# عثج — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%AB%D8%AC/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D8%AB%D8%AC/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عثج](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%AB%D8%AC.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: عثج

العثج  بفتح فسكون،  ويحرك: اليثعج  ، بتقديم الثاء على العين، وقد تقدم،  و  هو  الجماعة من الناس  في السفر،  كالعثجة، بالضم  ، مثال الجرعة، وقيل: هما الجماعات. وفي تلبية بعض العرب في الجاهلية.

  لا هم لولا أن بكرا دونكا
  يعبدك الناس ويفجرونكا
  ما زال منا عثج يأتونكا ويقال: رأيت عثجا وعثجا من الناس: أي جماعة. ويقال للجماعة من الإبل تجتمع في المرعى: عثج قال الراعي يصف فحلا:
  بنات لبونه عثـج إلـيه                      يسفن الليت منه والقذالا قال ابن الأعرابي: سألت المفضل عن هذا البيت، فأنشد:

  لم تلتفتـلـلـداتـهـا                      ومضت على غلوائها فقلت: أريد أبين من هذا. فأنشأ يقول:
  خمصانة قلق موشحـهـا                      رؤد الشباب غلا بها عظم يقول: من نجابة هذا الفحل ساوى بنات اللبون من بناته قذاله لحسن نباتها.
  و  العثج والعثج:  القطعة من الليل  . يقال: مر عثج من الليل وعثج، أي قطعة.
  وعثج يعثج  عثجا وعثج بالكسر كلاهما  :أدام  ، وفي نسخة: أدمن  الشرب شيئا بعد شيء  .
  والعثجج: الجمع الكثير  .
  والعثوثج: البعير السريع الضخم  المجتمع الخلق،  كالعثنجج، والعثوجج  .
 وقد  اعثوثج اعثيثاجا  واعثوجج: إذا  أسرع  .
 واثعنجج الماء، والدمع: سالا.

### Türkçe

**العثج** fetha ile sonra sükûn ile; ve harekelenir: **اليثعج**; **الثاء**’yı **العين**’in önüne almakla; ve (bu) daha önce geçti; ve o, yolculukta insanlardan olan topluluktur; **العثجة** gibi, damme ile, **الجرعة** misali. Ve denildi: ikisi de topluluklardır. Cahiliye’de bazı Arapların telbiyesinde:

لا هم لولا أن بكرا دونكا
يعبدك الناس ويفجرونكا
ما زال منا عثج يأتونكا

Ve denilir: İnsanlardan **عثجا** ve **عثجا** gördüm: yani bir topluluk. Ve merada toplanan develerden olan topluluğa denilir: **عثج**. Çoban, bir erkeği vasfederek dedi:

بنات لبونه عثـج إلـيه                      يسفن الليت منه والقذالا

İbnü’l-A‘râbî dedi: Bu beyit hakkında el-Mufaddal’a sordum; o da şöyle inşad etti:

لم تلتفتـلـلـداتـهـا                      ومضت على غلوائها

Bunun üzerine dedim: Bundan daha açık isterim. O da söylemeye başladı:

خمصانة قلق موشحـهـا                      رؤد الشباب غلا بها عظم

Der ki: Bu erkeğin necâbetinden dolayı, süt devesi kızlarını, bitkisinin güzelliği için, onun kızlarından olan **قذاله**’e denk kıldı.

Ve **العثج** ve **العثج**: geceden bir parçadır. Denilir: Geceden **عثج** ve **عثج** geçti; yani bir parça.

Ve **عثج يعثج عثجا وعثج** kesre ile, ikisi de: devam etti; bir nüshada: bir şeyi içmeyi, şeyden sonra şey olarak, müdâvemet etti.

Ve **العثجج**: çok olan topluluk.

Ve **العثوثج**: hızlı, iri, yaratılışı toplanmış deve; **العثنجج** ve **العثوجج** gibi.

Ve muhakkak **اعثوثج اعثيثاجا** ve **اعثوجج**: hızlandığı zaman.

Ve **اثعنجج** su ve gözyaşı: aktılar.
