# ظأظأ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D8%A3%D8%B8%D8%A3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B8%D8%A3%D8%B8%D8%A3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ظأظأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D8%A3%D8%B8%D8%A3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: ظأظأ

ظأظأ التيس ظأظأة كدحرجة. عليه اقتصر في لسان العرب وظأظاء بالمد لأنه جائز في المضاعف كالوسواس ونحوه، بخلافه في غيره فإنه ممنوع، وخزعال شاذ أو ممنوع، قاله شيخنا: تب أي صاح، حكاه أبو عمرو. وظأظأ الأهتم الثنايا والأعلم الشفة أي تكلما بكلام لا يفهم، وفيه أي الكلام غنة بالضم.

### Türkçe

**ظأظأ**: Teke **ظأظأة** etti; **كدحرجة** gibi. Bununla Lisânü’l-ʿArab’da yetinildi. Ve **ظأظاء** (med ile); çünkü o, **المضاعف**ta câizdir; **كالوسواس** ve benzeri gibi. Bunun aksine, onun dışındakinde ise o memnudur. Ve **خزعال** şâzdır yahut memnudur; bunu şeyhimiz söyledi. **تب**: yani bağırdı; Ebû ʿAmr onu nakletti. Ve **ظأظأ**: **الأهتم** (dişleri seyrek olan) **الثنايا**yı ve **الأعلم** (dudağı yarık olan) **الشفة**yi; yani anlaşılmayan bir sözle konuştular. Ve onda, yani sözde, **غنة** (damme ile) vardır.
