# عرفج — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%AC/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%AC/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عرفج](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%AC.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: عرفج

عَرْفَجٌ
عَرْفَجٌ ذ A certain plant, (S,) or a sort of trees [or shrubs], (K,) growing in plain, or soft, land: n. un. with ة: (S, K:) it is said to be of the trees [or shrubs] of the صَيْف [meaning either spring or summer], soft, or pliable, dust-coloured, and having a rough produce like the حَسَك [or prickly heads of thistles and similar plants]: (TA:) Aboo-Ziyلd says, (O, TA,) as related by AHn, (O,) that it is of sweet, or pleasant, odour, dustcoloured, inclining to greenness, having a yellow blossom; (O, TA;) and when it becomes aggregated and abundant in a place, that place is called حَوْمَانٌ: (O:) it has no grains nor thorns: (O, TA:) it and the ثُمَام and the ضَعَة grow in plain, or soft, land, and on the mountain; and none of these has thorns: its firewood is the best of firewood in odour, and the quickest in taking fire and in blazing: (O:) AHn [also] says, certain of the Arabs of the desert informed me that its root is wide, occupying a [considerable] piece of ground; and it sends forth many shoots, proportionate to the root, without leaves, [but see خُوصٌ,] being only slender shoots, at the extremities whereof are [buds, or the like, such as are termed] زَمَع, at the heads of which appears a yellow substance like hair: and he says that, accord. to the ancient Arabs of the desert, it occupies a space like that of a man sitting, becomes white when it dries up, has a yellow produce, is eaten in the fresh and dry state by the camels and sheep or goats, and its flame is intensely red, whence one says, كَأَنَّ لِحْيَتَهُ ضِرَامُ عَرْفَجَةٍ or عَرْفَجٍ [As though his beard were the blazing, or flaming, of an 'arfajeh or of 'arfaj]. (TA.) The fire of the عرفج is called نَارُ الزَّحْفَتَيْنِ [The fire of the two walks]; because he who kindles it walks to it, and when it burns up he walks from it: (T, TA:) or because it quickly blazes and quickly subsides; so when it blazes they walk from it, and when it subsides they walk to it. (O. [See also art. زحف.]) When the greenness of plants appears in it, it is termed عَرْفَجَةٌ خَاضِبَةٌ. (Aboo- 'Obeyd El-Bekree, TA.) When it has been rained upon, and its stalk has become soft, one says ثَقَّبَ عُودُ العَرْفَجِ: when it has become somewhat black, قَمِلَ: when a little more so, اِرْقَاطَّ: when more so, أَدْبَى: and when its خُوص are perfect, أَخْوَصَ. (AA, TA.) ― -b2- كَمَنِّ الغَيْثِ عَلَى العَرْفَجَةِ [Like the benefit conferred by the rain upon the 'arfajeh], meaning its falling upon it when dry, and causing it to become green, is a prov., said, accord. to AZ, to him upon whom thou hast conferred a benefit and who says to thee, Dost thou confer a benefit upon me? (TA.) ― -b3- لَىُّ العَرْفَجَةِ signifies A certain mode of coïtus. (O, K.)

عَرَافِجُ
عَرَافِجُ ذ Sands in which is no road. (O, K. [In the latter it is expl. as though it were a proper name.])

### Türkçe

عَرْفَجٌ
**عَرْفَجٌ**: Belli bir bitki, (S,) yahut bir çeşit ağaçlar [veya çalılar], (K,) düz, yahut yumuşak, arazide yetişen: tekil isim (n. un.) **ة** ile: (S, K:) onun **صَيْف**’in ağaçlarından [veya çalılarından] olduğu söylenir [**صَيْف** ya bahar ya da yaz mânâsında], yumuşak, yahut bükülebilir, toz renkli, ve **حَسَك** gibi [yahut devedikeni başları ve benzeri bitkilerin dikenli başları gibi] kaba bir mahsulü olan: (TA:) Ebû-Ziyâd der ki, (O, TA,) AHn’nin rivayet ettiği üzere, (O,) o, tatlı, yahut hoş, kokuludur, toz renkli, yeşilliğe meyleden, sarı bir çiçeği olan; (O, TA;) ve bir yerde toplanıp bol olunca, o yere **حَوْمَانٌ** denir: (O:) onun ne taneleri vardır ne de dikenleri: (O, TA:) o ve **ثُمَام** ve **ضَعَة** düz, yahut yumuşak, arazide ve dağ üzerinde yetişir; ve bunların hiçbirinde diken yoktur: onun odunu, koku bakımından odunların en iyisidir, ve tutuşmada ve alevlenmede en çabuk olanıdır: (O:) AHn [ayrıca] der ki, çöl Araplarından bazıları bana haber verdi ki onun kökü geniştir, yerden [kayda değer] bir parçayı kaplar; ve köke orantılı birçok sürgün çıkarır, yapraksız, [fakat bk. **خُوصٌ**,] yalnız ince sürgünler olup, uçlarında [tomurcuklar yahut benzeri, **زَمَع** diye adlandırılan şeyler] vardır; onların başlarında kıl gibi sarı bir madde görünür: ve der ki, eski çöl Araplarına göre, oturan bir adamın yeri gibi bir yer kaplar, kuruyunca beyaz olur, sarı bir mahsulü vardır, taze ve kuru hâlde develer ve koyunlar yahut keçiler tarafından yenir, ve onun alevi şiddetle kırmızıdır; bundan dolayı şöyle denir: **كَأَنَّ لِحْيَتَهُ ضِرَامُ عَرْفَجَةٍ** veya **عَرْفَجٍ** [Sanki onun sakalı bir **عَرْفَجَة**’nin yahut **عَرْفَج**’in alevlenmesi yahut alevi gibidir]. (TA.) **عَرْفَج**’in ateşine **نَارُ الزَّحْفَتَيْنِ** [iki yürüyüşün ateşi] denir; çünkü onu yakan kimse ona doğru yürür, ve o yanıp bitince ondan yürür: (T, TA:) yahut çünkü çabuk alevlenir ve çabuk sönümlenir; böylece alevlenince ondan yürürler, sönümlenince ona yürürler. (O. [Ayrıca bk. madde **زحف**.]) Bitkilerin yeşilliği onda görününce, ona **عَرْفَجَةٌ خَاضِبَةٌ** denir. (Ebû-‘Ubeyd el-Bekrî, TA.) Üzerine yağmur yağınca, ve onun sapı yumuşayınca, şöyle denir: **ثَقَّبَ عُودُ العَرْفَجِ**: biraz karardığında, **قَمِلَ**: biraz daha olunca, **اِرْقَاطَّ**: daha olunca, **أَدْبَى**: ve onun **خُوص**’ları tamam olunca, **أَخْوَصَ**. (AA, TA.) ― -b2- **كَمَنِّ الغَيْثِ عَلَى العَرْفَجَةِ** [Yağmurun **عَرْفَجَة** üzerine sağladığı fayda gibi], yani onun kuru iken üzerine düşmesi ve onu yeşertmesi; bir darbımeseldir; AZ’ye göre, kendisine bir fayda sağladığın ve sana “Bana fayda mı sağlıyorsun?” diyen kimse hakkında söylenir. (TA.) ― -b3- **لَىُّ العَرْفَجَةِ** belli bir cinsel birleşme tarzını ifade eder. (O, K.)

عَرَافِجُ
**عَرَافِجُ**: İçinde yol bulunmayan kumlar. (O, K. [İkincisinde, sanki bir özel ad imiş gibi açıklanmıştır.])
