# عصد — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B5%D8%AF/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D8%B5%D8%AF/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عصد](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B5%D8%AF.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: عصد

عَصَدَهُ عَصْداً: لواه. والعاصِدُ من الإبل: الذي يلوي عنقه عند الموت نحو حارِكِه. وقد عَصُدَ عُصوداً، أي مات. والعَصيدَةُ: التي تَعْصِدُها بالمِسواطِ فتُمِرُّها به فتنقلب ولا يبقى في الإناء شيءٌ منها إلا انقلب. وقولهم: وقَعوا في عِصْوادٍ، أي في أمر عظيم. وجاءت الإبل عَصاويدَ، إذا ركب بعضها بعضاً.

### Türkçe

**عَصَدَهُ** **عَصْداً**: Onu büktü/döndürdü. **العاصِدُ** develerden: ölüm anında boynunu hörgücüne doğru büken kimsedir. Ve **عَصُدَ** **عُصوداً**, yani öldü. **العَصيدَةُ**: onu **بالمِسواطِ** ile **تَعْصِدُها**; onunla onu geçirirsin de ters döner ve kaptan ondan hiçbir şey kalmaz; ancak ters dönmüş olur. Ve onların sözü: **وقَعوا في عِصْوادٍ**, yani büyük bir işin içine düştüler. Ve develer **عَصاويدَ** geldi; bazısı bazısının üzerine bindiği zaman.
