# عبهل — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%A8%D9%87%D9%84/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D8%A8%D9%87%D9%84/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عبهل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%A8%D9%87%D9%84.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: عبهل

عبهل الإبل: أهملها، مثل أبهلها، والعين مبدلة من الهمزة، قاله الليث، زاد غيره: ترد متى شاءت. وإبل عباهل، ومعبهلة، بالفتح، أي بفتح الهاء: مهملة، لا راعي لها، ولا حافظ، قال أبو وجزة:
  أفرغ لجوف وردها أفراد
  عرانس عبهلها الوراد والعباهلة: الأقيال، وفي الصحاح: ملوك اليمن المقرون على ملكهم، فلم يزالوا عنه، قال أبو عبيد: وكذلك كل شيء أهملته، فكان مهملا، لا يمنع مما يريد، ولا يضرب على يديه، وفي كتاب رسول الله صلى الله عليه وسلم لوائل بن حجر، ولقومه: من محمد رسول الله صلى الله عليه وسلم، إلى الأقيال العباهلة، واحدها عبهل، والتاء لتأكيد الجمع، كقشعم وقشاعمة، ويجوز أن يكون الأصل عباهيل، جمع عبهول، أو عبهال، فحذفت الياء، فرازنة في فرازين، والأول أشبه، وفي تثقيف اللسان: العباهلة: الذين لا يد عليهم لأحد. والعبهلة، والعبهال، بالكسر: المعاتبة. والمتعبهل: ا لممتنع، وأيضا: الذي لا يمنع من شيء، قال تأبط شرا:
  متى تبغني ما دمت حيا مسلماتجدني مع المسترعل المتعبهل المسترعل: الذي يظهر مع الرعيل الأول.

### Türkçe

**عبهل** develer: onları ihmal etti; **أبهلها** gibi; **العين** **الهمزة**’den بدل edilmiştir; bunu Leys söyledi; başkası şunu ekledi: dilediği vakit döner.

Ve **إبل عباهل** ve **معبهلة**, fetha ile, yani **الهاء**’nın fethasıyla: ihmal edilmiş; ona çoban yoktur, ne de koruyucu. Ebû Vecze dedi ki:
  “Onun suya varışının karnına tek tek boşalttı
  suya varanlar onu ihmal etti, ve **العباهلة**: **الأقيال**’dir. Ve Sıhâh’ta: Yemen krallarıdır; mülkleri üzerine mukarran olanlar; ondan ayrılmadılar. Ebû Ubeyd dedi: ve aynı şekilde her şey ki onu ihmal ettin, o halde ihmal edilmiş olur; istediği şeyden men edilmez, ve elleri üzerine vurulmaz. Ve Resûlullah صلى الله عليه وسلم’in Vâil b. Hucr’a ve kavmine kitabında: “Muhammed Resûlullah صلى الله عليه وسلم’den, **الأقيال العباهلة**’ye”; onun teki **عبهل**’dir; ve **التاء** cem‘i te’kîd içindir; **قشعم** ve **قشاعمة** gibi. Ve aslın **عباهيل** olması caizdir; **عبهول**’un cem‘i, yahut **عبهال**; sonra **الياء** hazfedildi; **فرازنة**’de **فرازين** gibi; ve birincisi daha benzer. Ve Lisân’ın tashîhinde: **العباهلة**: kendilerine kimse için el olmayan kimselerdir. Ve **العبهلة** ve **العبهال**, kesr ile: azarlama/serzeniş. Ve **المتعبهل**: imtina eden; ve ayrıca: hiçbir şeyden men etmeyen kimse. Teabbata Şerran dedi ki:
  “Ne vakit beni istersen, ben hayatta oldukça, selâmetle,
  beni **المسترعل المتعبهل** ile bulursun.”
**المسترعل**: ilk **الرعيل** ile birlikte ortaya çıkan kimsedir.
