# ظأب — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D8%A3%D8%A8/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B8%D8%A3%D8%A8/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ظأب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D8%A3%D8%A8.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: ظأب

الظأب كالمنع: الزجل محركة. والصوت. والتزوج. والكلام، وهنا أثبته الجوهري ولم يذكره في المعتل، وسيأتي كلام ابن سيده هناك. والجلبة محركة، كلاهما عن ابن الأعرابي. وصياح التيس عند الهياج، وسيأتي في المعتل. الظأب والظأم مهموزان: سلف الرجل بالكسر ج أظؤب وظؤوب. وقد ظاءبه وظاءمه وتظاءبا وتظاءما. والمظاءبة: أن يتزوج إنسان امرأة، ويتزوج آخر أختها. ومما يستدرك عليه: ظأب إذا ظلم، نقله الصاغاني.

### Türkçe

**الظأب** men‘ gibi: **الزجل** (harekeli). Ve ses. Ve evlenme. Ve söz; burada Cevherî onu tesbit etti ve onu **المعتل**’de zikretmedi; orada İbn Sîde’nin sözü gelecektir. Ve **الجلبة** (harekeli); ikisi de İbnü’l-A‘râbî’den. Ve kızgınlık anında tekenin bağırması; **المعتل**’de gelecektir. **الظأب** ve **الظأم** hemzelidir: adamın kayınbiraderi (kesre ile); çoğulu **أظؤب** ve **ظؤوب**. Ve onu **ظاءبه** ve **ظاءمه** yaptı; ve **تظاءبا** ve **تظاءما** yaptılar. Ve **المظاءبة**: bir insanın bir kadınla evlenmesi, bir başkasının da onun kız kardeşiyle evlenmesi. Ve ona ilâve olarak istidrâk edilenlerdendir: **ظأب**; zulmettiği zaman, Sâğânî onu nakletti.
