# طحلب — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D8%AD%D9%84%D8%A8/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B7%D8%AD%D9%84%D8%A8/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [طحلب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D8%AD%D9%84%D8%A8.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: طحلب

الطحلب بضم الطاء واللام وفتحها أي اللام. في المحكم: وأرى اللحياني قد حكى الطحلب أي كزبرج في الطحلب أي بالضم: خضرة تعلو الماء المزمن وقيل: هو الذي يكون على الماء كأنه نسج العنكبوت، والقطعة منه طحلبة. وقد طحلب الماء: علاه الطحلب فهو مطحلب بكسر اللام عن ابن الأعرابي عند غيره تفتح لامه شذوذا أي فيكون من إطلاق المفعول على الفاعل، وقد مر في مسهب، أو على توهم طحلب متعديا كما قاله شيخنا، وعين مطحلبة وماء مطحلب: كثر طحلبه وقول ذي الرمة:
  عينا مطحلبة الأرجاء طـامـية                      فيها الضفادع والحيتان تصطخب

  يروى بالوجهين جميعا، كذا في لسان العرب: طحلب الإبل: جزها. الطحلبة: القتل. يقال: طحلب فلانا إذا قتله، عن أبي عمرو. طحلبت الأرض: اخضرت أو أول ما تخضر بالنبات عن أبي عبيدة. وطحلب الغدير. وجاء وما عليه طحلبة، بالكسر في الأول والثالث. كما هو قاعدته أي شعرة نقله الصاغاني.

### Türkçe

**الطحلب**: **الطاء** ve **اللام**’ın zammesiyle ve onun (yani **اللام**’ın) fethasıyla.

**المحكم**’de: Ve ben **اللحياني**’nin **الطحلب**’i (yani **زبرج** gibi) **الطحلب** hakkında (yani zamme ile: **الطحلب**) rivayet ettiğini görüyorum: Uzun süreli (duran) suyun üzerine çıkan yeşilliktir. Ve denildi ki: O, su üzerinde sanki örümcek ağı dokuması gibi olan şeydir; ondan bir parça da **طحلبة**’dir.

Ve su **طحلب** etti: **الطحلب** onu kapladı; artık o, **مطحلب**’dir; **اللام**’ın kesresiyle; **ابن الأعرابي**’den; başkasının yanında ise **اللام**’ı şâz olarak fetha yapılır; yani, fâil üzerine mef‘ûlün ıtlakı kabilinden olur; ve **مسهب**’de geçti; yahut, şeyhimizin dediği gibi, **طحلب**’in müteaddî olduğu vehmi üzerine.

Ve **مطحلبة** bir göz ve **مطحلب** bir su: onun **طحلب**’i çoğaldı. Ve **ذو الرمة**’nin sözü:
  عينا **مطحلبة** الأرجاء طـامـية
  فيها الضفادع والحيتان تصطخب

Her iki vecihle de rivayet olunur; **لسان العرب**’da böyle: **طحلب** develeri: onu kırktı.

**الطحلبة**: öldürmedir. Denilir: **طحلب** falancayı, onu öldürdüğü zaman; **أبو عمرو**’dan.

Yer **طحلبت**: yeşerdi; yahut bitkiyle ilk yeşerdiği zaman; **أبو عبيدة**’den. Ve **الغدير** **طحلب** etti.

Ve geldi; üzerinde **طحلبة** yok iken; birinci ve üçüncüde kesre ile; onun kaidesi üzere; yani bir kıl; **الصاغاني** onu nakletti.
