# عفو — Kâmûsü'l-Muhît

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%81%D9%88/sozluk/kamus
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D9%81%D9%88/entries/kamus

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عفو](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%81%D9%88.md)
- Kâmûsü'l-Muhît: Fîrûzâbâdî · 15. yy

## Madde başı: عفو

* ع ف و * * العَفَاءُ * بالفتح والمد التُراب قال صفوان بن مُحرز إذا دخلت بيتي فأكلت رغيفا وشربت عليه ماءً فعلى الدنيا العَفَاء و * عَفْوُ * المال ما يفضل عن النفقة قلت ومنه قوله تعالى ﴿ويسألونك ما يُنفقون قُل العفو﴾ قلت وأما قوله تعالى ﴿خذ العفو﴾ أي خذ الميسور من أخلاق الرجال ولا تستقص عليهم قال ويقال أعطاه عفو ماله يعني أعطاه بغير مسألة ويقال * أعْفِنِي * من الخروج معك أي دعني منه و * اسْتَعْفَاهُ * من الخروج معه أي سأله * الإعْفَاءَ * و * عَافَاهُ * الله و * أعْفَاهُ * بمعنى والاسم * العَافِيةُ * وهي دفاع الله عن العبد وتُوضع موضع المصدر يُقال * عَافَاهُ * الله عافية و * عَفَا * المنزل درس و * عَفَتْهُ * الريح يتعدى ويلزم وبابهما عدا وعَفَّته الريح أيضاشُدد للمُبالغة و * تَعَفَّى * المنزل مثل عفا و * عَفَا * عن ذنبه أي تركه ولم يُعاقبه وبابه عدا و * العَفُوُّ * على فعُول الكثير العفو و * عَفَا * الشعر والنبت وغيرهما كثُر وبابه سما ومنه قوله تعالى ﴿حتًى عَفَوا﴾ أي كثُرُوا و * عَفَاهُ * غيره بالتخفيف و * أعْفَاهُ * إذا كثَّره وفي الحديث ﴿أمر أن تُحفى الشوارب وتُعفى اللحى﴾ و * عَفَاهُ * من باب عدا و * اعْتَفاهُ * أيضا إذا أتاه يطلب معروفه و * العُفاةُ * طلاَّب المعروف الواحد * عافٍ

### Türkçe

* ع ف و * * **العَفَاءُ** * fetih ve med ile: toprak. Safvân b. Muhriz dedi ki: “Evime girdiğimde bir ekmek yiyip üzerine su içtiğimde, dünya üzerine **العَفَاء** (olsun).” Ve * **عَفْوُ** * mal: nafakadan artan şey. Dedim: Ondandır, Yüce Allah’ın sözü: ﴿ويسألونك ما يُنفقون قُل العفو﴾; dedim: Yüce Allah’ın sözüne gelince: ﴿خذ العفو﴾ yani: erkeklerin ahlâkından kolay olanı al ve onlara karşı (hesapta) sonuna kadar gitme. Dedi: “Ona malının **عفو**’sunu verdi” denir; yani ona, isteme olmaksızın verdi. Ve denir: * **أعْفِنِي** * seninle çıkmaktan; yani beni ondan bırak. Ve * **اسْتَعْفَاهُ** * onunla çıkmaktan; yani ondan * **الإعْفَاءَ** * istedi. Ve * **عَافَاهُ** * Allah, ve * **أعْفَاهُ** * aynı anlamdadır; isim * **العَافِيةُ** *’dir; o, Allah’ın kuldan (belâyı) defetmesidir. Masdarın yerine konur; denir: Allah ona **عَافَاهُ** bir **عافية** (verdi). Ve * **عَفَا** * menzil: silindi (izleri yok oldu). Ve * **عَفَتْهُ** * rüzgâr: geçişli ve geçişsiz olur; ikisinin bâbı **عدا**’dır. Ve rüzgâr onu **عَفَّته** de (denir); mübalağa için şeddelendi. Ve * **تَعَفَّى** * menzil: **عفا** gibidir. Ve * **عَفَا** * onun günahından; yani onu bıraktı ve onu cezalandırmadı; bâbı **عدا**’dır. Ve * **العَفُوُّ** * **فعُول** vezninde: çokça affeden. Ve * **عَفَا** * saç, bitki ve başkaları: çoğaldı; bâbı **سما**’dır. Ondandır, Yüce Allah’ın sözü: ﴿حتًى عَفَوا﴾; yani çoğaldılar. Ve başkası onu * **عَفَاهُ** * (tahfîf ile). Ve * **أعْفَاهُ** * onu çoğalttığında. Ve hadiste: ﴿أمر أن تُحفى الشوارب وتُعفى اللحى﴾. Ve * **عَفَاهُ** * **عدا** bâbındandır. Ve * **اعْتَفاهُ** * da: ona geldiğinde, iyiliğini talep ederek. Ve * **العُفاةُ** *: iyilik talep edenler; tekili * **عافٍ**.
