# ظ — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B8/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ظ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B8.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: ظ

روى الليث أَن الخليل قال: الظاء حرف عربي خُصَّ به لسان العرب لا يشركهم فيه أَحد
من سائر الأُمم، والظاء من الحروف المجهورة، والظاء والذال والثاء في حيِّز واحد، وهي الحروف اللِّثَويَّة، لأَن مبدأَها من اللِّثة، والظاء حرف هجاء يكون أَصلاً لا بدلاً ولا زائداً، قال ابن جني: ولا يوجد في كلام النبَط، فإِذا وقعت فيه قلبوها طاء، وسنذكر ذلك في ترجمة ظوي.

### Türkçe

Leys rivayet etti ki Halîl dedi: **الظاء** Arapça bir harftir; onunla Arapların dili tahsis edilmiştir; diğer ümmetlerin geri kalanından hiç kimse onlarda ona ortak olmaz. Ve **الظاء** cehrli harflerdendir. Ve **الظاء** ile **الذال** ve **الثاء** bir hıyyezde(=kapsamda)dir; ve onlar dişeti harfleridir; çünkü onların başlangıcı dişetindendir. Ve **الظاء** hecâ harfidir; asl olur, bedel de olmaz, zâid de olmaz. İbn Cinnî dedi: Nabatların كلامında bulunmaz; artık onda vaki olunca onu **طاء**ya çevirirler. Ve bunu **ظوي** tercümesinde zikredeceğiz.
