# ظوب (ظ-و-ب) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D9%88%D8%A8
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B8%D9%88%D8%A8

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ظ - و - ب
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 2 sözlük

## Sözlükler (2)

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D9%88%D8%A8/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

ظابُ التَّيْسِ: صِـياحُه عند الهياج، ويُستعمل في الإِنسان؛ قال أَوْسُ بن حجرٍ: يَصُوعُ عُنوقَها أَحْوى زَنِـيمُ،  *  له ظَابٌ، كما صَخِبَ الغَريمُ والظَّابُ: الكلامُ والجَلَبَة؛ قال ابن سيده: وإِنما حملناه على الواو، لأَنا لا نعرف له مادَّةً، فإِذا لم توجد له مادَّة، وكان انقِلابُ الأَلف عن الواو عيناً أَكثر، كان حَمْلُه على الواو أَولى.

##### Türkçe

**ظابُ التَّيْسِ**: azgınlık sırasında onun çığlığıdır; ve insanda da kullanılır; Evs b. Hacer dedi ki:

Dişilerini, kara, kulak küpeli bir (erkek) bağırıp çağırır,  *  onun **ظَابٌ**’ı vardır; tıpkı borçlunun gürültü ettiği gibi.

**والظَّابُ**: söz ve gürültü; İbn Sîde dedi ki: Biz onu ancak **الواو** üzerine hamlettik; çünkü onun için bir madde tanımıyoruz; artık onun için bir madde bulunmadığında ve **الألف**’in **الواو**’dan **عيناً** olarak dönüşmesi daha çok olduğunda, onu **الواو** üzerine hamletmek daha evlâ olur.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D9%88%D8%A8/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الظاب: الكلام والجلبة قال شيخنا: عده جماعة مخففا من المهموز فلم يذكروه ولم يثبتوه معتلا، ولذلك لم يذكره الجوهري لأنه لم يصح عنده، لأن معانيه محصورة عنده فيما ذكر في المهموز، انتهى. ولكن في المحكم: وإنما حملناه على الواو لأنا لا نعرف له مادة، فإذا لم توجد له مادة وكان انقلاب الألف عن الواو عينا أكثر كان حمله على الواو أولى. وصياح التيس عند الهياج. وقد تقدمت هذه المعاني في المهموز، وأعادها هنا للتنبيه عليه. وقال ابن منظور: وقد يستعمل الظاب في الإنسان. قال أوس بن حجر:
  يصوغ عنوقها أحوى زنـيم                      له ظاب كما صخب الغريم

##### Türkçe

**الظاب**: söz ve gürültü. Şeyhimiz dedi: Bir cemaat onu hemzeli olandan hafifletilmiş saydı; böylece onu zikretmediler ve onu illetli olarak sabitlemediler; bundan dolayı el-Cevherî onu zikretmedi, çünkü onun yanında sahih olmadı; çünkü onun mânaları onun yanında hemzeli olanda zikredilen şeyde sınırlıdır; bitti. Fakat **المحكم**’de: Biz onu ancak **الواو** üzerine حمل ettik; çünkü onun için bir madde bilmiyoruz; öyleyse onun için bir madde bulunmadığında ve **الألف**’in **الواو**’dan dönüşmesi ayn olarak daha çok olduğunda, onu **الواو** üzerine حمل etmek daha evlâ olur. Ve kızgınlık anında tekenin bağırması. Bu mânalar hemzeli olanda geçmişti; ve burada ona dikkat çekmek için onları iade etti. İbn Manzûr dedi: Ve **الظاب** insan hakkında da kullanılabilir. Evs b. Hacer dedi:
  Boynuzunu siyahımsı, kulakları kesik, kulak küpeli birine doğru biçimlendirir;                      onda **ظاب** vardır, tıpkı davacının gürültüsü gibi.
