# ظوف — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D9%88%D9%81/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B8%D9%88%D9%81/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ظوف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8%D9%88%D9%81.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: ظوف

أخذ بظوف رقبته بالضم وبظافها: أي بجلدها لغة في صوف رقبته، نقله الجوهري، وقال غيره: أي بجميعها، أو بشعرها السابل في نقرتها.
 وقال ابن عباد: تركته بظوفها، وظافها وظاف قفاه: أي وحده. قال: وجاء يظوفه، كيسوقه. ويظأفه، كيمنعه: أي يطرده والأخير قد مر ذكره قريبا.

### Türkçe

**أخذ بظوف رقبته** (zamme ile) ve **بظافها**: yani onun derisiyle; boynunun **صوف**’unda bir dil (kullanım)dır; bunu el-Cevherî nakletti. Başkası dedi ki: yani onun tamamıyla; yahut onun ensesindeki çukurunda sarkık olan saçıyla.

İbn Abbâd dedi ki: Onu **بظوفها** bıraktım; ve **وظافها** ve **وظاف قفاه**: yani onu yalnız (tek başına). Dedi ki: Ve **يظوفه** geldi; **كيسوقه** gibi. Ve **يظأفه**; **كيمنعه** gibi: yani onu kovar; ve sonuncusunun zikri yakında geçmişti.
