# عشي (ع-ش-ي) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B4%D9%8A
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D8%B4%D9%8A

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ع - ش - ي
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 4 sözlük
- Bu sayfa şu yazımları da kapsar: عشى

## Sözlükler (4)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B4%D9%8A/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب العين والشّين وواي معهما
ع ش و، ع ش ي، ع ي ش، ش ع و، ش و ع، ش ي ع، و ش ع مستعملات
عشو، عشي:
العَشْوُ: إيتانُك ناراً ترجو عندها خيراً وهدىً. عَشَوْتُها أَعْشُوها عَشْواً وعُشُوّا. قال الحطيئة:
متى تأتِهِ تعشو إلى ضَوْءِ نارِه		تَجِدْ خَيْرَ نارٍ عندها خيرُ مُوقِدِ
والعاشيةُ: كلُّ شيءٍ يعشو إلى ضوء نارٍ بالليل كالفَراشِ وغيره، وكذلك الإبل والعواشي، قال:
وعاشيةٍ حوشٍ بطانٍ ذَعَرْتُها		بضربِ قتيلٍ وَسْطَها يَتَسَيَّفُ
وأوطأته عَشْوَة وعِشْوَةُ وعُشْوَةً ثلاث لغات، وذلك في معنى أن تحملَه على أن يركب أمراً على غير بيانٍ. تقول: ركب فلانٌ عشوة من الأمر، وأوطأني فلان عَشْوةً، أي: حملني على أمرٍ غير رشيدٍ، ولقيته في عَشْوةِ العَتَمَة وعَشْوةِ السَّحَر. وأصله من عشواء اللّيل، والعشواء بمنزلة الظّلماء، وعَشْواء اللّيل ظُلْمَتُهُ.
والعِشاءُ: أوّلُ ظلام اللّيلِ، وعشّيتُ الإبل فتعشّت إذا رعيتُها اللّيلِ كلَّه. وقولهم: عَشِّ ولا تغترّ، أي: عشِّ إبلَكَ ههنا، ولا تطلبْ أفضل منه فلعلّك تغترّ.
ويقال: العواشي: الإبل والغنم تُرعَى باللّيل.
العشيّ؛ آخر النّهار، فإذا قلت: عَشِيّة فهي ليومٍ واحد، تقول لقيتُه عشيّةَ يوم كذا، وعشيّةً من العَشِيّاتِ، وإذا صغّروا العشيّ قالوا: عُشَيشِيان، وذلك عند الشَّفَى وهو آخر ساعة من النّهار عند مُغَيْرِبان الشّمس.
ويجوز في تصغير عَشيّة: عُشَيَّة، وعُشَيشِيَة.
والعَشاءُ ممدود مهموز: الأكلُ في وقت العشيّ. والعِشاءُ عند العامّة بعد غروب الشّمس من لدُنْ ذلك إلى أن يولّي صدر اللّيل، وبعض يقول: إلى طلوع الفجر، ويحتجّ بما ألغز الشّاعرُ فيه:
غدونا غدوة سَحَراً بـلـيلٍ		عشاء بعدما انتصف النهار
والعَشَى - مقصوراً - مصدر الأعشَى، والمرأة عَشْواءُ، ورجال عُشْوٌ، والأعشى هو الذي لا يبصر باللّيل وهو بالنّهار بصير، وقد يكون الذي ساء بَصَرُه من غير عمىً، وهو عَرَض حادثٌ ربّما ذهب. وتقول: هما يَعْشَيانِ، وهم يَعْشَوْن، والنّساء يَعْشَيْنَ، والقياس الواو، وتعاشَى تعاشياً مثله، لأنّ كلّ واوٍ من الفعل إذا طالت الكلمة فإنّها تقلب ياءً.
وناقةٌ عَشْواءُ لا تُبصِرُ ما أمامَها فَتَخْبِطُ كلَّ شيءٍ بيدها، أو تقعُ في بئرٍ أو وهْدةٍ، لأنّها لا تَتَعاهدُ موضعَ أخْفافِها. قال زهير:
رأيتُ المنايا خبطَ عشواءَ من تُصِبْ		تُمِتْهُ ومَنْ تُخْطِئْ يُعَمَّرْ فَـيَهْـرَمِ
وتقول: إنّهم لفي عَشْواء من أمرهم، أو في عمياء.
وتعاشَى الرّجلُ في الأمر، أي: تجاهل. قال:
تَعُدُ التّعاشِيَ في دينها		هدىً لا تقبّل قُربانها
عيش:
العيشُ: الحياةُ. والمعيشة: الّتي يعيش بها الإنسان من المطعم والمشرب، والعِيشة: ضربٌ من العيش، مثل: الجِلْسة، والمِشْية، وكلّ شيء يعاشُ به أو فيه فهو معاش؛ النّهار معاش، والأرض معاش للخلق يلتمسون فيها معايشهم. والعِيش في الشعر بطرح الهاء: العيشة. قال:
إذا أمّ عِيشٍ ما تَـحُـلُّ إزارَهـا		من الكَيْس فيها سَوْرَةٌ وهي قاعد
بنو عيش: قبيلة، وإنّهم بنو عائشة، كما قال:
عَبْدَ بني عائشةَ الهُلابعا
وقال آخر:
يا أمّنا عائش لا تراعي
كلّ بنيك بطل شجاعِ
خَفَضَ العَيْنَ بشُفعةِ الكافِ المكسورة.
شعو:
الشَّعْواءُ: الغارة الفاشية. وأشعى القومُ الغارة إشعاءً، أي: أشعلوها. قال:
كيف نَوْمي على الفراش ولمّا		تشملِ الشّامَ غارةٌ شَـعْـواءُ
شيع وشوع:
الشُّوعُ: شجرُ البانِ، الواحدة: شُوعةٌ. قال الطّرمّاح:
جَنَى ثَمَرٍ بالواديين وشُوعُ
فمن قال بفتح الواو وضمّ الشين: فالواو نسق، وشُوع: شجر البان، ومن قال: وُشُوع بضمّها، أراد: جماعةَ وَشْعٍ، وهو زهر البقول. والشَّيْعُ: مقدارٌ من العَدَد: أقمت شهراً أو شيْعَ شهرٍ، ومعه ألفُ رجلٍ، أو شَيْعُ ذاك.
والشَّيْعُ من أولاد الأسد.
وشاعَ الشّيءُ يَشِيعُ مَشاعاً وشَيْعُوعَةً فهو شائعٌ، إذا ظهر. وأشعْتُهُ وشعْتُ به: أذعته. وفي لغة: أشعت به. ورجلٌ مِشْياعٌ مِذْياعٌ، وهو الذي لا يكْتُمُ شيئاً.
والمُشايَعةُ: متابعتُك إنساناً على أمرٍ.
وشَيَّعتُ النارَ في الحَطَبِ: أضرمتُه إضراماً شديداً، قال رؤبة:
شدّا كما يشيّع التَّضْرِيمُ
والشّياعُ: صوتُ قَصَبةِ الرّاعي. قال:
حَنِين النّيبِ تَطْرَبُ للشِّياعِ
وشيَّع الرّاعي في الشِّياعِ: نَفَخَ في القَصَبة.
ورجل مُشَيَّعُ القَلبِ إذا كان شجاعاً، قد شُيّع قلبه تشييعاً إذا ركب كلَّ هولٍ، قال سليمان:
مُشَيَّع القلبِ ما منْ شأنِهِ الفَرَقُ
وقال الرّاجز:
والخزرجيُّ قلبُه مُشَيَّعُ
ليس من الأمر الجليل يَفْزَعُ
والشِّيعةُ: قوم يتشيّعون، أي: يهوون أهواء قوم ويتابعونهم. وشيعةُ الرّجلِ: أصحابه وأتباعه. وكلّ قومٍ اجتمعوا على أمرٍ فهم شيعة وأصنافهم: شِيَع. قال الله تعالى: "كما فَعَلَ بأشياعهم من قبل". أي: بأمثالِهِمْ من الشِّيَعِ الماضية.
وشَيَّعْتَ فلاناً إذا خرجت معَه لتُودِّعَه وتُبْلِغَه منزِلَهُ.
والشِّياعُ: دعاءُ الإبل إذا استأخرت. قال:
وألاّ تخلدَ الإبل الصّفـايا		ولا طول الإهابة والشِّياعِ
وشع:
الوَشِيعَةُ: خَشَبَة يُلَفُّ عليها الغَزْلُ من ألوان الوَشْي، فكلُّ لفيفةٍ وَشِيعةٌ، ومن هنالك سُمِّيتْ قَصَبَةُ الحائكِ وَشِيعَة، لأنّ الغَزْلَ يُوَشَّعُ فيه. قال ذو الرّمة:
به مَلْعَبٌ من مُعْصِفاتٍ نَسَجْنَهُ		كنَسْجِ اليَمانِي بُرْدَهُ بالوَشائِعِ
وقال:
نَدْفَ القِياس القُطُنَ المُوَشَّعا
والوَشْعُ من زهر البقول: ما اجتمع على أطرافها، فهي وَشْعٌ ووُشُوع.
وأَوْشَعَتِ البُقولُ خرجت زهرتها قبل أن تتفرّق.

##### Türkçe

باب **العين** ve **الشّين** ve **واي** onlarla birlikte
**ع ش و**، **ع ش ي**، **ع ي ش**، **ش ع و**، **ش و ع**، **ش ي ع**، **و ش ع** kullanımdadırlar.

**عشو**، **عشي**:
**العَشْوُ**: Senin, yanında hayır ve hidayet umduğun bir ateşe gelmendir. **عَشَوْتُها أَعْشُوها عَشْواً وعُشُوّا**. **الحطيئة** dedi ki:
Ne zaman ona gelirsen, ateşinin ışığına doğru **تعشو** edersin; onun yanında yakıcısı hayırlı olan en hayırlı ateşi bulursun.

**والعاشيةُ**: Geceleyin ateşin ışığına doğru **يعشو** eden her şey; **الفَراشِ** ve başkası gibi; develer ve **العواشي** de böyledir. Dedi ki:
Şişman, ürkek bir **عاشيةٍ**yi, ortasında kılıç sallayan bir öldürücünün darbesiyle ürküttüm.

Ve onu **عَشْوَة** ve **عِشْوَةُ** ve **عُشْوَةً** ile çiğnettim; üç lehçedir; bu, onu açıklık olmaksızın bir işe binmeye yüklemen manasındadır. Dersin ki: Falan kimse işten bir **عشوة** bindi; ve falan kimse bana bir **عَشْوةً** çiğnetti; yani beni doğru olmayan bir işe yükledi. Ve onu **عَشْوةِ العَتَمَة** ve **عَشْوةِ السَّحَر** içinde gördüm. Aslı, gecenin **عشواء**sındandır; **العشواء** **الظّلماء** menzilesindedir; gecenin **عَشْواء**sı onun karanlığıdır.

**والعِشاءُ**: Gecenin karanlığının başlangıcıdır. Ve develeri **عشّيتُ** de, bütün gece onları otlattığımda **فتعشّت**. Ve onların sözü: **عَشِّ ولا تغترّ**; yani: Develerini burada **عشِّ** et, ondan daha iyisini arama; belki aldanırsın.

Ve denilir: **العواشي**: Develer ve koyunlar; geceleyin otlatılır.

**العشيّ**; gündüzün sonudur. **عَشِيّة** dediğinde, bir tek gün içindir; dersin ki: Onu falan günün **عشيّة**sinde gördüm; ve **عشيّةً من العَشِيّاتِ**. **العشيّ**yi küçülttüklerinde **عُشَيشِيان** derler; bu, **الشَّفَى** yanındadır; o, güneşin iki batışı sırasında gündüzün son saatidir.

**عَشيّة**nin küçültmesinde caizdir: **عُشَيَّة** ve **عُشَيشِيَة**.

**والعَشاءُ** (uzatılmış, hemzeli): **العشيّ** vaktindeki yemektir. **العِشاءُ** avam katında, güneşin batmasından sonra, o andan gecenin başı dönüp gidinceye kadardır; bazıları der ki: fecrin doğuşuna kadar; şairin onda bilmece yaptığı şeyle delil getirir:
Geceleyin seher vakti bir gidişle sabahladık; gündüz yarılandıktan sonra **عشاء**.

**والعَشَى** — kısaltılmış olarak — **الأعشَى**nın masdarıdır. Kadın **عَشْواءُ**dur; erkekler **عُشْوٌ**dur. **الأعشى** geceleyin görmeyen, gündüz ise gören kimsedir. Ve bazen, körlük olmaksızın görmesi kötüleşen kimse olur; o, sonradan meydana gelen bir arazdır; bazen gider. Ve dersin ki: Onlar ikisi **يَعْشَيانِ**, onlar **يَعْشَوْن**, kadınlar **يَعْشَيْنَ**; kıyas **الواو**dur. Ve **تعاشَى تعاشياً** da onun gibidir; çünkü fiilden her **واو** kelime uzadığında **ياء**ya çevrilir.

Ve bir dişi deve **عَشْواءُ**dur: önündekini görmez de eliyle her şeye çarpar; yahut bir kuyuya veya çukura düşer; çünkü ayaklarının yerini gözetmez. **زهير** dedi ki:
Ölümleri, vurduğu kimseyi öldüren; ıskaladığı kimseyi yaşatıp ihtiyarlatan bir **خبطَ عشواءَ** gibi gördüm.

Ve dersin ki: Şüphesiz onlar işlerinden bir **عَشْواء** içindedir; yahut bir **عمياء** içindedir.

Ve adam işte **تعاشَى** etti; yani: bilmezlikten geldi. Dedi ki:
Dininde **التّعاشِيَ**yi bir hidayet sayar; onun kurbanını kabul etmez.

**عيش**:
**العيشُ**: hayattır. **المعيشة**: insanın onunla yaşadığı şeydir; yiyecek ve içecekten. **العِيشة**: **الجِلْسة** ve **المِشْية** gibi, yaşamdan bir türdür. Ve onunla veya içinde yaşanan her şey **معاش**tır; gündüz **معاش**tır; yer, yaratılmışlar için bir **معاش**tır; onda rızıklarını ararlar. Şiirde **العِيش** (هاء atılarak): **العيشة**dir. Dedi ki:
Bir **عِيشٍ**in anası, otururken onda bir şiddet bulunan bir akıllılıktan dolayı izarını çözmez.

**بنو عيش**: bir kabiledir; ve onlar **بنو عائشة**dir; şu dediği gibi:
**عَبْدَ بني عائشةَ الهُلابعا**

Ve bir başkası dedi ki:
Ey anamız **عائش**; kaygılanma;
Bütün oğulların yiğit bir kahramandır.

**خَفَضَ العَيْنَ**: kırık **الكاف**ın **شُفعة**siyle.

**شعو**:
**الشَّعْواءُ**: yaygın baskındır. Kavim baskını **إشعاءً** ile **أشعى** etti; yani onu alevlendirdiler. Dedi ki:
Şam’ı bir **غارةٌ شَـعْـواءُ** kaplamadıkça, yatakta nasıl uyurum?

**شيع** ve **شوع**:
**الشُّوعُ**: **البانِ** ağacıdır; teki: **شُوعةٌ**. **الطّرمّاح** dedi ki:
İki vadide meyve topladı ve **شُوعُ**.

Kim **الواو**yu fetha, **الشين**i damme ile söylerse: **الواو** atıftır; ve **شُوع**: **البان** ağacıdır. Kim de onu damme ile **وُشُوع** derse, **وَشْعٍ** topluluğunu kastetmiştir; o da baklagillerin çiçeğidir. **الشَّيْعُ**: sayıdan bir miktardır: Bir ay veya bir ayın **شيْعَ**ı kadar kaldım; ve onunla birlikte bin adam vardır; yahut bunun **شَيْعُ**ı.

Ve **الشَّيْعُ**, aslan yavrularındandır.

Ve şey **شاعَ** eder, **يَشِيعُ** eder; **مَشاعاً** ve **شَيْعُوعَةً**; o halde o **شائعٌ**dir; ortaya çıktığında. Ve onu **أشعْتُهُ** ve onunla **شعْتُ**: onu yaydım. Bir dilde: onunla **أشعت**. Ve adam **مِشْياعٌ مِذْياعٌ**dır; o, hiçbir şeyi gizlemeyen kimsedir.

**والمُشايَعةُ**: bir insanı bir iş üzerinde takip etmendir.

Ve odunu ateşte **شَيَّعتُ**: onu şiddetli bir tutuşturma ile tutuşturdum. **رؤبة** dedi ki:
Tutuşturmanın **يشيّع** ettiği gibi sıkıca.

**والشّياعُ**: çobanın kamışının sesidir. Dedi ki:
Develerin iniltisi **للشِّياعِ**a coşar.

Ve çoban **الشِّياعِ** içinde **شيَّع** etti: kamışa üfledi.

Ve adam **مُشَيَّعُ القَلبِ**tir; cesur olduğunda. Kalbi, her korkunç şeye bindiğinde, **تشييعاً** ile **شُيّع** edilmiştir. **سليمان** dedi ki:
**مُشَيَّع القلبِ**; korku onun işinden değildir.

Ve **الرّاجز** dedi ki:
Ve **الخزرجيُّ**; kalbi **مُشَيَّعُ**dur;
Yüce işten korkmaz.

**والشِّيعةُ**: bir kavmin hevalarını seven ve onları takip eden bir topluluktur; yani: **يتشيّعون**. Adamın **شيعةُ**si: onun arkadaşları ve tâbileridir. Ve her kavim bir iş üzerinde toplansa, onlar **شيعة**dir; sınıfları: **شِيَع**dir. Allah Teâlâ dedi ki: “Daha önce onların **أشياع**ına yaptığı gibi.” Yani: geçmiş **الشِّيَع**den onların benzerlerine.

Ve falanı **شَيَّعْتَ**: onunla birlikte çıktığında; onu uğurlamak ve onu menziline ulaştırmak için.

**والشِّياعُ**: geri kaldığında develere yapılan çağrıdır. Dedi ki:
Ve develer **الصّفـايا**da ebedî kalmasın; ne de ürkütmenin ve **الشِّياعِ**ın uzunluğu.

**وشع**:
**الوَشِيعَةُ**: renkli **الوَشْي**den ipliğin üzerine sarıldığı bir tahta parçasıdır; her sarılı şey **وَشِيعةٌ**dir. Oradan dokumacının kamışına **وَشِيعَة** adı verilmiştir; çünkü iplik onda **يُوَشَّعُ** edilir. **ذو الرّمة** dedi ki:
Orada, sert rüzgârların dokuduğu bir oyun yeri vardır; **اليَمانِي**nin hırkasını **بالوَشائِعِ** ile dokuması gibi.

Ve dedi ki:
**القِياس**ın atımı; **المُوَشَّعا** pamuğu.

Ve **الوَشْعُ** baklagillerin çiçeğindendir: uçlarında toplanan şeydir; o, **وَشْعٌ** ve **وُشُوع**dur.

Ve baklagiller **أَوْشَعَتِ**: çiçeği, dağılmadan önce çıktı.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B4%D9%8A/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ع ش ي * * العَشِيُّ * و * العَشِيَّةُ * من صلاة المغرب إلى العتمة و * العِشَاءُ * مكسور ممدود مثثل العشي و * العِشَاءانِ * المغرب والعتمة وزعم قوم أن العِشاء من زوال الشمس إلى طلوع الفجر قلت قال الأزهري * العَشِيُّ * ما بين زوال الشمس وغروبها وصلاتا العَشي هما الظهر والعصر فإذا غابت الشمس فهو * العِشَاءُ * و * العَشَاءُ * مفتوح ممدود الطعام بعينه وهو ضد الغداء و * العشا * مقصور مصدر * الأعْشَى * وهو الذي لا يُبصر بالليل ويُبصر بالنهار والمرأةة * عَشْوَاءُ * و * أعْشَاهُ * الله * فَعَشِيَ * بالكسر يعشي * عَشًا * و * العَشْوَاءُ * الناقة التي لا تُبصر أمامها فهي تخبط بيديها كل شيء وركب فلان العشواء إذا خبط أمره على غير بصيرة وفلان خابط خبْط عشواء و * عَشَا * أي تعشَّى و * عَشَاهُ * أي قصده ليلا هذا هو الأصل ثم صار كل قاصد * عَاشِياً * و * عَشَا * إلى النار إذا استدل عليها ببصر ضعيف و * عَشَا * عنه أعرض ومنه قوله تعالى ﴿ومن يعْش عن ذكر الرحمن﴾ قلت وفسَّر بعضهم الآية بضعف البصر يُقال * عَشَا * يعشُو إذا ضعف بصره و * عَشَاهُ * بالتخفيف أطعمه عشاء وباب الستة عدا و * عَشَّاهُ * أيضا * تَعْشِيَةً * أطعمه عشاء

##### Türkçe

* ع ش ي * * **العَشِيُّ** * ve * **العَشِيَّةُ** * akşam namazından **العتمة**’ye kadar olan vakittir; ve * **العِشَاءُ** * kesralı, medli, **العشي** gibi; ve * **العِشَاءانِ** *: **المغرب** ve **العتمة**. Bir topluluk, **العِشاء**’ın güneşin zevalinden fecrin doğuşuna kadar olduğunu ileri sürdü. Dedim ki: el-Ezherî dedi: * **العَشِيُّ** * güneşin zevali ile batışı arasındadır; ve **العَشي**’nin iki namazı **الظهر** ve **العصر**’dır. Güneş batınca o, * **العِشَاءُ** * olur. Ve * **العَشَاءُ** * fethalı, medli: bizzat yemek; ve o, **الغداء**’nın zıddıdır. Ve * **العشا** * maksûr: * **الأعْشَى** *’nın masdarıdır; o, gece görmeyip gündüz gören kimsedir; ve kadın: * **عَشْوَاءُ** *. Ve “Allah onu * **أعْشَاهُ** * kıldı”; böylece * **فَعَشِيَ** * kesra ile, **يعشي**: * **عَشًا** *. Ve * **العَشْوَاءُ** *: önünü görmeyen dişi devedir; bu yüzden iki eliyle her şeyi çarpar. “Falan **العشواء**’ya bindi” (denir) — işini basiretsizce çarpıp savurduğu zaman. Ve falan, **خبْط عشواء** çarpıp savurandır. Ve * **عَشَا** * yani akşam yemeği yedi. Ve * **عَشَاهُ** * yani geceleyin ona yöneldi; asıl olan budur; sonra her yönelen * **عَاشِياً** * oldu. Ve * **عَشَا** * ateşe — zayıf bir görüşle ona delil bulduğu zaman. Ve * **عَشَا** * ondan: yüz çevirdi. Ondandır, Yüce Allah’ın sözü: ﴿ومن يعْش عن ذكر الرحمن﴾. Dedim ki: bazıları âyeti görmenin zayıflığı ile tefsir etti; denir: * **عَشَا** * **يعشُو** — görmesi zayıfladığı zaman. Ve * **عَشَاهُ** * (tahfîf ile): ona akşam yemeği yedirdi; ve altı babı: **عدا**. Ve * **عَشَّاهُ** * da: * **تَعْشِيَةً** * — ona akşam yemeği yedirdi.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B4%D9%8A/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

#### Madde başı: عشى

عِشْىٌ
عِشْىٌ ذ : and عَشِىٌّ, &c.: see in art. عشو.

##### Türkçe

عِشْىٌ
**عِشْىٌ** ذ : ve **عَشِىٌّ**, vb.: **عشو** maddesinde bak.

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B4%D9%8A/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

عَشِيَ
عَشِيَ A ( n. ac. عَشًا [ 4A ] ),
a.  Was weaksighted, night-blind.

b.  see V .

عَشَّيَ
عَشَّيَ II ,
a.  Gave supper to; pastured at night ( camels ).

b.  Caught by means of a fire ( birds ).

أَعْشَيَ
أَعْشَيَ IV ,
a.  see II (a) .

b.  Dazzled, blinded; rendered weaksighted.

تَعَشَّيَ
تَعَشَّيَ V ,
a.  Supped, took supper; pastured by night ( camels ).

تَعَاْشَيَ
تَعَاْشَيَ VI ,
a.  Feigned blindness; feigned ignorance.

اِعْتَشَيَ
اِعْتَشَيَ VIII ,
a.  Journeyed, set out at night-fall.

b.  [ acc. or Bi ],  see I (c) .

اِسْتَعْشَيَ
اِسْتَعْشَيَ X ,
a.  Guided himself by ( watchfire ).

عَشْوَة
عَشْوَة [ 1t ],
a.  Darkness.

عُِشْوَة
عُِشْوَة [ عِشْيَة 2t ,  3t ],
a.  Watch-fire.

عَشَوِيّ
عَشَوِيّ [ 4yi ],
a.  Evening, belonging to the evening.

أَعْشَى
أَعْشَى [ 14 ],
a.  Night-blind.

عَاشِيَة
عَاشِيَة [ 21t ] , ( pl. عَوَاشٍ [ 41 ] ),
a.  Pasturing at night ( camel ).

عَشَآء
عَشَآء [ 22A ] , ( pl. أَعْشِيَة [ 15t ] ),
a.  Supper.

b.  Weaksight; nightblindness; sightlessness.

عَشَاوَة
عَشَاوَة [ 22t ],
a.  see 22 (b) .

عِشَآء
عِشَآء [ 23A ],
a.  Night-fall.

عَشِيّ
عَشِيّ [ 25I ],
a.  see 25t .

عَشِيَّة
عَشِيَّة [ 25tI ] , ( pl. reg. &
a.  عَشَايَا ), Evening, even; night-fall.

عَشْوَآء
عَشْوَآء [ 42 ],
a.  Blind camel.

b.  Darkness.

عَشِّي
عَشِّي
a.  [ coll. ], Cook.

عَشِيَّة أَمْسٍ
عَشِيَّة أَمْسٍ
a.  Last night, yesternight, yesterday evening.

العَشَآء السِّرِّيّ
العَشَآء السِّرِّيّ
a.  [ coll. ], The Holy Communion.

خَبَطَهُ خَبْطَ عَشْوَآء
خَبَطَهُ خَبْطَ عَشْوَآء
a.  He did it without aim, without perception, at random.

##### Türkçe

**عَشِيَ**
**عَشِيَ** A (n. ac. **عَشًا** [4A]),
a. Zayıf görür oldu, gece körü oldu.

b. V’ye bak.

**عَشَّيَ**
**عَشَّيَ** II,
a. Akşam yemeği yedirdi; geceleyin otlattı (develeri).

b. Bir ateş vasıtasıyla yakaladı (kuşları).

**أَعْشَيَ**
**أَعْشَيَ** IV,
a. II (a)’ya bak.

b. Gözünü kamaştırdı, kör etti; zayıf görür hâle getirdi.

**تَعَشَّيَ**
**تَعَشَّيَ** V,
a. Akşam yemeği yedi, akşam yemeği aldı; geceleyin otladı (develer).

**تَعَاْشَيَ**
**تَعَاْشَيَ** VI,
a. Körlüğü uydurdu; cehaleti uydurdu.

**اِعْتَشَيَ**
**اِعْتَشَيَ** VIII,
a. Gece kararmasında yolculuk etti, yola çıktı.

b. [acc. veya Bi], I (c)’ye bak.

**اِسْتَعْشَيَ**
**اِسْتَعْشَيَ** X,
a. (Gözetleme ateşi) ile kendine yol buldu.

**عَشْوَة**
**عَشْوَة** [1t],
a. Karanlık.

**عُِشْوَة**
**عُِشْوَة** [**عِشْيَة** 2t, 3t],
a. Gözetleme ateşi.

**عَشَوِيّ**
**عَشَوِيّ** [4yi],
a. Akşama ait, akşamlık.

**أَعْشَى**
**أَعْشَى** [14],
a. Gece körü.

**عَاشِيَة**
**عَاشِيَة** [21t], (pl. **عَوَاشٍ** [41]),
a. Geceleyin otlayan (deve).

**عَشَآء**
**عَشَآء** [22A], (pl. **أَعْشِيَة** [15t]),
a. Akşam yemeği.

b. Zayıf görüş; gece körlüğü; görmezlik.

**عَشَاوَة**
**عَشَاوَة** [22t],
a. 22 (b)’ye bak.

**عِشَآء**
**عِشَآء** [23A],
a. Gece kararması.

**عَشِيّ**
**عَشِيّ** [25I],
a. 25t’ye bak.

**عَشِيَّة**
**عَشِيَّة** [25tI], (pl. reg. &
a. **عَشَايَا**), Akşam, akşam vakti; gece kararması.

**عَشْوَآء**
**عَشْوَآء** [42],
a. Kör deve.

b. Karanlık.

**عَشِّي**
**عَشِّي**
a. [coll.], Aşçı.

**عَشِيَّة أَمْسٍ**
**عَشِيَّة أَمْسٍ**
a. Dün gece, evvelki gece, dün akşam.

**العَشَآء السِّرِّيّ**
**العَشَآء السِّرِّيّ**
a. [coll.], Mukaddes Komünyon.

**خَبَطَهُ خَبْطَ عَشْوَآء**
**خَبَطَهُ خَبْطَ عَشْوَآء**
a. Onu amaçsız, idraksiz, rastgele yaptı.
