# عشف — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B4%D9%81/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D8%B4%D9%81/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عشف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B4%D9%81.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: عشف

العشوف، بالضم أهمله الجوهري، وقال ابن الأعرابي: هي الشجرة اليابسة. قال: والمعشف، كمحسن: من عرض عليه ما لم يكن يأكل فلم يأكله. وقال ابن شميل: البعير إذا جيء به أول ما يجاء به من البر، لا يأكل القت، ولا النوى ولا الشعير يقال له: إنه لمعشف. ويقال: أكلته أي: الطعام، فأعشفت عنه: أي مرضت عنه ولم يهنأني. ويقال: أنا أعشف هذا الطعام أي: أقذره وأكرهه. ويقال: والله ما يعشف لي أمر قبيح: أي ما يعرف، وقد ركبت أمرا ما كان يعشف لك: أي ما كان يعرف كذا في اللسان والعباب والتكملة.

### Türkçe

**العشوف**; (zammesiyle) el-Cevherî onu ihmal etti. İbnü’l-A‘râbî dedi ki: O, **الشجرة اليابسة**’dir (kuru ağaç). Dedi ki: ve **المعشف**, **محسن** gibi: kendisine, yemekte olmadığı bir şey arz olunan da onu yemeyen kimsedir. İbn Şümeyl dedi ki: deve, karadan ilk getirildiğinde kendisine getirilen ilk şeyden, **القت**’i de yemez, **النوى**’yı da, **الشعير**’i de; ona: “Şüphesiz o, elbette **لمعشف**’tir” denilir. Ve denilir: “Onu yedim”, yani: **الطعام**’ı; sonra ondan **أعشفت**: yani ondan hastalandım ve o bana hoş gelmedi. Ve denilir: “Ben bu **الطعام**’ı **أعشف** ederim”; yani: onu iğrenç bulurum ve ondan tiksinirim. Ve denilir: “Vallahi bana çirkin bir iş **يعشف** etmez”; yani bilinmez. Ve sen, sana **يعشف** etmeyen bir işe bindin; yani dilde, **اللسان** ve **العباب** ve **التكملة**’de böyle bilinmezdi.
