# عشط — Tehzîbu'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B4%D8%B7/sozluk/tehzib
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D8%B4%D8%B7/entries/tehzib

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عشط](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B4%D8%B7.md)
- Tehzîbu'l-Luğa: Ezherî · 10. yy

## Madde başı: عشط

باب العين والشين مع الطاء
عشط ، عطش
استعمل من وجوهه : عشط ، عطش
عشط : قلت : لم أجد في باب ثلاثيِّ عشط شيئاً صحيحاً .
العَنْشط والعشَنَّط مِن رباعيِّه ، والنون زائدة . وروى أبو عبيد عن الأصمعيّ أنه قال : العَشَنَّط بتشديد النون ، والعَنْشَط بتسكين النون : الطَّويل .
عطش : قال الليث وغيره : يقال رجلٌ عطشان وامرأة عطشانة وعطشَى ، والجميع عِطاش . وقد عَطِش يَعْطَش عطشاً . وتقول : هو عاطِشٌ غداً . والمعاطش : مواقيت الظِّمْء .
قلت : واحدها مَعطَش ، وقد يكون المعطش مصدراً لعطش يعطش . ويقال عطّشت الإبلَ إذا زدت في ظِمئها وحبستَها عن الماء يومَ وِردِها ، فإن لم تبالغ في ذلك قلت أعطشتها والمُعَطَّش : المحبوس عن الماء عمداً .
اللِّحياني : مكان عَطِشٌ وعَطُشٌ ، أي قليل الماء . قال : ويقال رجل عَطشانُ نطشان ، وقومٌ عَطاشَى وعُطاشَى . وقد أعطشَ فلان وإنّه لمُعْطِشٌ ، إذا عطشت إبلُه وهو لا يريد ذلك . ورجلٌ مِعطاشٌ وامرأةٌ مِعطاش .

### Türkçe

باب **العين** و**الشين** مع **الطاء**
**عشط** ، **عطش**
Kullanıldı, vecihlerinden: **عشط** ، **عطش**
**عشط** : Dedim: Üçlü babında **عشط**’tan sahih bir şey bulmadım.
**العَنْشط** ve **العشَنَّط** onun dörtlüsündendir; **النون** ziyadedir. Ebû Ubeyd, el-Asma‘î’den rivayet etti ki o şöyle dedi: **العَشَنَّط** ( **النون**’u şeddeli), **العَنْشَط** ( **النون**’u sâkin): uzun.
**عطش** : el-Leys ve başkaları dedi: Denir: bir adam **عطشان** ve bir kadın **عطشانة** ve **عطشَى**; hepsi **عِطاش**’tır. Ve (kişi) **عَطِش** eder, **يَعْطَش** eder, **عطشاً** (susuzluk) ile. Ve dersin: O yarın **عاطِشٌ**’tir. Ve **المعاطش**: susuzluk vakitleridir.
Dedim: Onun teki **مَعطَش**’tır; ve **المعطش** bazen **عطش**’a, **يعطش**’a masdar olabilir. Ve denir: **عطّشت** develeri; yani onların **ظِمئ**’lerini artırdığında ve onları suya varış günlerinde sudan alıkoyduğunda; eğer bunda mübalağa etmezsen **أعطشتها** dersin. Ve **المُعَطَّش**: kasten sudan alıkonmuş olandır.
el-Lihyânî: **مكان عَطِشٌ** ve **عَطُشٌ**; yani suyu az. Dedi: Ve denir: bir adam **عَطشانُ نطشان**; ve bir kavim **عَطاشَى** ve **عُطاشَى**. Ve falan **أعطشَ** etmiştir ve o elbette **مُعْطِشٌ**’tir; develeri susadığında ve o bunu istemediğinde. Ve bir adam **مِعطاشٌ** ve bir kadın **مِعطاش**.
