# طمث — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%85%D8%AB/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B7%D9%85%D8%AB/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [طمث](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%85%D8%AB.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: طمث

طَمِثَت المرأَةُ تَطْمَثُ طَمْثاً، وطَمَثَتْ تَطْمُثُ، بالضم، طَمْثاً، وهي طامثٌ: حاضَتْ؛ وقيل: إِذا حاضَتْ أَوَّلَ ما تَحِيضُ؛ وخصَّ اللحياني به حَيْضَ الجارية. وفي حديث عائشة، رضي الله عنها: حتى جئنا سَرِفَ فطَمِثْتُ؛ يقال: طَمِثَت المرأَةُ إِذا حاضت، فهي طامِثٌ. وطَمَثَتْ إِذا دَمِيَتْ بالاقْتِضاضِ. والطَّمْثُ: الدمُ والنكاح. وطَمَثْتُ الجاريةَ إِذا افْتَرَعْتَها. والطامِثُ، في لغتهم: الحائِض. وطَمَثَها يَطْمِثُها ويَطْمُثُها طَمْثاً: اقْتَضَّها، وعَمَّ به بعضُهم الجماعَ. قال ثعلب: الأَصلُ الحيضُ، ثم جُعل للنكاح. وطَمَث البعيرَ يَطْمِثُه طَمْثاً: عَقَلَه. والطَّمْثُ: المَسُّ، وذلك في كل شيءٍ يُمَسُّ. ويقال للمَرْتَعِ: ما طَمَثَ ذلك المَرْتَعَ قبْلَنا أَحدٌ، وما طَمَثَ هذه الناقةَ حَبْلٌ قَطُّ أَي ما مَسَّها عِقالٌ. وما طَمَثَ البعيرَ حَبْلٌ أَي لم يَمَسَّه.وقوله تعالى: لم يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قبلهم ولا جانٌّ؛ قيل: معناه لم يَمْسَسْ، وقال ثعلب: معناه لم يَنْكِحْ. والعرب تقول: هذا جَمَلٌ ما طَمَثَه حبلٌ قَطُّ أَي لم يَمَسَّه. ومعنى لم يَطْمِثْهُنَّ: لم يمسسهنّ. وقال الفراء: الطَّمْثُ الاقْتِضاضُ، وهو النكاح بالتَّدْمية. قال: والطَّمْثُ هو الدم، وهما لغتان. طَمَثَ يَطْمُثُ، ويَطْمِثُ. والقُرّاء أَكثرهم على: لم يَطْمِثْهُنّ، بكسر الميم. أَبو الهيثم: يقال طُمِثَتْ تُطْمَثُ أَي أُدْمِيَتْ بالاقْتضاض. وطَمِثَتْ على فَعِلَتْ إِذا حاضَتْ؛ وقولُ الفرزدق:
وَقَعْنَ إِليَّ، لم يُطْمَثْنَ قبلي،
فهنَّ أَصَحُّ من بَيْضِ النَّعامِ
أَي هُنَّ عذارَى غير مُفْتَرَعاتٍ. والطَّمْثُ: الفسادُ؛ قال عَدِيّ بن زيد:
طاهرُ الأَثوابِ، يَحْمِي عِرْضَه
من خَنَى الذِّمَّةِ، أَو طَمْثِ العَطَنْ

### Türkçe

**طَمِثَت** kadın **تَطْمَثُ** **طَمْثاً**; ve **طَمَثَتْ** **تَطْمُثُ** (ötre ile) **طَمْثاً**; ve o **طامثٌ**: hayız gördü; ve denildi ki: hayız gördüğü zaman, hayız gördüğünün ilkinde; ve **اللحياني** bunu genç kızın hayzına tahsis etti. Ve Âişe’nin, Allah ondan razı olsun, hadisinde: “nihayet **سَرِفَ**’e geldik de **فطَمِثْتُ**”; denir: kadın **طَمِثَت** hayız gördüğü zaman, o halde o **طامِثٌ**’tir.

Ve **طَمَثَتْ** (bakireliğin bozulmasıyla) kanadığı zaman. Ve **الطَّمْثُ**: kan ve nikâh/cinsel birleşme. Ve “genç kızı **طَمَثْتُ**” (yani) onu yardığın (bakireliğini bozduğun) zaman. Ve **الطامِثُ**, onların dilinde: hayızlı. Ve onu **طَمَثَها** **يَطْمِثُها** ve **يَطْمُثُها** **طَمْثاً**: onun bakireliğini bozdu; ve bazısı bununla cinsel birleşmeyi genelledi. **ثعلب** dedi: asıl hayızdır, sonra nikâh için kılındı. Ve deveyi **طَمَث** eder, onu **يَطْمِثُه** **طَمْثاً**: onu bağladı. Ve **الطَّمْثُ**: dokunma; ve bu, dokunulan her şeydedir. Ve otlağa denir: “bizden önce hiç kimse o otlağı **طَمَثَ** etmedi”; ve “bu dişi deveye hiçbir zaman bir ip **طَمَثَ** etmedi” yani ona hiçbir bağ dokunmadı. Ve “deveye bir ip **طَمَثَ** etmedi” yani ona dokunmadı.

Ve Yüce Allah’ın sözü: “**لم يَطْمِثْهُنَّ** onlardan önce ne bir insan ne de bir cin”; denildi ki: manası “dokunmadı”; ve **ثعلب** dedi: manası “nikâhlamadı”. Ve Araplar der: “bu bir devedir, ona hiçbir zaman bir ip **طَمَثَ** etmedi” yani ona dokunmadı. Ve “**لم يَطْمِثْهُنَّ**”in manası: onlara dokunmadı. Ve **الفراء** dedi: **الطَّمْثُ** bakireliğin bozulmasıdır; ve o, kanatmakla olan nikâhtır. Dedi: ve **الطَّمْثُ** kanın kendisidir; ve ikisi iki lehçedir. **طَمَثَ** **يَطْمُثُ** ve **يَطْمِثُ**. Kurrânın çoğu “**لم يَطْمِثْهُنّ**” üzerinedir, mîm’in kesresiyle. **أَبو الهيثم**: denir **طُمِثَتْ** **تُطْمَثُ** yani bakireliğin bozulmasıyla kanatıldı. Ve **طَمِثَتْ** “**فَعِلَتْ**” vezni üzerinedir, hayız gördüğü zaman; ve **الفرزدق**’ın sözü:

وَقَعْنَ إِليَّ، لم يُطْمَثْنَ قبلي،
فهنَّ أَصَحُّ من بَيْضِ النَّعامِ

Yani onlar, bakirelikleri bozulmamış bakirelerdir. Ve **الطَّمْثُ**: bozulma/fesat; **عَدِيّ بن زيد** dedi:

طاهرُ الأَثوابِ، يَحْمِي عِرْضَه
من خَنَى الذِّمَّةِ، أَو طَمْثِ العَطَنْ
