# عكا — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%83%D8%A7/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D9%83%D8%A7/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عكا](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%83%D8%A7.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: عكا

العُكْوَةُ بالضم: أصل ذَنب الدابة حيث عرِّي من الشعر من مَغرِز الذنَب؛ والجمع عُكا. وعَكَوْتُ ذنب الدابة عَكْواً، إذا عقدته. والعَكِيُّ من ألبان الضأن: ما حُلب بعضه على بعض فاشتدَّ وغلُظ. وعَكَتِ الناقة، أي سمنت وغلظت. ويقال: مائةٌ مِعْكاءٌ، أي سِمانٌ غلاظٌ. والعَكواءُ: الشاة التي ابيضَّ مؤخَّرها واسودَّ سائرها. وعَكَتِ المرأة شعرها، إذا لم ترسله. وربَّما قالوا: عَكا فلان على قومه، أي عَطَف.

### Türkçe

**العُكْوَةُ** (ötre ile): binek hayvanının kuyruğunun aslı; kuyruğun çıkış yerinden, kıllardan soyulmuş olduğu yer. Çoğulu: **عُكا**. Ve “**عَكَوْتُ** binek hayvanının kuyruğunu **عَكْواً**” (yaptım), yani onu düğümlediğim zaman. Ve koyun sütlerinden **العَكِيُّ**: bir kısmı bir kısmının üzerine sağılıp da katılaşıp kalınlaşan şey. Ve “**عَكَتِ** deve”, yani semirdi ve kalınlaştı. Ve denilir: “yüz **مِعْكاءٌ**”, yani semiz, kalın. Ve **العَكواءُ**: arka tarafı beyazlayıp geri kalanı kararan koyun. Ve “**عَكَتِ** kadın saçını”, yani onu salıvermediği zaman. Ve bazen derler: “**عَكا** falan kimse kavmi üzerine”, yani meyletti.
