# ظأب — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D8%A3%D8%A8/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B8%D8%A3%D8%A8/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ظأب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D8%A3%D8%A8.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: ظأب

أبو زيد الظأْبُ مهموز: سِلْفُ الرجل تقول: هو ظأْبه وظأْمه. وقد ظائَبني مُظاءَبة وظاءمني مُظاءمة، إذا تزوجُتَ أنت امرأةً وتزوَّج هو أختها. والظَأْبُ أيضاً: الصوت والجلَبة. قال الشاعر يصف تَيساً:
يَصوعُ عُنوقَها أَحْوى زَنـيم		له ظأْبٌ كما صَخِبَ الغريمُ

### Türkçe

أبو زيد: **الظأْبُ** hemzelidir: erkeğin kayınbiraderi; şöyle dersin: o, onun **ظأْبُه**’udur ve **ظأْمُه**’udur. Ve bana **مُظاءَبة** olarak **ظائَبني** yaptı ve bana **مُظاءمة** olarak **ظاءمني** yaptı; sen bir kadınla evlendiğinde ve o da onun kız kardeşiyle evlendiğinde. Ve **الظَأْبُ** ayrıca: ses ve gürültüdür. Şair, bir tekeyi vasfederek dedi ki:
عُنوقَها’yı sürer; esmer, **زَنـيم**;		onda bir **ظأْبٌ** vardır; tıpkı alacaklının gürültü çıkarması gibi.
