# طنح — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%86%D8%AD/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B7%D9%86%D8%AD/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [طنح](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%86%D8%AD.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: طنح

باب الحاء والطاء والنون معهما
ط ح ن، ح ن ط، ن ح ط، ن ط ح، ط ن ح مستعملات
طحن:
الطِّحْن: الطَّحين المطحون، والطَّحْن الفِعل، والطِّحانة: فعل الطَّحّان.
والطّاحُونة: الطَّحّانة التي تدور بالماء.
وكلُّ سِنٍّ منالأضراس طاحنة.
والطُّحَنَةُ: دُوَيْبَّةِ كالجُعَل، ويُجْمَع على طُحَن.
والطّحون: الكتيبة من الخيل تَطْحَن كُلَّ شيءٍ بحَوافرها.
حنط:
الحِنْطة: البُرُّ. والحِناطةُ: حِرفة الحَنّاط، وهو بَيّاع البُرِّ.
والحَنُوط: يُخلَط من الطِّيب للميِّت خاصَّةً، وفي الحديث: "أنّ ثَمُوداً لمّا أيقَنُوا بالعذاب تَكَفَّنُوا بالأَنْطاع وتَحَنَّطوا بالصبَّرِ".
نحط:
النَّحْطةُ: داءٌ يُصيب الخَيْل والإبِل في صُدورها، فلا تكاد تسلم مه.
والنَّحْطُ شِبْه الزَّفير، والقَصَّار يَنْحِط إذا ضَرَب بثوبِه على الحَجَر، ليكون أروَحَ له، قال الراجز:
مالكَ لا تنْحِطُ يا فلاّح		إنَّ النَّحيطَ للسُّقاةِ راحُ
أي راحة. والنَّحّاط: الرَّجل المتكبِّر، وقال النابغة:
وتَنْحِطْ حَصانٌ آخِرَ اللَّيْل نَحْطةً		تَقَضَّبُ منها أو تكادُ ضُلوعُها
نطح:
النَّطْح للكِباش ونحوها، وتَناطَحَتِ الأمواح والسُّيُول والرجال في الحروب.
والنَّطيح: ما يأتيكَ من أمامِك من الظِّباء والطَّيْر وما يُزْجَر.
والنَّطيحة: ما تناطَحا فماتا، كان أهل الجاهلية يأكلونَها فنُهِيَ عنها.

### Türkçe

باب **الحاء** ve **الطاء** ve **النون**’un onlarla birlikte olduğu bölüm
**ط ح ن**، **ح ن ط**، **ن ح ط**، **ن ط ح**، **ط ن ح** kullanımdadırlar.

**طحن**:
**الطِّحْن**: öğütülmüş un; **الطَّحْن** ise fiildir. **الطِّحانة**: **الطَّحّان**’ın fiili.
**والطّاحُونة**: su ile dönen **الطَّحّانة**.
Ve azı dişlerinden her bir diş **طاحنة**’dır.
**والطُّحَنَةُ**: **الجُعَل** gibi bir küçük canlı; **طُحَن** üzerine cem‘ olunur.
**والطّحون**: atlardan bir bölük; toynaklarıyla her şeyi ezer.

**حنط**:
**الحِنْطة**: buğday. **والحِناطةُ**: **الحَنّاط**’ın mesleği; o, buğday satıcısıdır.
**والحَنُوط**: özellikle ölü için güzel kokudan karıştırılır. Hadiste: “**ثَمُوداً** azabı kesin olarak bildiklerinde **الأَنْطاع** ile kefenlendiler ve **الصبَّرِ** ile **تَحَنَّطوا**.”

**نحط**:
**النَّحْطةُ**: atlara ve develere göğüslerinde isabet eden bir hastalık; ondan neredeyse kurtulamaz.
**والنَّحْطُ**: nefes verişe benzer; **القَصَّار** taşın üzerine elbisesiyle vurduğunda **يَنْحِط** eder; kendisi için daha rahat olsun diye. **الراجز** dedi ki:
Mâlike lâ tenḥiṭu yâ fellâḥ		Inna n-naḥîṭa li-s-suḳâti râḥu
Yani rahat. **والنَّحّاط**: kibirlenen adam. **النابغة** dedi ki:
Ve tenḥiṭ ḥaṣânun âḫira l-layli naḥṭatan		Teḳaḍḍabu minhâ ev tekâdu ḍulûʿuhâ

**نطح**:
**النَّطْح** koçlar ve benzerleri içindir; dalgalar, seller ve savaşlarda adamlar **تَناطَحَتِ**.
**والنَّطيح**: ceylanlardan ve kuşlardan önünden sana gelen ve kovulan şeydir.
**والنَّطيحة**: iki şeyin birbirine toslaşıp da ölmeleri; cahiliye ehli onu yerdi, ondan nehyedildi.
