türkçe

باب **الطاء** **اللام** و**الباء** معهما
**ط ل ب**، **ط ب ل**، **ب طل**، **ل ب ط**، **ب ل ط** kullanımdadırlar.

**طلب**:
**الطَّلَبُ**: şeyin bulunmasına teşebbüs. Ve **الطِّلبة**: başka birinin yanında senin için bulunan, onunla kendisini talep ettiğin bir hak.
Ve **المُطالَبةُ**: yanında senin için bir hak bulunan bir insandan talep etmendir; onunla onu talep etmeye ve bununla onu istemeye devam edersin. Ve hevâ babında galib olan: **الطِّلاب**; mânâ birdir.
Ve **التَّطَلُّبُ**: yerlerden birinde bir mühlet içinde talep.
Ve **كَلأَ مُطْلِبٌ**: uzak otlak; ve otlak **أَطلَبَ** etti, yani: uzaklaştı; kavim onu talep etti.
Ve **المُطَّلِب**: Abd Menâf’ın oğludur.

**طبل**:
**الطَّبْلُ**: mâlûmdur. Ve fiili: **التَّطْبيلُ**; ve zanaatı: **الطِّبالة**; ve câizdir: **طَبَل** **يَطْبُلُ**; o, tek yüzlü ve iki yüzlü olandır.
Ve çok yalan söz söyleyene denilir: “Üzerimize **تُطَبِّلْ** etme.”

**بطل**:
**بَطَلَ** şey **يَبطُلُ** **بُطْلأ**; yani: bâtıl olarak gitti.
Ve **الباطلُ**: hakkın zıddı; Nâbiga dedi ki:
Canıma yemin olsun, ve canım bana onunla kolay değildir;		muhakkak ki bana karşı çekişenler bâtıl olarak konuştular.
Ve onu **أَبْطلته**: onu bâtıl kıldın. Ve **أَبْطَلتُ**: yalan ile geldim ve hakkın gayrısını iddia ettim.
Ve **التَّبطُّلُ**: **البَطالة** fiilidir; o, eğlence ve cehalete uymaktır.
Ve **البَطَل**: yarasını bâtıl kılan ve ona aldırmayan, yiğitliğinden onu alıkoymayan cesur; ve o, yiğitliği apaçık bir **بَطَل**dır.
Ve falan beni **بطّلني**: işimden men etti.
Ve dersin: **البَطَلُ** bu adamdır; yani: o bir **بَطَل**dır. Ve **البُطلُ** bu şeydir; yani: o bâtıldır. Ve **البَطَل**’ın çoğulu: **أبطال**.

**لبط**:
Falan, falanı yere **لَبَطَ** etti, **لَبْطاً**; yani: onu şiddetli bir devirmeyle devirdi. Ve falan ile **لُبِطَ** olunur; göz değmesinden yahut hummadan yahut ona ansızın benzer bir şekilde gelen bir işten dolayı devrilirse.

**بلط**:
**بَلاطُ الأَرْض**: onun sert omurgasıdır; cem‘ olmaksızın. Denilir: falan, yerin **بَلاطَ**ına yapıştı.
Ve **البَلاطُ**: yerin üzerine taşlardan yahut tuğladan, onunla düz bir döşeme olarak döşediğin şeydir; onunla pürüzsüz; o hâlde o **مَبْلُوطة**dır. Ve onu **بَلَطناها** **بَلْطاً** ve onu **بلَّطناها** **تبليطاً** ettik. Ve denilir: yeri **بلَّطْتُ** ve **ملّطتُ**; eğer düzlenmişse.
Ve **البَلُّوط**: yenilen bir yemişi olan bir ağacın meyvesidir; ve kabuğuyla tabaklanır.
Ve **التَّبليطُ**; Irakçadır: işaret parmağının ucuyla bir kulağın dalına, onu acıtacak bir vuruşla vurmandır; dersin: kulağını **بلَّطْتُ** **تبليطاً**.
Ve yağmur, yeri **أَبلَطَ** etti; yani: onun **بَلاطَ**ına isabet etti; o da, onun omurgası üzerinde toprak ve toz görmemendir. Rü’be dedi ki:
Bir iç boşluğun **أَبلاطِ**ına varır; **مُبْلَطِ**.
