# عزب — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B2%D8%A8/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D8%B2%D8%A8/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عزب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B2%D8%A8.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: عزب

العُزَّابُ: الذين لا أزواج لهم من الرجال والنساء. قال الكسائي: العزب: الذي لا أهل له، والعَزَبَة: التي لا زوج لها. والاسم: العُزْبَة والعُزُوبَة. يقال: تعَزَّب فلان زماناً ثم تأهل. وعَزَبَ عني فلان يعزُب ويَعْزِب: أي بَعُد وغاب، وعَزَب عن فلانٍ حِلمُه، وأعزبه الله. وأعزبت الإبل، أي بعُدت في المرعى لا تَروح. وأعزب القومُ فهم مُعزِبون، أي عَزَبَت إبلهُم. والمِعْزابَة: الرجل الذي يَعزُب بماشيته عن الناس في المرعى، وكذلك الذي طالت عُزْبته. والعازب: الكلأ البعيد، وقد أعْزَبْنا، أي أصبناه. وإبل عزيب، أي لا تروح على الحيّ، وهو جمع عازب، مثل غازٍ وغَزِيّ. وهراوة الأعزاب: هِراوة الذين يَبْعُدون بإبلهم في المرعى، ويشبَّه بها الفرس. وسَوامٌ معزَّبٌ بالتشديد، إذا عُزِّب به عن الدار، وفي الحديث: من قرأ القرآن في أربعين ليلةً فقد عَزَّب، أي بَعُد عهده بما ابتدأه منه. وعَزَب طُهر المرأةِ، إذا غاب عنها زوجُها. وقال النابغة:
شُعَبُ العِلافيَّاتِ بَين فُروجهـموالمحصَناتُ عَوازِبُ الأطهارِ
وعَزبت الأرض، إذا لم يكن بها أحدٌ، مخصبةً كانت أو مجدبة.

### Türkçe

**العُزَّابُ**: erkeklerden ve kadınlardan kendileri için eşleri olmayanlar. el-Kisâî dedi: **العزب**: kendisi için ehli olmayan; **العَزَبَة**: kendisi için kocası olmayan. İsim: **العُزْبَة** ve **العُزُوبَة**. Denir: falan bir zaman **تعَزَّب** etti, sonra ehil edindi. Ve falan benden **عَزَبَ** etti, **يعزُب** ve **يَعْزِب**: yani uzaklaştı ve kayboldu; ve falanın **حِلمُه** ondan **عَزَبَ** etti; ve Allah onu **أعزبه** etti. Ve develer **أعزبت**; yani otlakta uzaklaştı, dönmez. Ve kavim **أعزب** etti; onlar **مُعزِبون**dur; yani onların develeri **عَزَبَت** etti. Ve **المِعْزابَة**: otlakta insanlardan davarıyla uzaklaşan adam; bunun gibi, **عُزْبته**si uzayan kimse. Ve **العازب**: uzak ot; ve biz **أعْزَبْنا**; yani ona isabet ettik. Ve **عزيب** develer: yani mahalle üzerine dönmez; o, **عازب**’in cemidir; **غازٍ** ve **غَزِيّ** gibi. Ve **هراوة الأعزاب**: otlakta develeriyle uzaklaşanların sopası; ve at ona benzetilir. Ve şeddeli olarak **سَوامٌ معزَّبٌ**: eğer onunla evden uzaklaştırılmışsa. Ve hadiste: “Kim Kur’ân’ı kırk gecede okursa, muhakkak **عَزَّب** etmiştir”; yani ondan başladığı şeye dair ahdi uzaklaşmıştır. Ve kadının temizliği **عَزَبَ** etti; eğer kocası ondan kaybolduysa. en-Nâbiga dedi:
**شُعَبُ العِلافيَّاتِ بَين فُروجهـم
والمحصَناتُ عَوازِبُ الأطهارِ**
Ve yer **عَزبت** etti; eğer onda hiç kimse yoksa; bereketli de olsa kıt da olsa.
