# طيش — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%8A%D8%B4/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B7%D9%8A%D8%B4/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [طيش](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B7%D9%8A%D8%B4.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: طيش

الطيش: النزق والخفة، كما في الصحاح، وقيل: خفة العقل، وقد طاش يطيش طيشا فهو طائش وطياش: خف بعد رزانته، من قوم طاشة وطياشة. وقال شمر: الطيش: ذهاب العقل حتى يجهل صاحبه ما يحاول. والطيش: جواز السهم الهدف، وقد طاش عنه، إذا عدل ولم يقصد الرمية. وأطاشه الرامي: أماله عنه. وقال أبو مالك: الأطيش: طائر وكأنه لخفته وكثرة اضطرابه. والطياش: من لا يقصد وجها واحدا، أي لخفة عقله. ومما يستدرك عليه: طاشت يده في الصحفة: خفت وتناولت من كل جانب. وطاشت رجلاه: اضطربت. وطاشت عن الأم رجله: زاغت وعدلت، وهو في قول أبي سهم الهذلي، وكانت رجله قد قطعت. والطيشان، محركة: الطيش. ويزداد بن موسى بن جميل بن طيشة الطيشي. بالفتح: محدث مشهور، ذكره ابن السمعاني، وهو منسوب إلى جده.

### Türkçe

**الطيش**: **الصحاح**’ta olduğu gibi, ataklık ve hafiflik; ve denildi ki: aklın hafifliği. Ve **طاش يطيش طيشا**; o hâlde o **طائش** ve **طياش**tır: ağırbaşlılığından sonra hafifledi; **طاشة** ve **طياشة** bir kavimdendir. Ve Şemmer dedi: **الطيش**: aklın gitmesi; ta ki sahibi, neye teşebbüs ettiğini bilmez. Ve **الطيش**: okun hedefi geçmesi; ve ondan **طاش عنه**; eğrildiği ve atışı kastetmediği zaman. Ve atıcı onu **أطاشه**: onu ondan yana eğdi. Ve Ebû Mâlik dedi: **الأطيش**: bir kuştur; sanki onun hafifliği ve çokça çalkantısı sebebiyle. Ve **الطياش**: tek bir yöne yönelmeyen kimse; yani aklının hafifliği sebebiyle. Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **طاشت يده في الصحفة**: hafifledi ve her taraftan aldı. Ve **طاشت رجلاه**: çalkalandı. Ve **طاشت عن الأم رجله**: saptı ve eğrildi; ve bu, Ebû Sehm el-Hüzelî’nin sözündedir; ve onun bacağı kesilmişti. Ve **الطيشان**, harekeli: **الطيش**. Ve Yezdâd b. Mûsâ b. Cemîl b. Tîşe et-Tîşî. Fetih ile: meşhur bir muhaddis; onu İbnü’s-Sem‘ânî zikretti; ve o, dedesine nispet edilmiştir.
