# ظرر (ظ-ر-ر) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D8%B1%D8%B1
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B8%D8%B1%D8%B1

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ظ - ر - ر
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük

## Sözlükler (6)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D8%B1%D8%B1/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الظاء والراء
ظ ر يستعمل فقط
ظر:
الظِّرُّ: قِطعةُ حجرٍ لها حَدٌّ كحَدِّ الفأس والسِّكّين، وتقول: ظَرَرْت مَظَرَّةً، وذلك أنّ الناقةَ إذا أبْلَمَتْ وهو داءٌ يأخُذُها في حَلقة الرَّحِم فيضيق، فيأخُذُ الراعي مَظَرَّةً، ويُدخِلُ يَدَه في بطنها من ظَبيَتِها ثم يقطَعُ من ذلك الموضع هَنَةً مثل الثُّؤْلُول.
وقد يقال للحَجَر ظُرَر، يُذَكَّرُ إذا كان مُحَدَّداً، والجميع الظِّرّان، وقيل: الظِّرّان جمع الظَّرير، نَعْتٌ كالحَزين والحِزان، غير أنّ الظِّرّان أعظم حجارةً، وهي أشَدَّ من المَرْد، وهي حِجارة القِداح، وأشَدُّ بَياضاً واَدَقُّ.
والأَظِرَّةُ من الأعلام التي يُهتَدَي بها مثل الأَمِرَّةِ، ومنها ما يكون مَمطُولاً صُلْباً تُتَّخَذُ منه الرَّحَى.

##### Türkçe

باب **الظاء** و**الراء**
**ظ ر** yalnızca kullanılır
**ظر**:
**الظِّرُّ**: baltanın ve bıçağın keskinliği gibi bir keskinliği olan bir taş parçası; ve dersin ki: **ظَرَرْت** **مَظَرَّةً**; bu da şudur: dişi deve **أبْلَمَتْ** olduğu zaman—ki o, rahmin halkasında onu tutan bir hastalıktır da daralır—çoban bir **مَظَرَّةً** alır, elini onun karnına **ظَبيَتِها**’sından sokar, sonra o yerden siğil gibi bir şey, **الثُّؤْلُول** gibi, keser.
Taşa **ظُرَر** da denebilir; sivri/keskinleştirilmiş olduğu zaman müzekker yapılır; hepsi **الظِّرّان**’dır. Ve denildi ki: **الظِّرّان**, **الظَّرير**’in cemidir; **الحَزين** ve **الحِزان** gibi bir sıfattır; ancak **الظِّرّان** taşça daha büyüktür; ve o, **المَرْد**’den daha şiddetlidir; ve o, okların taşlarıdır; ve daha şiddetli beyazdır ve daha incedir.
**الأَظِرَّةُ**, **الأَمِرَّةِ** gibi, kendisiyle yol bulunulan alâmetlerdendir; ondan, uzatılmış sert olanı da olur; ondan değirmen taşı yapılır.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D8%B1%D8%B1/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الظُرَرُ: حجرٌ له حدٌّ كحدّ السكين. والجمع ظِرارٌ. وظِرَّانٌ أيضاً. قال لبيد:
بِجَسْرَةٍ تنجُلُ الظِرَّانُ ناجـيةٍإذا توقَّدَ في الدَيْمومةِ الظُرَرُ
وأرض مَظَرَّةٌ، بفتح الميم والظاء: ذات ظِرَّانٍ. والظَريرُ: نعتٌ للمكان الحزن، وجمعه أظِرَّةٌ وظُرَّانٌ.

##### Türkçe

**الظُرَرُ**: bıçak ağzı gibi bir ağzı olan taş. Çoğulu **ظِرارٌ**. Ve ayrıca **ظِرَّانٌ**. Lebîd dedi ki:
بِجَسْرَةٍ تنجُلُ **الظِرَّانُ** ناجـيةٍإذا توقَّدَ في الدَيْمومةِ **الظُرَرُ**
Ve **مَظَرَّةٌ** bir yer; **الميم** ve **الظاء**’ın fethasıyla: **ظِرَّانٍ** sahibi (olan). Ve **الظَريرُ**: sert yer için bir sıfat; çoğulu **أظِرَّةٌ** ve **ظُرَّانٌ**.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D8%B1%D8%B1/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ظ ر ر
ذبح الشاة بظررة وهي حجر مضرس حديد والجمع‏:‏ الظرر والظران‏.‏
قال لبيد‏:‏ بجسرة تنجل الظران ناجية إذا توقد في الديمومة الظرر

##### Türkçe

ظ ر ر
Koyunu **بظررة** ile boğazladı; o, dişli bir taş olup keskindir; çoğulu: **الظرر** ve **الظران**.
Lebîd dedi:
**بجسرة تنجل الظران ناجية إذا توقد في الديمومة الظرر**

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D8%B1%D8%B1/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الظِّرُّ والظُّرَرَةُ والظُّرَرُ: الحَجَرُ عامة، وقيل: هو الحجر المُدَوّر، وقيل: قطعة حجر له حَدّ كحدِّ السكين، والجمع ظِرَّان وظُرَّان. قال ثعلب: ظُرَر وظِرَّان كجُرَذٍ وجِرْذانٍ، وقد يكون ظِرّان وظُرّان جمع ظِرٍّ كَصِنْوٍ وصِنْوان وذِئْب وذؤبان. وفي الحديث عن النبي، صلى الله عليه وسلم، أَن عدِيّبن حاتم سأَله فقال: إِنَّا نَصيدُ الصَّيْدَ ولا نَجِدُ ما نُذَكِّي به إِلاَّ الظِّرَارَ وشِقّةَ العَصا، قال: امْرِ الدمَ بما شئْت. قال الأَصمعي: الظِّرَارُ واحدها ظُرَرٌ، وهو حجر مُحَدَّدٌ صُلْب، وجمعُه ظِرَارٌ، مثل رُطَب ورِطَابٍ، وظِرَّانٌ مثل صُرَدٍ وصِرْدان؛ قال لبيد:
بجَسْرةٍ تَنْجُل الظِّرَّانَ ناجِيةً،
إِذا تَوقَّدَ في الدِّيْموسةِ الظُّرَرُ
وفي حديث عدي أَيضاً: لا سِّكْينَ إِلاَّ الظَّرَّانُ، ويجمع أَيضاً على أَظِرَّة؛ ومنه: فأَخذت ظُرَراً من الأَظِرَّة فذَبَحْتُها به. شمر: المَظَرّة فلْقة من الظِّرَّان يقطع بها، وقال: ظَرِير وأَظِرَّة، ويقال ظُرَرَةٌ واحدةٌ؛ وقال ابن شميل: الظِّرُّ حَجَر أَمْلَس عريض يَكسره الرجا فيَجْزِر الجَزورَ وعلى كل لون يكون الظُّرَر، وهو قبل أَن يُكسر ظُرَرٌ أَيضاً، وهي في الأَرض سَلِيل وصَفائحُ مثل السيوف. والسَّلِيل الحجر العريض؛ وأَنشد:
تَقِيه مَظارِيرَ الصُّوى من نعاله؛
بسورٍ تُلحيِّه الحصى، كنَوى القَسْبِ
وأَرض مَظِرَّة، بكسر الظاء: ذاتُ حجارة؛ عن ثعلب. وفي التهذيب: ذات ظِرَّان. وحكى الفارسي: أَرى أَرضاً مَظَرَّةً، بفتح الميم والظاء، ذات ظِرَّان.
والظَّرِيرُ: نَعْتُ المكان الحَزْن. والظَّرِيرُ: المكان الكثير الحجارة، والجمع كالجمع. والظَّرِيرُ: العلَمُ الذي يُهْتدَى به، والجمع أَظِرَّةٌ وظُرَّانٌ، مثل أَرْغْفِة ورُغْفانٍ. التهذيب: والأَظِرَّةُ من الأَعلام التي يهتدى بها مثل الأَمِرَّة، ومنها ما يكون مَمْطوراً (* قوله:
«ممطوراً» بهامش الأَصل ما نصه: صوابه ممطولاً). صُلْباً يُتَّخذُ منه الرَّحى.
والظُّرَرُ والمَظَرَّةُ: الحجر يقطع به. الليث: يقال ظَرَرْتُ مَظَرَّةً، وذلك أَن الناقة إِذا أَبْلَمت، وهو داء يأْخذها في حَلْقة الرحم، فيَضِيق فيأْخذ الراعي مَظَرَّةً ويُدْخل يدَه في بطنها من ظَبْيَتها ثم يقطع من ذلك الموضع كالثُّؤْلولِ، وهو ما أَبْلم في بطن الناقة، وظَرَّ مَظَرَّةً: قطعها. وقال بعضهم في المثل: أَظِرِّي فإِنك ناعلة أَي اركبي الظُّرَرَ، والمعروف بالطاء، وقد تقدم.

##### Türkçe

**الظِّرُّ** ve **الظُّرَرَةُ** ve **الظُّرَرُ**: taş, genel olarak; ve denildi ki: o, yuvarlak taş(tır); ve denildi ki: bıçak ağzı gibi bir ağzı olan taş parçası; çoğulu **ظِرَّان** ve **ظُرَّان**. Sa‘leb dedi: **ظُرَر** ve **ظِرَّان**, **جُرَذٍ** ve **جِرْذانٍ** gibi; ve olabilir ki **ظِرّان** ve **ظُرّان**, **ظِرٍّ**’in çoğuludur; **صِنْوٍ** ve **صِنْوان** ve **ذِئْب** ve **ذؤبان** gibi. Ve hadiste Peygamber’den, Allah’ın salât ve selâmı onun üzerine olsun: **عدِيّبن حاتم** ona sordu da dedi ki: “Şüphesiz biz avı avlarız ve onunla boğazlayacağımız şey olarak **الظِّرَارَ** ve değneğin bir parçasından başka bir şey bulmayız.” Dedi ki: “Kanı, dilediğin şeyle akıt.” **الأَصمعي** dedi: **الظِّرَارُ**; onun teki **ظُرَرٌ**’dür; ve o, keskin, sert bir taştır; ve onun çoğulu **ظِرَارٌ**’dır; **رُطَب** ve **رِطَابٍ** gibi; ve **ظِرَّانٌ** (da) **صُرَدٍ** ve **صِرْدان** gibi; **لبيد** dedi:
بجَسْرةٍ تَنْجُل الظِّرَّانَ ناجِيةً،
إِذا تَوقَّدَ في الدِّيْموسةِ الظُّرَرُ
Ve **عدي** hadîsinde de: “Bıçak yoktur, ancak **الظَّرَّانُ** (vardır).” Ve ayrıca **أَظِرَّة** üzerine de çoğul yapılır; ondan: “Derken **الأَظِرَّة**’den **ظُرَراً** aldım da onunla boğazladım.” **شمر**: **المَظَرّة**; **الظِّرَّان**’dan bir parçadır, onunla kesilir. Ve dedi: **ظَرِير** ve **أَظِرَّة**; ve denilir: bir tek **ظُرَرَةٌ**. Ve **ابن شميل** dedi: **الظِّرُّ**; düz, geniş bir taştır; **الرجا** onu kırar da deve(yi) boğazlar; ve her renkte **الظُّرَر** olur; ve o, kırılmadan önce de **ظُرَرٌ**’dür; ve o, yerde **سَلِيل** ve kılıçlar gibi levhalardır. Ve **السَّلِيل**: geniş taş(tır); ve şu beyit okundu:
تَقِيه مَظارِيرَ الصُّوى من نعاله؛
بسورٍ تُلحيِّه الحصى، كنَوى القَسْبِ
Ve **مَظِرَّة** (ظاء’nın kesresiyle) bir yer: taşlı olan; Sa‘leb’den. Ve **التهذيب**’de: **ظِرَّان** sahibi. Ve **الفارسي** nakletti: “Ben **مَظَرَّةً** (mîm ve ظاء’nın fethasıyla) bir yer görüyorum”; **ظِرَّان** sahibi.

Ve **الظَّرِيرُ**: engebeli yerin sıfatı. Ve **الظَّرِيرُ**: taşı çok olan yer; çoğulu, çoğul gibidir. Ve **الظَّرِيرُ**: kendisiyle yol bulunulan alâmet; çoğulu **أَظِرَّةٌ** ve **ظُرَّانٌ**; **أَرْغْفِة** ve **رُغْفانٍ** gibi. **التهذيب**: ve **الأَظِرَّةُ**, kendisiyle yol bulunulan alâmetlerdendir; **الأَمِرَّة** gibi; ve onlardan, sert **مَمْطوراً** olanı vardır, ondan değirmen taşı yapılır.

Ve **الظُّرَرُ** ve **المَظَرَّةُ**: kendisiyle kesilen taş. **الليث**: denilir: “**ظَرَرْتُ مَظَرَّةً**”; ve bu, şu sebepledir ki: dişi deve **أَبْلَمت** olduğu zaman —ki o, rahim halkasında onu tutan bir hastalıktır— daralır; çoban bir **مَظَرَّةً** alır ve elini onun karnına **ظَبْيَتها**’sından sokar, sonra o yerden siğil gibi bir şeyi keser; o, dişi devenin karnında **أَبْلم** olan şeydir; ve “**ظَرَّ مَظَرَّةً**”: onu kesti. Ve bazıları meselde dedi: “**أَظِرِّي**; çünkü sen nal giydirilmişsin”; yani **الظُّرَرَ**’a bin; ve bilinen, **الطاء** iledir; ve daha önce geçti.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D8%B1%D8%B1/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الظر، بالكسر، والظرر، كصرد، والظررة، بزيادة الهاء: الحجر عامة. وقال ابن شميل: الظر: حجر أملس عريض يكسره الرجل فيجزر الجزور، وعلى كل لون يكون الظرر، وهو قبل أن يكسر ظرر أيضا. هو الحجر المدور، وقيل: هو الحجر المحدد الذي له حد كحد السكين. ج: ظران، بالضم، وظران، بالكسر كصنو وصنوان، وذئب وذؤبان، وقال ثعلب: ظرر وظران كجرذ وجرذان. وفاته في ذكر الجموع ظرار، بالكسر وأظرة، جاء في حديث عدي بن حاتم  أنه سأل النبي صلى الله عليه وسلم فقال  إنا نصيد الصيد، ولا نجد ما نذكي به إلا الظرار وشقة العصا، قال: أهرق الدم بما شئت وفسره الأصمعي فقال: الظرار واحدها ظرر، وهو حجر محدد صلب، وجمعه ظرار، مثل رطب ورطاب، وظران، مثل صرد وصردان، قال لبيد:
  بجسرة تنجل الظران ناجـية                      إذا توقد في الديمومة الظرر وفي حديث عدي أيضا  فأخذت ظررا من الأظرة فذبحتها به  كالأظرور، والظرظور، وكذلك المظرور وكلهن بالضم كذا هو مضبوط بخط الصاغاني، وهو حرف غريب، وستأتي لهلا نظائره في ع-ل-ق، وجمعه، أي الأخير مظارير، وأنشد:
  تقيه مظارير الصوى من نعـالـه                      بسور تلحيه الحصى كنوى القسب. يقال: أرض مظرة كثرته، أي الظر، مضبوط عندنا في النسخ بفتح الظاء، وقد روي ذلك عن الفارسي، فإنه قال: أرض مظرة، بفتح الميم والظاء، أي ذات ظران، وضبطه ثعلب بكسرها، وقال: أرض مظرة، بكسر الظاء: ذات حجارة، وفسره الأزهري بمثل تفسير الفارسي، كالظرير، كأمير، وهو المكان الكثير الحجارة، وقيل: الظرير: نعت المكان الحزن. وهو أي الظرير أيضا: علم يهتدى به، ج ظرار، بالكسر، على وزن كتاب، هكذا في النسخ، والصواب ظران وأظرة، مثل رغفان وأرغفة. وفي التهذيب: والأظرة من الأعلام:
  التي يهتدى بها كالأمره، ومنها ما يكون ممطولا صلبا تتخذ منه الرحى.

  والمظرة، بالكسر: الحجر يقدح به النار، وبالفتح: كسر الحجر، جمع كسرة، ذي الحد، هكذا في سائر النسخ، وهو مأخوذ من التكملة، ونص عبارة الصاغاني فيها: المظرة بالكسر: كسر الحجر ذي الحد، والجمع مظار، والمظرة أيضا. الحجر الذي يقدح به النار، فذكر الكسر فيهما، وخالفه المصنف، فتأمل. وظر مظرة: قطعها، هكذا هو مضبوط في سائر النسخ بفتح الميم، ومثله لأبي حيان، وفي بعض الأصول بكسرها. وهو مأخوذ من قول الليث، قال الليث: يقال ظررت مظرة. وذلك أن الناقة إذا أبلمت، وهو داء يأخذها في حلقه الرحم فتضيق، فيأخذ الراعي مظرة، ويدخل يده في بطنها من ظبيتها، ثم يقطع من ذلك الموضع بالثؤلول، وهو ما أبلم في بطن الناقة. ظر الناقة، وفي التكملة: الذبيحة: ذبحها بالظرر. قال بعضهم في المثل: أظري فإنك ناعلة، أي اركبي الظرر. وهو بالطاء المهملة أعرف، وقد تقدم. وأظر: مشى على الظرر، قيل منه المثل المذكور عند من رواه بالظاء. وظر، بالفتح، عن الجمحي، ويضم: ماء، وقيل: جبل، وقيل واد بعرفة. ومما يستدرك عليه: الظرار والمظرة، بكسرهما: الحجر يقطع به. وقال أبو حيان: أظر الماشي: وقع في أرض ذات ظران. وأظرت الأرض كثر ظرانها فهي مظرة، بضم، ومظرة بفتحتين، ومظرة بفتح فكسر، انتهى. وقال شمر: المظرة: فلقة من الظران يقطع بها، كذا في اللسان. واظروري يظروري اظريراء: انتفخ بطنه من الغضب. والإظرير، بالكسر: لزوم الشيء والتضبيب عليه لا يقدر أحد أن يخدعه عنه. والظروري، كشروري: الرجل الكيس العاقل الظريف: واختلف بالبصرة في مجلس اليزيدي نديمان له نحويان في الظروري، فقال أحدهما: هو الكيس، وقال الآخر الكبش، فكتبوا إلى أبي عمر الزاهد يسألونه عن ذلك، فقال أبو عمر: من قال إن الظروري الكبش فهو تيس، إنما هو الكيس، قاله ابن خالويه في كتاب ليس.

##### Türkçe

**الظر** (kesre ile), ve **الظرر** (sard gibi), ve **الظررة** (ه’nin ziyadesiyle): taş, genel olarak. İbn Şümeyl dedi: **الظر**: adamın kırdığı, sonra deve(yi) boğazladığı, geniş, düz taş; her renkte **الظرر** olur; kırılmadan önce de **ظرر**’dır. O, yuvarlak taştır; ve denildi: bıçak ağzı gibi bir ağzı olan, sivri taştır. Çoğulu: **ظران** (damme ile) ve **ظران** (kesre ile), **صنو** ve **صنوان**, ve **ذئب** ve **ذؤبان** gibi. Sa‘leb dedi: **ظرر** ve **ظران**, **جرذ** ve **جرذان** gibi. Cem‘leri zikretmede ondan kaçan: **ظرار** (kesre ile) ve **أظرة**; bu, ‘Adiyy b. Hâtim hadîsinde geldi: o, Peygamber’e (Allah’ın salât ve selâmı onun üzerine olsun) sordu da dedi: “Biz avı avlarız; ve boğazlayacağımız bir şey bulamayız, ancak **الظرار** ve değneğin bir parçası.” Dedi: “Kanı dilediğin şeyle akıt.” Bunu Asma‘î açıkladı da dedi: **الظرار**’ın teki **ظرر**’dır; o, sert, sivri taştır; çoğulu **ظرار**’dır; **رطب** ve **رطاب** gibi; ve **ظران** (çoğulu) da vardır; **صرد** ve **صردان** gibi. Lebîd dedi:

  “Kurtulan bir (deve) ile, **الظران**’ı yarıp çıkarır;
  **الظرر** dîmumede tutuştuğunda.”

Ve ‘Adiyy hadîsinde de: “**الأظرة**’den bir **ظررا** aldım da onunla boğazladım.” **الأظرور** gibi, ve **الظرظور**; ve كذلك **المظرور**; hepsi damme iledir; böylece Sâgânî’nin hattıyla ضبط edilmiştir; o, garip bir harftir; ve onun benzerleri **ع-ل-ق**’ta gelecektir. Çoğulu—yani sonuncunun—**مظارير**’dir. Ve şu beyit okundu:

  “Onu, nalından **الصوى**’nın **مظارير**’i korur;
  çakılın onu yonttuğu bir sur ile, **نوى القسب** gibi.”

Denilir: **أرض مظرة**: onun çokluğu; yani **الظر**. Bizde nüshalarda **الظاء**’ın fethasıyla ضبط edilmiştir; bu, Fârisî’den rivayet edilmiştir; çünkü o dedi: **أرض مظرة**; **الميم** ve **الظاء**’ın fethasıyla; yani **ظران** sahibi. Sa‘leb onu kesre ile ضبط etti ve dedi: **أرض مظرة**; **الظاء**’ın kesresiyle: taşlar sahibi. Ezherî onu, Fârisî’nin tefsiri gibi tefsir etti. **الظرير** gibi, **أمير** gibi: taşları çok olan yer. Ve denildi: **الظرير**: engebeli yerin sıfatıdır. Ve o—yani **الظرير**—ayrıca: kendisiyle yol bulunulan bir alâmettir. Çoğulu **ظرار** (kesre ile), **كتاب** vezni üzere; nüshalarda böyle; doğrusu **ظران** ve **أظرة**’dir; **رغفان** ve **أرغفة** gibi. Tehzîb’de: ve alâmetlerden **الأظرة**:

  “Kendileriyle yol bulunulan, **الأمره** gibi; ve onlardan, uzatılmış, sert olanı vardır; ondan değirmen taşı yapılır.”

Ve **المظرة** (kesre ile): kendisiyle ateş çıkarılan taş; ve fetha ile: taş kırığı; **كسرة**’nın çoğulu; keskin ağızlı. Böylece diğer nüshalarda; ve o, **التكملة**’den alınmıştır. Sâgânî’nin oradaki ibaresinin nassı: **المظرة** (kesre ile): keskin ağızlı taş kırığı; çoğulu **مظار**; ve **المظرة** ayrıca: kendisiyle ateş çıkarılan taş. Böylece ikisinde de kesreyi zikretti; musannif ona muhalefet etti; düşün. **ظر مظرة**: onu kesti. Böylece diğer nüshalarda **الميم**’in fethasıyla ضبط edilmiştir; Ebû Hayyân’da da böyledir; bazı asıllarda kesre iledir. O, Leys’in sözünden alınmıştır. Leys dedi: denilir: **ظررت مظرة**. Bu, şu sebepledir: dişi deve **أبلمت** olduğunda—bu, rahmin boğazında onu tutan bir hastalıktır da daralır—çoban bir **مظرة** alır ve elini onun karnına, onun **ظبيتها**’sından sokar; sonra o yerden, **الثؤلول** ile keser; o, dişi devenin karnında **أبلم** olan şeydir. **ظر الناقة**. Ve **التكملة**’de: **الذبيحة**: onu **الظرر** ile boğazladı. Bazıları meselde dedi: **أظري فإنك ناعلة**; yani **الظرر**’e bin. O, **الطاء** المهملة ile daha meşhurdur; ve daha önce geçti. Ve **أظر**: **الظرر** üzerinde yürüdü; denildi ki ondan, onu **الظاء** ile rivayet eden kimse katında zikredilen mesel(dir). Ve **ظر** (fetha ile), Cumahî’den; ve damme de yapılır: su; ve denildi: dağ; ve denildi: Arafat’ta bir vadi.

Ve ona istidrâk olunanlardan: **الظرار** ve **المظرة** (ikisinde de kesre ile): kendisiyle kesilen taş. Ebû Hayyân dedi: **أظر الماشي**: **ظران** sahibi bir araziye düştü. Ve **أظرت الأرض**: onun **ظران**’ı çoğaldı; o hâlde o **مظرة**’dir (damme ile), ve **مظرة** iki fetha ile, ve **مظرة** fetha sonra kesre ile; bitti. Şemmer dedi: **المظرة**: **الظران**’dan bir parça; onunla kesilir; lisânda böyle.

Ve **اظروري يظروري اظريراء**: öfkeden karnı şişti. Ve **الإظرير** (kesre ile): bir şeye yapışmak ve onun üzerinde sıkıca durmak; hiç kimse onu ondan aldatıp çıkaramaz. Ve **الظروري** (**شروري** gibi): zeki, akıllı, zarif adam. Basra’da Yezîdî’nin meclisinde, onun iki nahivci nedimi **الظروري** hakkında ihtilâf etti; ikisinden biri dedi: o, zeki(dir); diğeri dedi: koç. Ebû Ömer Zâhid’e yazdılar, bunu sordular. Ebû Ömer dedi: “**الظروري**’nin koç olduğunu söyleyen, tekedir; o ancak zeki(dir).” Bunu İbn Hâlaveyh, **ليس** kitabında söyledi.

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D8%B1%D8%B1/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

ظَرَّ
ظَرَّ U ( n. ac. مَظْرَرَة 17t ),
a.  Sharpened a flint.

b.  Slaughtered with a flintknife ( animal ).

أَظْرَرَ
أَظْرَرَ IV ,
a.  Walked over flints.

b.  see I (a) .

ظِرّ
ظِرّ 2 , ( pl. ظِرَّاْن 34 ,  ظُرَّاْن 35 ),
a.  Sharp flint; flint-knife.

ظُرَر
ظُرَر 9 ,  ظُرَرَة 9t ,
a.  see 2 .

مِظْرَرَة
مِظْرَرَة 20t ,
a.  Flint.

ظَرِيْر
ظَرِيْر 25 ,
a.  Flinty ( ground ).

b.  ( pl. أَظْرِرَة 15t ,  ظِرَاْر 23 ,  ظُرَّاْن 35 ), Roadsign.

##### Türkçe

**ظَرَّ**
**ظَرَّ** U (n. ac. **مَظْرَرَة** 17t),
a. Bir çakmaktaşını sivriltti.

b. Bir çakmaktaşı bıçağıyla (hayvanı) boğazladı.

**أَظْرَرَ**
**أَظْرَرَ** IV,
a. Çakmaktaşları üzerinde yürüdü.

b. I (a)’ya bak.

**ظِرّ**
**ظِرّ** 2, (pl. **ظِرَّاْن** 34, **ظُرَّاْن** 35),
a. Keskin çakmaktaşı; çakmaktaşı bıçağı.

**ظُرَر**
**ظُرَر** 9, **ظُرَرَة** 9t,
a. 2’ye bak.

**مِظْرَرَة**
**مِظْرَرَة** 20t,
a. Çakmaktaşı.

**ظَرِيْر**
**ظَرِيْر** 25,
a. Çakmaktaşlı (yer).

b. (pl. **أَظْرِرَة** 15t, **ظِرَاْر** 23, **ظُرَّاْن** 35), Yol işareti.
