# طعع (ط-ع-ع) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D8%B9%D8%B9
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B7%D8%B9%D8%B9

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ط - ع - ع
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 3 sözlük

## Sözlükler (3)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D8%B9%D8%B9/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب العين والطاء
)ع ط، ط ع مستعملان( عط: العَطُّ: شقُّ الثَّوب طُولاً أو عَرْضاً من غير بَيْنُونة. عَطْعَطْتُ الثَّوْبَ: شَقَقْتُهُ. وجَذَبْتُ بثَوْبه فانعَطَّ، قال أبو النجم:
كأنَّ تحت دِرْعِها المَنْعَطِّ		شَطّا رَمَيْتَ فَوقَه بشَطِّ
إذا بدا منها الذي تغطّي
وقال ساعدة بن جُؤَيَّةْ:
بضَرْبٍ في القوانس ذي فروغٍ		وطَعنٍ مثلِ تَعطيط الرِّهـاطِ
والعَطْعَطَةُ: تتابع الأصوات واختلاطها في الحرب، وهي أيضاً حِكايةُ أصواتِ المُجَّان إذا غَلَبوا فقالوا: عَيْطَ عَيْطَ، فإذا صاحُوا بها وأرادَ قائل أنْ يَحكي كلامَهم قال: هم يُعِطْعِطون وقد عَطْعَطوا.
طع: الطَّعْطَعة: حِكايَةُ صوْت اللاّطِع والمُتَمَطِّق إذا ألصق لسانه بالغار الأعلى، ثُمَّ لَطَع من طِيب شيءٍ يأكُله، أو كأنَّه أَكَلَه، فذلك الصَّوتُ الطَّعْطَعَةُ. والطَّعْطَعُ: المُطْمَئِنُّ من الأرضِ.

##### Türkçe

باب العين والطاء
(**ع ط**، **ط ع** kullanımdadır) **عط**: **العَطُّ**: elbiseyi, ayrılma olmaksızın, uzunlamasına veya enlemesine yarmaktır. **عَطْعَطْتُ الثَّوْبَ**: onu yardım. Ve elbisesinden çektim de o **انعَطَّ** oldu; Ebû’n-Necm dedi ki:
كأنَّ تحت دِرْعِها المَنْعَطِّ		شَطّا رَمَيْتَ فَوقَه بشَطِّ
إذا بدا منها الذي تغطّي
Ve Sâ‘ide b. Cü’eyye dedi ki:
بضَرْبٍ في القوانس ذي فروغٍ		وطَعنٍ مثلِ تَعطيط الرِّهـاطِ
Ve **العَطْعَطَةُ**: savaşta seslerin peş peşe gelmesi ve birbirine karışmasıdır; o, ayrıca, **المُجَّان**ın galip geldiklerinde “**عَيْطَ عَيْطَ**” demeleri hâlinde seslerinin taklididir; onu bağırdıklarında ve bir söyleyen onların sözünü taklit etmek istediğinde: “onlar **يُعِطْعِطون**” der; ve **عَطْعَطوا** olmuşlardır.

**طع**: **الطَّعْطَعة**: dilini üst damağa yapıştırdıktan sonra, yediği bir şeyin lezzetinden, yahut sanki onu yemiş gibi, diliyle **لَطَع** eden ve **المُتَمَطِّق** olanın sesinin taklididir; işte o ses **الطَّعْطَعَةُ**dır. Ve **الطَّعْطَعُ**: yerin alçak (çukur) olanıdır.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D8%B9%D8%B9/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

ابن الأَعرابي: الطَّعُّ اللَّحْسُ، والطَّعْطَعةُ: حكاية صوت اللاطِعِ والنَّاطِعِ والمُتَمَطِّق إِذا لَصِقَ لسانه بالغار الأَعلى عند اللَّطْعِ أَو التَّمَطُّق ثم لَطَعَ من طيب شيء يأْكله. والطَّعْطَعُ من الأَرض: المطمئن.

##### Türkçe

İbnü’l-A‘râbî: **الطَّعُّ** yalamadır; **الطَّعْطَعةُ**: **اللاطِعِ**in, **النَّاطِعِ**in ve **المُتَمَطِّق**in sesi taklididir; **لَصِقَ** dili üst damakla, **اللَّطْعِ** yahut **التَّمَطُّق** sırasında yapıştığı vakit; sonra, yediği bir şeyin hoşluğundan **لَطَعَ** etti. Ve yerden **الطَّعْطَعُ**: alçak (çukur) olandır.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D8%B9%D8%B9/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الطع، أهمله الجوهري، وقال ابن الأعرابي: هو اللحس. قال: والطعطع، كفدفد: المطمئن من الأرض. قال الليث: الطعطعة: حكاية صوت اللاطع والناطع والمتمطق، وهو أن يلصق لسانه بالغار الأعلى، ثم ينطع، من طيب شيء أكله، فيسمعك من بين الغار واللسان صوتا، وقال ابن فارس: الطاء والعين ليس بشيء، فأما ما حكاه الخليل من أن الطعطعة: حكاية صوت اللاطع، فليس بشيء. ومما يستدرك عليه: طعه، أي أطاعه، عن ابن الأعرابي، كما في التكملة.

##### Türkçe

**الطع**: el-Cevherî onu ihmal etti; İbnü’l-A‘râbî dedi ki: o, **اللحس**’tır. Dedi ki: ve **الطعطع** — **كفدفد** gibi — yerden **المطمئن** olandır. el-Leys dedi ki: **الطعطعة**: **اللاطع** ve **الناطع** ve **المتمطق** sesinin taklididir; o da şudur: dilini üst damakla yapıştırır, sonra **ينطع**; yediği bir şeyin hoşluğundan dolayı; böylece sana damak ile dil arasından bir ses işittirir. İbn Fâris dedi ki: **الطاء** ve **العين** bir şey değildir; ama Halîl’in hikâye ettiği, **الطعطعة**’nın **اللاطع** sesinin taklidi olduğu (şeyi) ise bir şey değildir. Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **طعه**; yani **أطاعه**; İbnü’l-A‘râbî’den; **التكملة**’de olduğu gibi.
