# طعر (ط-ع-ر) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D8%B9%D8%B1
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B7%D8%B9%D8%B1

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ط - ع - ر
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 4 sözlük

## Sözlükler (4)

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D8%B9%D8%B1/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

طَعَرَ المرأةَ طَعْراً: نَكَحها.

##### Türkçe

**طَعَرَ** kadını **طَعْراً**: onunla cinsel ilişkide bulundu.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D8%B9%D8%B1/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

باب العين والطاء مع الراء
عطر ، عرط ، طعر : مستعملة .
رعط ، رطع ، طرع : مهملة .
عطر : قال الليث : العِطْر : اسم جامع لهذه الأشياء التي تعالج للطيب . وبَيَاعه : العَطّار ، وحِرْفته : العِطارة . ورجلٌ عَطِر وامرأةٌ عَطرَة إذا تعاهدا أنفسهما بالطيب . وقال غيره : رجلٌ عَطِر وامرأةٌ عَطِرَة إذا كانا طيّبَيْ ريح الجِرْمِ وإن لم يتعطّرا . وقال ابن الأعرابي : رجلٌ عاطِرٌ ، وجمعه عُطُر ، وهو المحِبّ للطِيبِ . وقال : رجلٌ عاطِر وعَطِر ومِعطار ومِعطِير . والمرأة مثله . وزاد غيره : يقال امرأة عَطِرة مَطِرة بَضّة مَضَّة . قال : والمَطِرة : الكثيرة السِوَاك ، وأخبرني المنذريّ عن ثعلب عن ابن الأعرابي قال : ناقة مِعْطَرة ومِعطار وعِرْمِسٌ أي كريمة . وروى أبو العباس عن عمرو عن أبيه : تأطَّرت المرأةُ وتعطّرت إذا أقامت في بيت أبويها ولم تتزوَّج . وقرأت في كتاب ( المعاني ) للباهليّ في قول الراجز :
لهْفي على عَنْزين لا أنساهُما
كأنَّ ظِل حَجَرٍ صغراهما
وصَالِغٌ مُعْطَرة كبراهما
قال مُعطَرة : حمراء . وجعل الأخرى ظل حجر لأنها سوداء . قال شمر : ناقة عَطَّارة وعطِرة وتاجرة إذا كانت نافقة في السوق . وقال أبو عبيدة : يقال : بطني أعْطِري وسائري فذري يقال ذلك لمن أتاك بما لا يحتاج إليه ويمنعك ما تحتاج إليه ، كأنه في التمثيل رجل جائع أتى قوماً فطيَّبوه .
عرط : أهمله الليث . وقال أبو الحسن اللِحْياني : العَقْرب يقال لها أُمّ العِرْيَط . ويقال عَرَط فلان عِرض فلان واعترطه إذا اقترضه بالغِيبة وأصل العَرْطُ : الشقّ حتى يَدْمَى .
طعر : روى أبو العباس عن ابن الأعرابي قال : الطَعْرُ إجبار القاضي الرجلَ على الحكم . قلت : وهذا مما أهمله الليث . وهو حرف غريب لم يروِه غير أبي عُمَر صاحب كتاب ( الياقوت ) .
وقال ابن دريد في ( كتابه ) : طَعَرَ فلان جاريته طَعْراً ورَطَعَها رَطْعاً ، يكنَى به عن الجماع . ولم أسمعها لغيره ولا أدري ما صحتها . قال : وقال : اعترط الرجلُ إذا أبعَدَ في الأرض .

##### Türkçe

باب **العين** و**الطاء** مع **الراء**
**عطر** ، **عرط** ، **طعر** : kullanımdadır.
**رعط** ، **رطع** ، **طرع** : ihmâl edilmiştir.

**عطر** : Leys dedi: **العِطْر**: güzel koku için işlenen bu şeylerin hepsine şâmil bir isimdir. Onun satıcısı: **العَطّار**; onun mesleği: **العِطارة**. Ve bir erkek **عَطِر** ve bir kadın **عَطرَة** (olur), nefislerini güzel koku ile karşılıklı olarak sürdürdükleri zaman. Başkası dedi: bir erkek **عَطِر** ve bir kadın **عَطِرَة** (olur), güzel koku sürünmemiş olsalar bile cirm kokusu güzel kokulu oldukları zaman. İbnü’l-A‘râbî dedi: bir erkek **عاطِرٌ**; onun çoğulu **عُطُر**’dur; o, güzel kokuyu seven kimsedir. Dedi: bir erkek **عاطِر** ve **عَطِر** ve **مِعطار** ve **مِعطِير**. Kadın da onun gibidir. Başkası artırdı: denir: bir kadın **عَطِرة** **مَطِرة** **بَضّة** **مَضَّة**. Dedi: **المَطِرة**: misvakı çok olan (kadın)dır. Münzirî bana Sa‘leb’den, o da İbnü’l-A‘râbî’den haber verdi; dedi: bir dişi deve **مِعْطَرة** ve **مِعطار** ve **عِرْمِسٌ**; yani kerîme. Ebü’l-Abbâs, Amr’dan, o da babasından rivayet etti: kadın **تأطَّرت** ve **تعطّرت** (denir), ana-babasının evinde ikamet edip evlenmediği zaman. Bâhilî’nin ( **المعاني** ) kitabında râcizin şu sözü hakkında okudum:
لهْفي على عَنْزين لا أنساهُما
كأنَّ ظِل حَجَرٍ صغراهما
وصَالِغٌ مُعْطَرة كبراهما
**مُعطَرة** dedi: kırmızı. Ötekini taş gölgesi yaptı; çünkü o siyahtır. Şemmer dedi: bir dişi deve **عَطَّارة** ve **عطِرة** ve **تاجرة** (denir), pazarda revaçta olduğu zaman. Ebû Ubeyde dedi: denir: **بطني أعْطِري وسائري فذري**; bu, sana ihtiyaç duymadığın şeyi getirip ihtiyaç duyduğun şeyi senden men eden kimse için söylenir; sanki temsilde aç bir adam bir kavme geldi de onu güzel kokulandırdılar.

**عرط** : Leys onu ihmâl etti. Ebü’l-Hasen el-Lihyânî dedi: akrebe **أُمّ العِرْيَط** denir. Ve denir: falan kimse falan kimsenin ırzını **عَرَط** etti ve onu **اعترطه**; onu gıybet ile ödünç aldı (yani gıybetle aldı). **العَرْطُ**’un aslı: kanayıncaya kadar yarmaktır.

**طعر** : Ebü’l-Abbâs, İbnü’l-A‘râbî’den rivayet etti; dedi: **الطَعْرُ**: kadının erkeği hükme zorlamasıdır. Dedim: bu, Leys’in ihmâl ettiklerindendir. Ve o, garip bir harftir; onu, ( **الياقوت** ) kitabının sahibi Ebû Ömer’den başkası rivayet etmemiştir.
Ve İbn Düreyd (kitabında) dedi: falan kimse cariyesini **طَعَرَ** etti **طَعْراً** ve onu **رَطَعَها** **رَطْعاً**; bununla cima‘dan kinaye edilir. Onu ondan başkası için işitmedim ve sıhhatini bilmiyorum. Dedi: ve dedi: adam **اعترط** etti; yeryüzünde uzaklaştığı zaman.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D8%B9%D8%B1/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

طَعَرَ المرأَة طَعْراً: نكحها، وقيل: هو بالزاي والراءُ تصحيف. ابن الأَعرابي: الطَّعْرُ إِجْبارُ القاضي الرجلَ على الحُكْم.

##### Türkçe

**طَعَرَ** kadını **طَعْراً**: onunla cinsel ilişkide bulundu; ve denildi ki: o, **الزاي** ile (ve) **الراء** iledir; tashiftir.

İbnü’l-A‘râbî: **الطَّعْرُ**, kadının erkeği hükme zorlamasıdır.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D8%B9%D8%B1/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الطعر، كالمنع، أهمله الجوهري، هكذا قاله الصاغاني، وقال القرافي: وقد وجدته ملحقا في هامش بعض النسخ. وقال ابن دريد: الطعر: كناية عن النكاح، يقال: طعر المرأة طعرا، إذا نكحها، ويقال: هو بالزاي. والراء تصحيف. قال ابن الأعرابي: الطعر: إجبار القاضي الرجل على الحكم، نقله الصاغاني وابن منظور.

##### Türkçe

**الطعر**, **كالمنع**, Cevherî onu ihmal etti; Sâgânî onu böyle söyledi. Karâfî dedi ki: “Onu bazı nüshaların kenar boşluğunda eklenmiş olarak buldum.” İbn Düreyd dedi ki: **الطعر**: cinsel birleşmeye bir kinayedir; “**طعر المرأة طعرا**” denir; onu nikâhladığı (cinsel ilişkiye girdiği) zaman. Ve “o **بالزاي**” denir; **والراء** tashiftir. İbnü’l-A‘râbî dedi ki: **الطعر**: kadının erkeği hükme zorlamasıdır; onu Sâgânî ve İbn Manzûr nakletti.
