# عطبل — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B7%D8%A8%D9%84/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D8%B7%D8%A8%D9%84/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عطبل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B7%D8%A8%D9%84.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: عطبل

العطبل والعطبول والعطبولة، بضمهن، والعيطبول، كحيزبون: المرأة الفتية الجميلة الممتلئة الطويلة العنق. وقيل: هي الحسنة التامة من النساء. ومن الظباء: الطويلة العنق، وأنشد الجوهري لعمر بن أبي ربيعة، وفي العباب قال عبد الرحمن بن حسان بن ثابت حين قتلت عمرة بنت النعمان بن بشير امرأة مسيلمة على الكفر:
  إن من أعجب العجائب عندي                      قتل بيضاء حرة عطـبـول قال ابن بري: ولا يقال: رجل عطبول، إنما يقال رجل أجيد، إذا كان طويل العنق، انتهى. وقد ذكر ابن الأثير في غريب الحديث له: ورد في صفته صلى الله تعالى عليه وسلم أنه لم يكن بعطبول ولا بقصير. وفسره فقال: العطبول: الممتد القامة الطويل العنق، وقيل: هو الطويل الأملس الصلب، قال: ويوصف به الرجل والمرأة، ج: عطابل وعطابيل، كما في الصحاح والمحكم، والذي في العباب: والجمع العطابيل، ويجوز في الشعر العطابل، وأنشد أبو عمرو:
  لو أبصرت سعدى بها كتائلي
  مثل العذارى الحسر العطابل وأما ما أنشده ثعلب:
  بمثل جيد الرئمة العطبل إنما شدد اللام للضرورة. العيطبول: الطويلة القد دون العنق.

### Türkçe

**العطبل** ve **العطبول** ve **العطبولة** —üçü de ötreli olarak— ve **العيطبول**; **حيزبون** gibi: genç, güzel, dolgun, boynu uzun kadındır. Ve denildi ki: o, kadınlardan güzel, tam olanıdır. Ve ceylanlardan: boynu uzun olan. Cevherî, Ömer b. Ebî Rebîa’dan inşad etti; ve **العباب**’da, Abdurrahman b. Hassân b. Sâbit, Müseylime’nin küfür üzere olan karısı (olan) Umre bint en-Nu‘mân b. Beşîr öldürüldüğü zaman dedi ki:
  Şüphesiz, acayiplerin en acayiplerinden, benim yanımda,
  beyaz, hür, **عطـبـول** (olan bir kadının) öldürülmesidir.

İbn Berrî dedi ki: “**عطبول** adam denilmez; ancak boynu uzun olduğu zaman **أجيد** adam denilir.” Bitti. İbnü’l-Esîr, kendisinin Garîbü’l-hadîs’inde zikretti: Onun (sallallahu teâlâ aleyhi ve sellem) sıfatında varid oldu ki o, ne **عطبول** idi ne de kısa. Onu tefsir etti ve dedi ki: **العطبول**: boyu uzamış, boynu uzun olan. Ve denildi ki: o, uzun, pürüzsüz, serttir. Dedi ki: onunla erkek ve kadın vasfedilir. Çoğulu: **عطابل** ve **عطابيل**; **الصحاح** ve **المحكم**’de olduğu gibi. **العباب**’da olan ise: çoğul **العطابيل**’dir; şiirde **العطابل** caiz olur. Ebû Amr inşad etti:
  Eğer Sa‘dâ’yı onunla görseydin, benim örgülerimi,
  başı açık bakireler gibi, **العطابل**.

Se‘leb’in inşad ettiği şeye gelince:
  **الرئمة**’nin **العطبل** boynu gibi,

ancak zaruret için lâm’ı şeddeli yaptı. **العيطبول**: boyu uzun olan; boyun bakımından daha aşağı (derecede) olan.
