# طفح (ط-ف-ح) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%81%D8%AD
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B7%D9%81%D8%AD

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ط - ف - ح
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 10 sözlük

## Sözlükler (10)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%81%D8%AD/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الحاء والطاء والفاء معهما
ف ط ح، ط ح ف، ط ف ح مستعملات
فطح:
الفَطَح:عِرَضٌ في وَسَط الرأس، وفي الأَرْنَبة حتى تَلْتَزق بالوجه كالثَّور الأفطَح، قال أبو النجم:
قَبْصاءُ لم تُفْطَح ولم تُكَتَّلِ
طحف:
الطَّحْف: حَبٌّ يكون باليَمَن يُطْبَخ.
طفح:
طَفَحَ النَّهْر إذا امتَلَأَ. والشارِب طافِح أي ممتَلئٌ سُكْراً.
والرِّيحُ تَطفَح القُطْنةَ إذا سَطَعَت بها، قال أبو النجم:
مُمَزَّقاً في الرِّيح أو مطفوحا
وما طَفَح فوقَ شَيءٍ فهو طُفاحة كطُفاح القِدْر.

##### Türkçe

باب **الحاء** ve**الطاء** ve**الفاء** onlarla beraber
**ف ط ح**، **ط ح ف**، **ط ف ح** kullanımdadırlar.

**فطح**:
**الفَطَح**: başın ortasında bir genişliktir; ve **الأَرْنَبة**’de (burun ucunda) yüzle yapışıncaya kadar; **الثَّور الأفطَح** gibi. Ebû’n-Necm dedi ki:
قَبْصاءُ لم تُفْطَح ولم تُكَتَّلِ

**طحف**:
**الطَّحْف**: Yemen’de olan bir danedir; pişirilir.

**طفح**:
**طَفَحَ** nehir, dolduğu zaman. Ve içen **طافِح**tir; yani sarhoşlukça doludur.
Ve rüzgâr pamuğu **تَطفَح** eder; onunla parladığı zaman. Ebû’n-Necm dedi ki:
مُمَزَّقاً في الرِّيح أو مطفوحا
Ve bir şeyin üstüne **طَفَح** eden şey, o **طُفاحة**dır; tencerenin **طُفاح**’ı gibi.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%81%D8%AD/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

طَفَحَ الإناء طُفوحاً، إذا امتلأ حتَّى يفيضَ. وأطْفَحْتُهُ أنا وطَفَّحْتُهُ تطفيحاً. والطُفاحَة: ما طَفَحَ فوقَ الشيء كزَبَدِ القدر. واطَّفَحْت القِدرَ، إذا أخذتَ طفاحتها. وطَفَحَ السكرانُ فهو طافِحٌ، إذا ملاه الشراب. وطَفَحَتِ الريحُ القطنة ونحوَها، إذا سَطَعَتْ بها. ويقال اطْفَحْ عنِّي، أي اذْهَبْ.

##### Türkçe

**طَفَحَ** kap, **طُفوحاً** (olarak) taşmıştır; (bu,) dolup da taşacak hâle gelince(dir). Ben onu **أطْفَحْتُهُ** ve onu **طَفَّحْتُهُ** (da) **تطفيحاً** (olarak) taşırdım. **الطُفاحَة**: şeyin üstüne taşan şey; tencerenin köpüğü gibi. **واطَّفَحْت** tencereyi; (yani) onun **طفاحتها**sını aldığın zaman. **وطَفَحَ** sarhoş; o hâlde o **طافِحٌ**tir; (bu,) içki onu doldurduğu zaman. **وطَفَحَتِ** rüzgâr pamuğu ve benzerini; (bu,) onunla (onu) yukarı kaldırıp savurduğu zaman. Ve denilir: **اطْفَحْ عنِّي**; yani: git.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%81%D8%AD/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

ح ط ف
طحف ، طفح ، فطح ، حطف : مستعملة .
طحف : قال الليث : الطَّحْفُ : حَبّ يكون باليمن يُطْبَخُ . قلت : هو الطهف بالهاء ولعل الحاء تبدل من الهاء .
فطح : قال الليث : الفَطَح : عِرَضٌ في وسط الرأس وفي الأَرْنَبةِ حتى تلتزق بالوجه كالثَّوْرِ الأفطَح .
وقال أبو النجم يَصِفُ الْهامَةَ :
قَبْصاءُ لم تُفْطَح ولم تُكَتَّل
ويقال : فطحتُ الحَدِيدَةَ إذا عَرَّضْتَها وسَوَّيتَها كمِسْحَاةٍ أو مِعْزَقٍ أو غَيْرِه . قال جرير :
لِفَطْحِ المسَاحي أو لجدْلِ الأدَاهم
طفح : قال الليث : طفح النهر إذا امْتَلأ ، ورأيته طافحاً : مُمْتَلِئاً ، ويقال للذي يَشْرَبُ الخمر حتى يمتلىء سكراً طافِحٌ .
قال : والرِّيحُ تُطفح القُطْنَةَ إذا سطعت بها .
أبو عُبَيد عن الأصمعي : الطُّفَاحَةُ : زَبَدُ القِدْر وما عَلاَ مِنْهَا . ويقال اطَّفَحْتُ طُفَاحَةَ القِدْرِ إذا أَخَذْتَها ، وأنشد شمر :
أَتَتْكُمُ الجوْفَاءُ جَوْعَى تَطَّفِحْ
طُفَاحَةَ الإثْرِ وطَوْراً تَجْتَدِحْ
وقال غيره : ناقَةٌ طُفَّاحَة القوائم أي سَرِيعَتُها ، وقال ابن أَحْمَر :
طُفَّاحَةُ الرِّجْلَيْنِ مَيْلَعَةٌ
سُرُحُ المِلاَطِ بَعِيدةُ القَدْرِ
أبو عُبَيد عن أبي عُبَيْدة : الطَّافِحُ والدِّهَاقُ والمَلآن وَاحِد ، قال : والطافح . الممتلىء المرتفع ، ومنه قيل للسكران طافح أي أن الشَّرَاب قد ملأه حتى ارتفع ، ويقال : إطْفَح عَنِّي أي إذْهَب عَنِّي .
وقال الأصمعي : الطَّافح : الذي يَعْدُو ، وقد طَفَحَ يَطْفَحُ ، وقال المُتَنَخِّل الهُذَلي يَصِفُ المُنْهَزِمِين :
كانُوا نعائم حَفَّانٍ مُنَفَّرَةٍ
مُغْطَ الحُلُوقِ إذا ما أُدْرِكُوا طَفَحْوا
أي ذَهَبُوا في الأرض يَعْدُون .
حطف : الحَنْطَفُ : الضخم البطن والنون فيه زائدة .

##### Türkçe

ح ط ف
**طحف** , **طفح** , **فطح** , **حطف** : kullanımdadır.

**طحف** : Leys dedi: **الطَّحْفُ** : Yemen’de bulunan, pişirilen bir habbedir (tane). Ben dedim: O, **الطهف** (ه ile)dir; ve belki **الحاء** , **الهاء**’dan بدل edilir.

**فطح** : Leys dedi: **الفَطَح** : başın ortasında ve burun ucunda bir عرض (enlilik)tir; yüzle yapışıncaya kadar; **الثَّوْرِ الأفطَح** gibi.
Ebu’n-Necm, **الْهامَةَ**’yi vasfederek dedi:
قَبْصاءُ لم تُفْطَح ولم تُكَتَّل
Ve denir: **فطحتُ الحَدِيدَةَ** , onu عرضlandırdığın ve onu bir **مِسْحَاةٍ** veya **مِعْزَقٍ** veya başkası gibi düzelttiğin zaman. Cerîr dedi:
لِفَطْحِ المسَاحي أو لجدْلِ الأدَاهم

**طفح** : Leys dedi: **طفح النهر** , dolduğu zaman; ve onu **طافحاً** gördüm: dolu olarak; ve şarap içip sarhoşlukça doluncaya kadar içen kimseye **طافِحٌ** denir.
Dedi: ve rüzgâr, onunla (üzerine) estiği zaman pamuğu **تُطفح** eder.
Ebu Ubeyd, Asmaî’den: **الطُّفَاحَةُ** : tencerenin köpüğü ve ondan yükselen şeydir. Ve denir: **اطَّفَحْتُ طُفَاحَةَ القِدْرِ** , onu aldığın zaman; ve Şemmer inşad etti:
أَتَتْكُمُ الجوْفَاءُ جَوْعَى تَطَّفِحْ
طُفَاحَةَ الإثْرِ وطَوْراً تَجْتَدِحْ
Ve başkası dedi: **ناقَةٌ طُفَّاحَة القوائم** , yani onun (ayaklarının) süratlisi. Ve İbn Ahmer dedi:
طُفَّاحَةُ الرِّجْلَيْنِ مَيْلَعَةٌ
سُرُحُ المِلاَطِ بَعِيدةُ القَدْرِ
Ebu Ubeyd, Ebu Ubeyde’den: **الطَّافِحُ** ve **الدِّهَاقُ** ve **المَلآن** birdir. Dedi: ve **الطافح** : dolu, yükselmiş olandır; bundan dolayı sarhoşa **طافح** denildi; yani içki onu doldurdu, ta ki yükseldi. Ve denir: **إطْفَح عَنِّي** , yani benden git.
Asmaî dedi: **الطَّافح** : koşan kimsedir; ve **طَفَحَ يَطْفَحُ**. Ve el-Mütenahhil el-Hüzelî, kaçanları vasfederek dedi:
كانُوا نعائم حَفَّانٍ مُنَفَّرَةٍ
مُغْطَ الحُلُوقِ إذا ما أُدْرِكُوا طَفَحْوا
Yani yeryüzünde koşarak gittiler.

**حطف** : **الحَنْطَفُ** : karınca iri olandır; ve içindeki **النون** ziyadedir.

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%81%D8%AD/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الطاء والفاء وما يثلثهما)
(طفق) الطاء والفاء والقاف كلمةٌ صحيحة. يقولون: طفِقَ يفعل كذا كما يقال ظلَّ يفعلُ. قال اللهُ تعالى: ﴿فَطَفِقَ مَسْحَاً بالسُّوقِ والأعناقِ﴾ [ص 33]، ﴿وَطَفِقا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ﴾ [الأعراف 22].
(طفل) الطاء والفاء واللام أصل صحيحٌ* مطّرد، ثم يقاس عليه، والأصل المولود الصغير؛ يقال هو طِفْلٌ، والأنثى طِفلة. والمُطْفِل: الظَّبْية معها طِفْلُها. وهي قريبة عهدٍ بالنِّتاج. ويقال طَفَّلْنا إبلَنا تطفيلاً، إذا كان معها أولادُها فرفَقْنا بها في السَّير. فهذا هو الأصل. ومما اشتُقَّ منه قولهم للمرأة الناعمة: طَفْلة، كَأنَّها مشبَّهة في رُطوبتها ونَعمتها بالطِّفلة، ثم فرق بينهما بفتح هذه وكسر الأولى. ومن الباب أو قريب منه: طِفْل الظَّلام، وهو أوَّلُه، وإِنَّما سمِّيَ طِفلاً لقلَّته ودقته؛ وذلك قبل مجيء مُعظَم الليل. قال لبيد:
فتدلَّيْتُ عليه قافلاً *** وعلى الأرضِ غَياياتِ الطَّفَلْ([1])ويقال: طَفَلَ اللَّيل: أقبل ظلامُهُ. وأمَّا قول القائل:
* لوَهْدٍ جادَه طَفَلُ الثُّريّا([2]) *
(طفو) الطاء والفاء والحرف المعتل أصلٌ صحيح، وهو يدلُّ على الشَّيء الخفيف يَعلُو الشَّيء. من ذلك قولهم طَفَا الشَّيءُ فوق الماء يطفو طَفْوَاً وطُفُوَّاً، إذا علاهُ ولم يرسُب، وحتَّى يقولوا: طَفَا الثَّور فوقَ الرَّمْلة.
ومن الباب: الطُّفْية، وهي خُوصة المُقْلِ، وسمِّيت بذلك لأنها تَعظم([3]) حتى تغطِّيَ الشجرة. وفي كتاب الخليل: الطُّفْية: حيَّة خبيثة. وهذا عندنا غلطٌ إنما الطُّفية خُوصة المقل، والجمع طُفْيٌ، ثم يشبَّه الخطُّ الذي على ظهرِ الحيَّة بها. وقال رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم في الحيَّات: "اقتلوا ذا الطُّفْيَتَيْنِ والأَبْتَر". ألا تَراهُ جعله ذا طُفيَتَيْنِ، لأنَّهُ شبَّهَ الخطَّينِ اللذين على ظهره بذلك. وقال الهُذَ ليّ في الطُّفْي:
عفت غيرَ نُؤْيِ الدارِ ما إنْ تُبينُه *** وأقطاعِ طُفْيٍ قد عفَتْ في المعاقِلِ([4])فأمَّا قولُ القائل:
* كما تَذِلُّ الطُّفَى مِنْ رُقْيَةِ الرَّاقي([5]) *
فإنه أراد ذوات الطُّفَى. والعرب قد تتوسَّع بأكثر من هذا. كما قال:
* إذا حملتُ بِزَّتِي على عَدَسْ([6]) *
أراد: على التي يقال لها عَدَسْ؛ وذلك زْجرٌ للبغال.
فإذا هُمِزَت كان في معنى آخر، يقال طَفِئَت النار تَطْفَأُ، وأنا أطفَأْتُها. فأمَّا الطَّفاء مثل الطَّخاء، وهو السَّحابُ الرَّقيقِ، فهو من الباب الأول، كأنَّه شيءٌ يطفو.
(طفح) الطاء والفاء والحاء. وهو شبيهٌ بالباب الذي قبله. يقال الطُّفَاحة: ما طَفَحَ فوق الشَّيءِ يُطْبَخُ من زُبْدٍ أو غيره، ثمَّ يُحْمَلُ عليهِ  فيسمَّى كلُّ شيءٍ عَلاَ شيئاً فغطَّاهُ طافحاً. يقال طَفَحَ النهرُ: امتلأ. طَفَحَ السَّكرانُ من ذلك، فهو طافح. وطفَّحت الرِّيح القُطنةَ في الهواء، إذا سطعَت  بها.
(طفر) الطاء والفاء الراء كلمةٌ صحيحةٌ، يقال طَفَر: وثَب.
(طفس) الطاء والفاء والسين، يقولون طفس: مات، والطَّفَس الدَّرَن.
(طفن) الطاء والفاء والنون ليس بشيء. على أنهم يقولون: الطُّفَانِيَة نعتُ سَوءٍ في الرّجل والمرأة. والله أعلم بالصواب.
---------------------ـ
([1]) سبق البيت وتخريجه في (1: 167) مادة (أيي).
([2]) أنشده في المجمل واللسان (طفل 429). والكلام بعد مبتور، تقديره: "فالطفل هنا المطر". وفي المجمل قبل إنشاد البيت: "والطفل مطر. قال".
([3]) في الأصل: "تعلم".
([4]) البيت لأبي ذؤيب الهذلي في ديوانه 140 واللسان (طفا). ورواية الديوان واللسان: "عفا غير نؤى الدار"، يعود الضمير إلى "طلل" في بيت قبله. وفي الديوان أيضاً: "ما إن أبينه".
([5]) صدره في اللسان (طفا): * وهم يذلونها من بعد عزتها *.
([6]) انظر اللسان (عدس).

ـ

##### Türkçe

(باب **الطاء** ve **الفاء** ve ikisini üçleyen şeyler)

(**طفق**) **الطاء** ve **الفاء** ve **القاف** sahih bir kelimedir. Derler: **طفِقَ** şöyle şöyle yapar; nasıl ki **ظلَّ** yapar denildiği gibi. Allah Teâlâ dedi: ﴿فَطَفِقَ مَسْحَاً بالسُّوقِ والأعناقِ﴾ [ص 33]، ﴿وَطَفِقا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ﴾ [الأعراف 22].

(**طفل**) **الطاء** ve **الفاء** ve **اللام** sahih bir asıldır; düzenli, sonra onun üzerine kıyas edilir; asıl küçük doğandır; denir: o bir **طِفْلٌ**dür, dişisi **طِفلة**. Ve **المُطْفِل**: yanında **طِفْلُها** bulunan ceylandır. Ve o, doğuma yakın zamandadır. Ve denir: **طَفَّلْنا** develerimizi **تطفيلاً**, eğer yanında yavruları varsa, yürüyüşte ona yumuşak davrandık (demektir). İşte bu asıldır. Ondan türetilenlerdendir: yumuşak (nazik) kadına **طَفْلة** demeleri; sanki o, rutubetinde ve yumuşaklığında **بالطِّفلة**ye benzetilmiştir; sonra bu (kelime)yi fetha ile, birincisini kesra ile ayırdılar. باب’dan yahut ona yakın olandandır: **طِفْل الظَّلام**; o, onun evvelidir; ancak azlığı ve inceliği sebebiyle **طِفلاً** diye adlandırıldı; bu, gecenin çoğunun gelmesinden öncedir. Lebîd dedi:

فتدلَّيْتُ عليه قافلاً *** وعلى الأرضِ غَياياتِ الطَّفَلْ([1])

Ve denir: **طَفَلَ اللَّيل**: onun karanlığı geldi. Amma söyleyenin sözü:
* لوَهْدٍ جادَه طَفَلُ الثُّريّا([2]) *

(**طفو**) **الطاء** ve **الفاء** ve illetli harf sahih bir asıldır; ve o, hafif olan şeyin bir şeyin üstüne yükselmesine delâlet eder. Bundan: onların “**طَفَا** şey suyun üstünde **يطفو** **طَفْوَاً** ve **طُفُوَّاً**” demeleri; eğer onun üstüne çıktı ve batmadıysa; hatta derler: **طَفَا الثَّور** kum tepesinin üstünde.

Ve باب’dandır: **الطُّفْية**; o, **خُوصة المُقْلِ**dir; ve bununla adlandırıldı, çünkü o büyür([3]) ta ki ağacı örtsün. Ve Halîl’in kitabında: **الطُّفْية**: habis bir yılandır. Bu, bize göre yanlıştır; **الطُّفية** ancak **خُوصة المقل**dir; çoğulu **طُفْيٌ**; sonra yılanın sırtındaki çizgi onunla benzetilir. Resûlullah صلى الله عليه وآله وسلم yılanlar hakkında dedi: "اقتلوا ذا **الطُّفْيَتَيْنِ** والأَبْتَر". Görmüyor musun, onu **ذا طُفيَتَيْنِ** kıldı; çünkü sırtındaki iki çizgiyi bununla benzetti. Hüzeli, **الطُّفْي** hakkında dedi:

عفت غيرَ نُؤْيِ الدارِ ما إنْ تُبينُه *** وأقطاعِ طُفْيٍ قد عفَتْ في المعاقِلِ([4])

Amma söyleyenin sözü:
* كما تَذِلُّ **الطُّفَى** مِنْ رُقْيَةِ الرَّاقي([5]) *
o halde o, **ذوات الطُّفَى**yı kastetti. Araplar bundan daha fazlasıyla genişler. Nitekim dedi:
* إذا حملتُ بِزَّتِي على عَدَسْ([6]) *
kastetti: kendisine **عَدَسْ** denilenin üzerine; ve bu, katırlar için bir ürkütmedir.

Eğer hemzelenirse başka bir mânada olur; denir: **طَفِئَت** ateş **تَطْفَأُ**, ve ben onu **أطفَأْتُ**. Amma **الطَّفاء** tıpkı **الطَّخاء** gibi; o, ince buluttur; o, birinci باب’dandır; sanki o, yüzen bir şeydir.

(**طفح**) **الطاء** ve **الفاء** ve **الحاء**. Ve o, kendisinden önceki باب’a benzer. Denir: **الطُّفَاحة**: bir şeyin üstünde taşan; köpükten veya başkasından pişirilen, sonra onun üzerine taşınan (şey)dir; böylece bir şeyin üstüne çıkan ve onu örten her şeye **طافحاً** denir. Denir: **طَفَحَ النهرُ**: doldu. Bundan: **طَفَحَ السَّكرانُ**; o halde o **طافح**tır. Ve rüzgâr pamuğu havada **طفَّحت**; eğer onunla yükselttiyse.

(**طفر**) **الطاء** ve **الفاء** ve **الراء** sahih bir kelimedir; denir: **طَفَر**: sıçradı.

(**طفس**) **الطاء** ve **الفاء** ve **السين**; derler: **طفس**: öldü; ve **الطَّفَس** kir (pas, pislik)tir.

(**طفن**) **الطاء** ve **الفاء** ve **النون** bir şey değildir. Şu var ki onlar derler: **الطُّفَانِيَة** erkek ve kadında kötü bir niteleme (sıfat)tir. Allah doğrusunu daha iyi bilir.
---------------------ـ
([1]) Beyit ve tahrici (1: 167) **مادة (أيي)**’de geçti.
([2]) Onu **في المجمل** ve **اللسان** (**طفل 429**)’da okuttu. Ve söz bundan sonra kopuktur; takdiri: "فَالطِّفْلُ ههنا المطر". Ve **في المجمل**’de beyit okunmadan önce: "**والطفل** مطر. قال".
([3]) Asılda: "تعلم".
([4]) Beyit, Ebû Züeyb el-Hüzelî’nindir; divanında 140 ve **اللسان** (**طفا**)’da. Divan ve **اللسان** rivayeti: "عفا غير نؤى الدار"; zamir, ondan önceki bir beyitteki "طلل"e döner. Ve divanda ayrıca: "ما إن أبينه".
([5]) صدره **في اللسان** (**طفا**): * وهم يذلونها من بعد عزتها *.
([6]) **انظر اللسان** (**عدس**).

ـ

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%81%D8%AD/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ط ف ح
نهر وحض وإناء طافح وقد طفح طفوحاً وأضفحته وطفحته‏:‏ ملأته حتى يفيض‏.‏
وأخذت طفاحة القدر‏:‏ زبدها‏.‏
ومن المجاز‏:‏ سكران طافح‏:‏ ملآن من الشراب‏.‏
وفرس طفاح القوائم‏:‏ عدّاء‏.‏
وطفحت فلانة بالأولاد‏:‏ فاضت وأكثرت‏.‏
قال النابغة‏:‏ لم يحرموا حسن الغذاء وأمهم طفحت عليك بناتق مذكار أي نفسها ناتق وهي التي تدارك الأولاد من نتق السقاء يقال انتق سقاءك‏:‏ انفض ما فيه‏.‏

##### Türkçe

ط ف ح
Irmak ve havuz ve **إناء طافح**; ve **طفح** (o) **طفوحاً**; ve **أضفحته** ve **طفحته**: onu, taşıncaya kadar doldurdum.
Ve tencerenin **طفاحة**sını aldım: onun köpüğü.
Mecazdan: **سكران طافح**: içkiden dolu.
Ve **فرس طفاح القوائم**: koşucu.
Ve falanca kadın **طفحت بالأولاد**: taştı ve çoğalttı.
Nâbiga dedi ki: “Güzel gıdayı esirgemediler; ve onların annesi, sana **بناتق مذكار** ile **طفحت**”; yani kendisi **ناتق**tır; ve o, çocukları ardı ardına yetiştiren kadındır; **نتق السقاء**dan (dolayı). Denir ki: **انتق سقاءك**: içindekini silkele.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%81%D8%AD/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

طَفَحَ الإِناءُ والنهر يَطْفَحُ طَفْحاً وطُفُوحاً: امْتَلأَ وارتفع حتى يفيض. وطَفَحه طَفْحاً وطَفَّحَه تَطْفِيحاً وأَطْفَحَه: مَلأَه حتى ارتفع. وطَفَحَ عَقْلُه: ارتفع. ورأَيته طافِحاً أَي ممتلئاً. الأَزهري عن أَبي عبيدة: الطافِحُ والدِّهاقُ والمَلآنُ واحد. قال: والطافِحُ الممتلئ المرتفع، ومنه قيل للسكران: طافِحٌ أَي أَن الشراب قد مَلأَه حتى ارتفع؛ ومنه سَكرانُ طافِحٌ؛ ويقال: طَفَحَ السَّكْرانُ فهو طافِحٌ؛ أَي مَلأَه الشرابُ؛ الأَزهري: يقال للذي يشرب الخمر حتى يمتلئ سُكْراً: طافِحٌ.
والطُّفاحَةُ: زَبَدُ القِدْرِ. وكلُّ ما علا: طُفاحةٌ كَزَبَدِ القِدْرِ وما علا منها. واطَّفَحَ الطُّفاحةَ على وزن افتعل: أَخذها؛ وأَنشد:أَتَتْكُمُ الجَوْفاءُ جَوْعَى تَطَّفِحْ،
طُفاحةَ الإِثْرِ، وطَوْراً تَجْتَدِحْ
وقال غيره: طُفَّاحةُ القوائم
(* قوله «وقال غيره طفاحة القوائم إلخ»
عبارة القاموس وناقة طفاحة القوائم إلخ.) أَي سريعتها؛ وقال ابن أَحمر: طُفَّاحةُ الرِّجلَين مَيْلَعةٌ،
سُرُحُ المِلاطِ، بعيدةُ القَدْرِ
الأَصمعي: الطافِحُ الذي يَعْدُو. وقد طَفَحَ يَطْفَحُ إِذا عَدا؛ وقال المُتَنَخِّلُ يصف المنهزمين:
كانوا نَعائِمَ حَفَّانِ مُنَفَّرةً،
مُعْطَ الحُلُوقِ، إِذا ما أُدْرِكُوا طَفَحُوا
أَي ذهبوا في الأَرض يَعْدُونَ. والريح تَطْفَحُ القُطْنَة: تَسْطَعُ بها؛ قال أَبو النجم:
مُمَزَّقاً في الرِّيح أَو مَطْفُوحا
واطْفَحْ عَني أَي اذهبْ عني. الأَزهري في ترجمة طحف: وفي الحديث: من قال كذا وكذا غفر له، وإِن كان عليه طِفاحُ الأَرض ذنوباً؛ وهو أَن تمتلئَ حتى تَطْفَحَ أَي تَفيض؛ قال: ومنه أُخِذَ طُفاحةُ القِدر. ويقال لما تؤْخذ به الطُّفاحة: مِطْفَحة، وهو كِفْكِير بالفارسية.

##### Türkçe

**طَفَحَ** kap ve nehir **يَطْفَحُ** **طَفْحاً** ve **طُفُوحاً**: doldu ve yükseldi, ta ki taşıncaya kadar. Ve onu **طَفَحه** **طَفْحاً** ve onu **طَفَّحَه** **تَطْفِيحاً** ve onu **أَطْفَحَه**: onu doldurdu, ta ki yükselinceye kadar. Ve onun aklı **طَفَحَ**: yükseldi. Ve onu **طافِحاً** gördüm, yani dolu.

El-Ezherî, Ebû Ubeyde’den: **الطافِحُ** ve **الدِّهاقُ** ve **المَلآنُ** birdir. Dedi: ve **الطافِحُ** dolu, yükselmiş olandır; ondan dolayı sarhoşa: **طافِحٌ** denildi, yani içki onu doldurmuştur, ta ki yükselmiştir; ve ondan: **سَكرانُ طافِحٌ**; ve denilir: sarhoş **طَفَحَ**; o hâlde o **طافِحٌ**’tır; yani içki onu doldurmuştur; el-Ezherî: şarap içip sarhoşlukla doluncaya kadar içen kimseye: **طافِحٌ** denilir.

Ve **الطُّفاحَةُ**: tencerenin köpüğü. Ve yükselen her şey: **طُفاحةٌ**, tencerenin köpüğü gibi ve ondan yükselen şey. Ve **اطَّفَحَ** **الطُّفاحةَ** **افتعل** vezninde: onu aldı; ve inşad etti:
أَتَتْكُمُ الجَوْفاءُ جَوْعَى تَطَّفِحْ،
طُفاحةَ الإِثْرِ، وطَوْراً تَجْتَدِحْ

Ve başkası dedi: **طُفَّاحةُ القوائم**
(* Onun sözü “Ve başkası dedi: **طُفَّاحةُ القوائم** ilh.”
Kāmûs’un ibaresidir: ve “bacakları **طُفاحةٌ** olan bir dişi deve” ilh.) yani hızlısı; ve İbn Ahmer dedi:
طُفَّاحةُ الرِّجلَين مَيْلَعةٌ،
سُرُحُ المِلاطِ، بعيدةُ القَدْرِ

El-Asma‘î: **الطافِحُ** koşan kimsedir. Ve koştuğu zaman **طَفَحَ يَطْفَحُ** olur; ve el-Mütenahhil, kaçanları vasfederek dedi:
كانوا نَعائِمَ حَفَّانِ مُنَفَّرةً،
مُعْطَ الحُلُوقِ، إِذا ما أُدْرِكُوا طَفَحُوا

Yani yeryüzünde koşarak gittiler. Ve rüzgâr pamuğu **تَطْفَحُ**: onunla savurur; Ebû’n-Necm dedi:
مُمَزَّقاً في الرِّيح أَو مَطْفُوحا

Ve **اطْفَحْ** benden, yani benden git. El-Ezherî, **طحف** tercümesinde: ve hadiste: “Kim şöyle şöyle derse, ona mağfiret olunur; üzerinde yerin **طِفاحُ**’ı kadar günah olsa bile”; o, dolmasıdır, ta ki **تَطْفَحَ** yani taşsın; dedi: ve ondan **طُفاحةُ القِدر** alınmıştır. Ve **الطُّفاحة**’nın onunla alındığı şeye: **مِطْفَحة** denilir; ve o, Farsçada **كِفْكِير**’dir.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%81%D8%AD/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ط ف ح * * طَفَحَ * الإناء امتلأ حتى يفيض وبابه خضع و * أطْفَحَهُ * غيره * طَفَّحَهُ تَطْفِيحا * و * طَفَحَ * السكران فهو * طَافِحٌ * إذا ملأه الشراب

##### Türkçe

* ط ف ح *: **طَفَحَ** kap: taşacak derecede doldu; onun bâbı **خضع**’dır. Ve başkası onu **أطْفَحَهُ** (taşacak derecede doldurdu). **طَفَّحَهُ تَطْفِيحا** (onu taşacak derecede doldurdu). Ve **طَفَحَ** sarhoş; o **طَافِحٌ**’tır: içki onu doldurduğu zaman.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%81%D8%AD/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

طفح الإناء، كمنع  ، والنهر، يطفح  طفحا وطفوحا: امتلأ وارتفع  حتى يفيض. ونهر وحوض طافح.  وطفحه  طفحا،  وطفحه  تطفيحا،  وأطفحه  : ملأه حتى ارتفع. وطفح عقله: ارتفع. ورأيته طافحا، أي ممتلئا. وفي التهذيب عن أبي عبيد: الطافح والدهاق والملآن. واحد. قال: والطافح: الممتلئ المرتفع.  ومنه  قيل:  سكران طافح  ، أي أن الشراب قد ملأه حتى ارتفع، وهو مجاز. ويقال: طفح السكران فهو طافح، أي ملأه الشراب. وقال الأزهري: يقال للذي يشرب الخمر حتى يمتلئ سكرا: طافح.  والمطفحة  ، بالكسر:  مغرفة  وهو كفكير بالفارسية،  تأخذ طفاحة القدر  ، بالضم،  أي زبدها  . وفي الصحاح: الطفاحة: ما طفح فوق الشيء كزبد القدر. وفي اللسان: وكل ما علا: طفاحة، كزبد القدر وما علا منها.  وقد اطفح القدر كافتعل  : أخذ طفاحتها.  وإناء طفحان  : ملآن  يفيض من جوانبه  الماء.  وقصعة طفحى  : ملآنة. من المجاز:  ناقة طفاحة القوائم  : أي  سريعتها. وقال ابن أحمر:
  طفاحة الرجلين مـيلـعة                      سرح الملاط بعيدة القدر في التهذيب في ترجمة طحف: وفي الحديث:  من قال كذا وكذا غفر له وإن كان عليه  طفاح الأرض  ذنوبا،   بالكسر  ، أي  ملؤها، أي أن تمتلئ حتى تطفح، أي تفيض. قيل: ومنه أخذ طفاحة القدر. من المجاز:  طفحت -كمنع- بالولد ولدته لتمام  . وفي الأساس: فاضت وأكثرت. طفحت  الريح القطنة  ونحوها، إذا  سطعت بها  ؛ كذا نص الصحاح. يقال:  اطفح عني  ، أي  اذهب  .  والطافحة: اليابسة، ومنه  قولهم:  ركبة طافحة: للتي لا يقدر صاحبها أن يقبضها  . ومما يستدرك عليه: عن الأصمعي: الطافح: الذي يعدو: وقد طفح يطفح: إذا عدا. وقال المتنخل يصف المنهزمين:
  كانوا نعـائم حـفـان مـنـفـرة                      معط الحلوق إذا ما أدركوا اطفحوا أي ذهبوا في الأرض يعدون. وإطفيح، كإزميل: قرية بمصر.

##### Türkçe

**طفح** **الإناء**; **كمنع**, ve nehir; **يطفح** **طفحا** ve **طفوحا**: doldu ve yükseldi; ta ki taşıncaya kadar. Ve taşan nehir ve havuz. Ve onu **طفحه** **طفحا**, ve onu **طفحه** **تطفيحا**, ve onu **أطفحه**: onu doldurdu; ta ki yükseldi. Ve **طفح** aklı: yükseldi. Ve onu **طافحا** gördüm; yani dolu. Ve **التهذيب**’de Ebû Ubeyd’den: **الطافح** ve **الدهاق** ve **الملآن**; bir(dir). Dedi: ve **الطافح**: yükselmiş dolu. Ondan dolayı denildi: **سكران طافح**; yani içki onu doldurdu; ta ki yükseldi; ve o mecazdır. Ve denilir: **طفح** sarhoş; o hâlde o **طافح**tır; yani içki onu doldurdu. Ve Ezherî dedi: şarap içip sarhoşlukça doluncaya kadar içen kimseye **طافح** denilir.

Ve **المطفحة**, kesre ile: kepçe; ve o Farsçada **كفكير** gibidir; tencerenin **طفاحة**sını alır; damme ile; yani onun köpüğünü. Ve **الصحاح**’ta: **الطفاحة**: şeyin üstüne taşan şey; tencere köpüğü gibi. Ve **اللسان**’da: ve yükselen her şey: **طفاحة**; tencere köpüğü gibi ve ondan yükselen şey. Ve tencere **اطفح** etti; **كافتعل** gibi: onun **طفاحة**sını aldı. Ve **إناء طفحان**: dolu; yanlarından su taşar. Ve **قصعة طفحى**: dolu. Mecazdan: **ناقة طفاحة القوائم**: yani hızlısı. Ve İbn Ahmer dedi:

  **طفاحة الرجلين مـيلـعة**
  **سرح الملاط بعيدة القدر**

**التهذيب**’de **طحف** tercümesinde: ve hadiste: “Kim şöyle şöyle derse, ona bağışlanır; üzerinde yerin **طفاح**ı kadar günahlar olsa bile”; kesre ile; yani onun dolusu; yani dolsun da **تطفح** etsin; yani taşsın. Denildi: ve ondan tencerenin **طفاحة**sını almak alınmıştır. Mecazdan: **طفحت** -**كمنع**- çocukla: onu doğurdu; tamamlanma sebebiyle. Ve **الأساس**’ta: taştı ve çoğalttı. **طفحت** rüzgâr pamuğu ve benzerini; eğer onunla parladıysa; **الصحاح**’ın nassı böyledir. Denilir: **اطفح عني**; yani git. Ve **الطافحة**: kuru (olan); ve ondan onların sözü: **ركبة طافحة**: sahibi onu bükmeye güç yetiremediği (diz) için.

Ve ona ilâve edilip telâfi edilenlerdendir: Asmaî’den: **الطافح**: koşan kimse; ve **طفح يطفح** etmiştir: eğer koştuysa. Ve Mütenahhil, bozgunları vasfederek dedi:

  **كانوا نعـائم حـفـان مـنـفـرة**
  **معط الحلوق إذا ما أدركوا اطفحوا**

Yani: yeryüzünde koşarak gittiler. Ve **إطفيح**, **كإزميل** gibi: Mısır’da bir köy.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%81%D8%AD/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

طَفَحَ
1 طَفَحَ ذ , (S, A, K,) aor. طَفَحَ , (TA,) inf. n. طُفُوحٌ (S, A, K) and طَفْحٌ, (K,) It (a vessel, S, A, K, and a river, A, TA, and a wateringtrough, or tank, A) was, or became, full, so as to overflow: (S, A:) was, or became, full, and high [in its contents], (K, TA,) so as to overflow. (TA.) [See also مِرْقَمٌ.] ― -b2- طَفَحَ said of one intoxicated, (tropical:) He was full of wine. (T, S, TA.) ― -b3- طَفَحَتْ بِالأَوْلَادِ (tropical:) She (a woman) brought forth children abundantly; brought forth many children: (A:) [or] طَفَحَتْ بِالوَلَدِ she brought forth the child at the full period of gestation, or fully formed. (K.) ― -b4- طَفَحَ عَقْلُهُ (assumed tropical:) His understanding, or intellect, became eminent [or, app., exuberant]. (TA.) ― -b5- طَفَحَ, aor. as above, also signifies (assumed tropical:) He ran. (As, TA.) ― -b6- And one says, اِطْفَحْ عَنِّى, meaning (assumed tropical:) Go thou away, or depart, from me. (S, K.) -A2- طَفَحَ as trans.: see 4. ― -b2- طَفَحَتِ الرِّيحُ القُطْنَةَ The wind raised, or carried up, the portion of cotton: (S, K:) and in like manner, a similar thing. (S.)

2 طَفَّحَ see the next paragraph.

اطفحهُ
4 اطفحهُ ذ ; (S, A, K;) and ↓ طفّحهُ, (S, K,) inf. n. تَطْفِيحٌ; (S;) and ↓ طَفَحَهُ, (K,) inf. n. طَفْحٌ; (TA;) He filled it so that it overflowed: (S, A:) or he filled it so that it became high [in its contents]: (K:) namely, a vessel, (S, A, K,) and a river, or rivulet, and a watering-trough, or tank. (A.)

اِطَّفَحَ القِدْرَ
8 اِطَّفَحَ القِدْرَ ذ (S, K, in the CK [erroneously] القِدْرُ) He took off the طُفَاحَة (i. e. scum) of the cooking-pot. (S.)

طَفْحَانُ
طَفْحَانُ ذ ; fem. طَفْحَي: see طَافِحٌ.

طِفَاحُ الأَرْضِ
طِفَاحُ الأَرْضِ ذ What would fill the earth (T in art. طحف, and K,) so that it would overflow: (T:) so in the saying, in a trad., وَاـنْ كَانَ عَلَيْهِ طِفَاحُ الأرْضِ ذُنُوباً [Though there be upon him, or imputable to him, what would fill the earth so that it would overflow, of sins, or crimes]. (T.)

طُفَاحَةً
طُفَاحَةً ذ What has come forth upon the surface of a thing, such as the scum of the cooking-pot, (S,) which is termed طُفَاحَةُ القِدْرِ. (A, K.)

طَفَّاحُ القَوَائِمِ
طَفَّاحُ القَوَائِمِ ذ (tropical:) A horse that runs much. (A.) And طَفَّاحَةُ القَوَائِمِ (tropical:) A she-camel having swift legs. (K, TA.)

طَافِحٌ
طَافِحٌ ذ Full, so as to overflow; applied to [a vessel, and] a river, and a watering-trough, or tank: (A, TA:) or full: and full and high. (A'Obeyd, T, TA.) And ↓ اـِنَآءٌ طَفْحَانُ, and قَصْعَةٌ طَفْحَى A vessel, and a bowl, of which the contents flow over the sides. (K.) ― -b2- Applied to one intoxicated, (tropical:) Full of wine. (T, S, A, K.) ― -b3- And (assumed tropical:) Running, or one that runs. (As, TA.) -A2- And [the fem.] طَافِحَةٌ signifies Dry, or tough, or rigid: whence the phrase رُكْبَةٌ طَافِحَةٌ meaning A knee which he to whom it belongs cannot grasp with his hand. (K.)

مِطْفَحَةٌ
مِطْفَحَةٌ ذ A skimmer, or ladle with which the scum of the cooking-pot is taken off; (K;) called in Pers. كَفْگِير. (TA.)

##### Türkçe

**طَفَحَ**
1 **طَفَحَ** ذ, (S, A, K,) muzâri‘i **طَفَحَ**, (TA,) mastarı **طُفُوحٌ** (S, A, K) ve **طَفْحٌ**, (K,) O (bir kap, S, A, K, ve bir nehir, A, TA, ve bir suluk, yahut havuz, A) taşacak derecede dolu idi, yahut dolu oldu: (S, A:) dolu idi, yahut dolu oldu, ve [içindekiler bakımından] yüksek (K, TA,) taşacak derecede. (TA.) [Bkz. ayrıca **مِرْقَمٌ**.] ― -b2- **طَفَحَ** sarhoş olan hakkında söylenir, (mecaz:) Şarapla dolu idi. (T, S, TA.) ― -b3- **طَفَحَتْ بِالأَوْلَادِ** (mecaz:) O (bir kadın) çocukları bolca doğurdu; çok çocuk doğurdu: (A:) [yahut] **طَفَحَتْ بِالوَلَدِ** çocuğu gebeliğin tam süresinde, yahut tam teşekküllü olarak doğurdu. (K.) ― -b4- **طَفَحَ عَقْلُهُ** (varsayılan mecaz:) Onun anlayışı, yahut aklı, üstün oldu [yahut, görünüşe göre, taşkın oldu]. (TA.) ― -b5- **طَفَحَ**, muzâri‘i yukarıdaki gibi, ayrıca (varsayılan mecaz:) Koştu, anlamına gelir. (As, TA.) ― -b6- Ve denir ki, **اِطْفَحْ عَنِّى**, (varsayılan mecaz:) Benden uzaklaş, yahut ayrıl, demektir. (S, K.) -A2- **طَفَحَ** müteaddî olarak: 4’e bak. ― -b2- **طَفَحَتِ الرِّيحُ القُطْنَةَ** Rüzgâr pamuğu kaldırdı, yahut yukarı taşıdı: (S, K:) ve bunun benzeri bir şey de aynı şekilde. (S.)

2 **طَفَّحَ**: bir sonraki paragrafa bak.

**اطفحهُ**
4 **اطفحهُ** ذ; (S, A, K;) ve ↓ **طفّحهُ**, (S, K,) mastarı **تَطْفِيحٌ**; (S;) ve ↓ **طَفَحَهُ**, (K,) mastarı **طَفْحٌ**; (TA;) Onu taşacak şekilde doldurdu: (S, A:) yahut onu [içindekiler bakımından] yüksek olacak şekilde doldurdu: (K:) yani bir kap, (S, A, K,) ve bir nehir, yahut dere, ve bir suluk, yahut havuz. (A.)

**اِطَّفَحَ القِدْرَ**
8 **اِطَّفَحَ القِدْرَ** ذ (S, K, CK’de [yanlış olarak] **القِدْرُ**) O, pişirme kabının **طُفَاحَة**sini (yani köpüğünü) aldı. (S.)

**طَفْحَانُ**
**طَفْحَانُ** ذ; müennesi **طَفْحَي**: **طَافِحٌ**’e bak.

**طِفَاحُ الأَرْضِ**
**طِفَاحُ الأَرْضِ** ذ Yeri dolduracak (T, **طحف** maddesinde, ve K,) ve böylece taşacak olan şey: (T:) bir rivayetteki şu sözde olduğu gibi, **وَاـنْ كَانَ عَلَيْهِ طِفَاحُ الأرْضِ ذُنُوباً** [Üzerinde, yahut ona isnat edilebilir olarak, yeri dolduracak ve böylece taşacak kadar günahlar yahut suçlar bulunsa bile]. (T.)

**طُفَاحَةً**
**طُفَاحَةً** ذ Bir şeyin yüzeyi üzerine çıkmış olan şey; pişirme kabının köpüğü gibi, (S,) ki buna **طُفَاحَةُ القِدْرِ** denir. (A, K.)

**طَفَّاحُ القَوَائِمِ**
**طَفَّاحُ القَوَائِمِ** ذ (mecaz:) Çok koşan bir at. (A.) Ve **طَفَّاحَةُ القَوَائِمِ** (mecaz:) Bacakları hızlı olan bir dişi deve. (K, TA.)

**طَافِحٌ**
**طَافِحٌ** ذ Taşacak derecede dolu; [bir kap ve] bir nehir, ve bir suluk, yahut havuz için kullanılır: (A, TA:) yahut dolu: ve dolu ve yüksek. (A'Obeyd, T, TA.) Ve ↓ **اـِنَآءٌ طَفْحَانُ**, ve **قَصْعَةٌ طَفْحَى**: İçindekileri kenarlarından taşan bir kap ve bir çanak. (K.) ― -b2- Sarhoş olana uygulanır, (mecaz:) Şarapla dolu. (T, S, A, K.) ― -b3- Ve (varsayılan mecaz:) Koşan, yahut koşan kimse. (As, TA.) -A2- Ve [müennesi] **طَافِحَةٌ** Kuru, yahut sert, yahut katı demektir: buradan **رُكْبَةٌ طَافِحَةٌ** sözü; yani sahibi olan kimsenin onu eliyle kavrayamadığı bir diz. (K.)

**مِطْفَحَةٌ**
**مِطْفَحَةٌ** ذ Pişirme kabının köpüğünün alındığı kevgir, yahut kepçe; (K;) Farsçada **كَفْگِير** diye adlandırılır. (TA.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%81%D8%AD/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

طَفَحَ
طَفَحَ A ( n. ac. طَفْح 1 ,  طُفُوْح 27 ),
a.  Was full to overflowing, overflowed, ran over, brimmed over.

b.  [ 'An ], Went away from, left.

طَفَّحَ
طَفَّحَ II ,  أَطْفَحَ IV ,
a.  Overfilled.

طَفْحَى
طَفْحَى 1ya ,
a.  Fem. of طَفْحَاْنُ 33 .

مِطْفَحَة
مِطْفَحَة 20t ,
a.  Skimmer.

طَاْفِح
طَاْفِح 21 ,
a.  Overflowing, running over; exuberant.

طَاْفِحَة
طَاْفِحَة 21t ,
a.  Dry, arid.

طِفَاْح
طِفَاْح 23 ,
a.  Fulness.

طُفَاْحَة
طُفَاْحَة 24t ,
a.  Excess, overplus.

طَفْحَاْنُ
طَفْحَاْنُ 33 ,
a.  see 21 .

##### Türkçe

**طَفَحَ**
**طَفَحَ** A (n. ac. **طَفْح** 1, **طُفُوْح** 27),
a. Taşacak derecede dolu oldu, taştı, aktı, kenarından taştı.

b. [‘An], -den uzaklaştı, -den ayrıldı.

**طَفَّحَ**
**طَفَّحَ** II, **أَطْفَحَ** IV,
a. Aşırı doldurdu.

**طَفْحَى**
**طَفْحَى** 1ya,
a. **طَفْحَاْنُ** 33’ün müennesi.

**مِطْفَحَة**
**مِطْفَحَة** 20t,
a. Kevgir.

**طَاْفِح**
**طَاْفِح** 21,
a. Taşan, akan; coşkun.

**طَاْفِحَة**
**طَاْفِحَة** 21t,
a. Kuru, çorak.

**طِفَاْح**
**طِفَاْح** 23,
a. Doluluk.

**طُفَاْحَة**
**طُفَاْحَة** 24t,
a. Fazlalık, artıklık.

**طَفْحَاْنُ**
**طَفْحَاْنُ** 33,
a. 21’e bak.
