# طهل — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%87%D9%84/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B7%D9%87%D9%84/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [طهل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%87%D9%84.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: طهل

طَهِلَ الماءُ طَهَلاً، فهو طَهِلٌ وطاهِلٌ: أَجِن، وطَهِلَ، بالكسر: فَسَدَ وتَغَيَّرت رائحتُه. وفي الأَرض طُهْلةٌ من كَلإٍ أَي شيءٌ يسيرٌ منه وليس بالكثير، وذلك في أَول نباتها، وقد أَطْهَلَتِ الأَرضُ. والطَّهْلة: القليل الضعيف من الكَلإِ؛ حكاه أَبو حنيفة.
والطِّهْلِئة: الماء الرَّنْقُ الكَدِر في الحوض؛ وقال الليث: الطِّهْلِئة الطين في الحوض وهو ما انْحَتَّ فيه من الحوض بَعْدَما لِيطَ، تقول: أَخْرِجْ هذه الطِّهْلِئة من حَوْضِك. وطَهْيَل الرَّجلُ إِذا أَكَل الطُّهْلة، وهي بَقْلة ناعمة. والطِّهْلِئة: القِطعة من الغَيْم على وجه السماء مأْخوذة من طَهِلَ الماءُ إِذا تَغَيَّر وعَلاه الطُّحْلُب. وما في السماء طِهْلِئة أَي سحابة؛ وفي الصحاح: أَي شيء من غَيْم، وهو فِعْلِئةٌ، وهمزته زائدة كهمزة الكِرْفِئة والغِرْقئ. والطِّهْلِيَةُ من الناس: الأَحمقُ الذي لا خير فيه، كلاهما غير مهموز، وهو المُدَفَّع، قال: ويقال للرَّاشِن. ابن الأَعرابي: يقال بَقِيَت من أَموالهم طُهْلةٌ أَي بَقِيَّة، وقال: ههنا طُهْلَةُ الماء ونُضَاضَتُه وبُراضَتُه بَقِيَّةٌ منه. التهذيب: وتَهَطْلأَت وتَطَهْلأَت أَي وقَعَتْ.

### Türkçe

**طَهِلَ** su **طَهَلاً** (oldu), o hâlde o **طَهِلٌ** ve **طاهِلٌ**dur: ekşimiş; ve **طَهِلَ**,

kesre ile: bozuldu ve kokusu değişti. Ve yerde ottan bir **طُهْلةٌ** vardır; yani ondan az bir şey, çok değil; bu, onun bitmesinin başında olur; ve yer **أَطْهَلَتِ**.

Ve **الطَّهْلة**: ottan az, zayıf olan; bunu Ebû Hanîfe nakletti.

Ve **الطِّهْلِئة**: havuzdaki bulanık, duru olmayan su; Leys dedi ki:

**الطِّهْلِئة** havuzdaki çamurdur; o, sıvandıktan sonra havuzdan içinde dökülen şeydir; dersin ki:

“Şu **الطِّهْلِئة**yi havuzundan çıkar.” Ve adam **طَهْيَل** olur; **الطُّهْلة**yı yediği zaman; o, yumuşak bir ottur. Ve **الطِّهْلِئة**: göğün yüzünde buluttan bir parçadır; su **طَهِلَ** olduğu zaman (yani) değiştiği ve üzerine yosun çıktığı (hâlden) alınmıştır. Ve gökte **طِهْلِئة** yoktur; yani bir bulut; ve Sıhâh’ta: yani buluttan bir şey; ve o **فِعْلِئةٌ** veznindedir; hemzesi ziyadedir; **الكِرْفِئة** ve **الغِرْقئ**’nin hemzesi gibi. Ve insanlardan **الطِّهْلِيَةُ**:

içinde hayır olmayan ahmak; ikisi de hemzesizdir; ve o, itilen (kovulan)dır; dedi ki: ve **للرَّاشِن** için de denir. İbnü’l-A‘râbî: onların mallarından bir **طُهْلةٌ** kaldı; yani bir bakiye; ve dedi ki: burada suyun **طُهْلَةُ**si ve onun **نُضَاضَتُه** ve onun **بُراضَتُه** (yani) ondan bir bakiye(dir).

Tehzîb: ve **تَهَطْلأَت** ve **تَطَهْلأَت**; yani düştü.
