# عظب — Mekâyîsü'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B8%D8%A8/sozluk/mekayis
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D8%B8%D8%A8/entries/mekayis

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عظب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D8%B8%D8%A8.md)
- Mekâyîsü'l-Luğa: İbn Fâris · 11. yy

## Madde başı: عظب

(باب العين والظاء وما يثلثهما)
(عظم) العين والظاء والميم أصلٌ واحد صحيح يدلُّ على كِبَر وقُوّة. فالعِظَم: مصدر الشَّيء العظيم. تقول: عَظُمَ يَعْظُم عِظَماً، وعظّمته أنا. فإذا عَظُم في عينيك قلت: أعْظمتُه واستعظمْتُه. ومُعظَم الشّيء: أكثرهُ. وعَظْمةُ الذِّراع: مُستغلَظُها. وهي العظيمة: النازِلةُ المُلمّة الشّديدة. قال:‏
وإلاّ فإنِّي لا إخالُك ناجيا(1)  *** إن تنجُ منها تنجُ من ذِي عظيمةٍ‏
ومن الباب العَظْم، معروف، وهو سمِّي بذلك لقوّته وشِدّته.‏
(عظب) العين والظاء والباء. يقولون: عَظَب الطّائر، إذا حَرّكَ زِمِكّاهُ. وهو كلام. والعُنْظَُب: الجراد الضَّخم، النُّون زائدة.‏
(عظل) العين والظاء واللام أصيل صحيح. يقال: تعاظَلَ الكلابُ، إذا تسافَدَت، وهي تَعاظَلُ. وجَرادٌ عَظْلَى من ذلك وفلانٌ لا يُعاظِل في شِعره بين القَوافي، أي لا يحمل بعضها على بعض. وترى أنّ ذلك إمّا أن يكون الذي يسمى الإيطاء؛ أي لا يكرِّر القوافي، أو أن يكون الذي يسمَّى التَّضمين، وهو أن [يكون] تمامُ البيت في البيت الذي بَعده.‏
--------------ـــــ
(1) البيت للأسود بن سريع القاص، كما في البيان (1: 367).

ـ

### Türkçe

(باب **العين** و**الظاء** وما يثلثهما)
(**عظم**) **العين** ve**الظاء** ve**الميم** tek bir sahih asıldır; büyüklüğe ve kuvvete delâlet eder. Artık **العِظَم**: büyük olan şeyin masdarıdır. Dersin ki: **عَظُمَ** **يَعْظُم** **عِظَماً**; ve ben onu **عظّمته**. Artık senin gözlerinde büyüdüğü vakit dersin ki: onu **أعْظمتُه** ve onu **استعظمْتُه**. Ve bir şeyin **مُعظَم**’ı: onun çoğudur. Ve **عَظْمةُ الذِّراع**: onun kalınlaşmış olanıdır. Ve o, **العظيمة**’dir: şiddetli, kuşatıcı musibet. Dedi ki:‏
وإلاّ فإنِّي لا إخالُك ناجيا(1)  *** إن تنجُ منها تنجُ من ذِي عظيمةٍ‏
Ve babdan **العَظْم** vardır; bilinen (şeydir); ve o, kuvveti ve şiddeti sebebiyle bununla adlandırılmıştır.‏

(**عظب**) **العين** ve**الظاء** ve**الباء**. Derler ki: kuş **عَظَب** etti; **زِمِكّاهُ**’unu hareket ettirdiği vakit. Ve o, bir sözdür. Ve **العُنْظَُب**: iri çekirge; **النُّون** ziyadedir.‏

(**عظل**) **العين** ve**الظاء** ve**اللام** köklü, sahih (bir asıldır). Denir ki: köpekler **تعاظَلَ** etti; çiftleştikleri vakit; ve onlar **تَعاظَلُ** eder. Ve bundan **عَظْلَى** çekirge (vardır). Ve falan kimse, kafiyeler arasında şiirinde **يُعاظِل** etmez; yani bazısını bazısının üzerine yüklemez. Ve görürsün ki bu, ya **الإيطاء** diye adlandırılan şeydir; yani kafiyeleri tekrar etmez; yahut **التَّضمين** diye adlandırılan şeydir; o da, [olmasıdır ki] beytin tamamı, ondan sonraki beyitte (olsun).‏
--------------ـــــ
(1) Beyit, **الأسود بن سريع القاص**’ındır; **البيان**’da (1: 367) olduğu üzere.

ـ
