# عكش — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%83%D8%B4/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D9%83%D8%B4/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عكش](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%83%D8%B4.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: عكش

باب العين و الكاف والشين معهما
)ع ك ش، ش ك ع مستعملان فقط( عكش: عكش على القوم: حمل عليهم، عُكاشةٌ: اسم. قلت للخليل: من أين قلت عكش مهمل، وقد سمت العرب بُعكاشة? قال: ليس على الأسماء قياس. وقلنا لأبي الدقيش: ما الدُّقيش? قال: لا أدري، ولم أسمع له تفسيراً. قلنا: فتكنّيت بما لا تدري? قال: الأسماء والكُنى علامات، من شاء تَسَمّى بما شاء، لا قياس ولا حتْم.
شكع: شَكِعَ الرجلُ شَكَعاً فهو شاكعٌ إذا كُثر أنينه وضجره من شدة المرض.
وشَكِعَ الغضبان أي: طال غضبه. والشُّكاعَى: نبات دقيق العُود رِخوٌ. ويقال للمهزول: كأنه عودُ شُكاعَى، وكأنه شُكاعَى. قال ابن أحمر:
شَرِبت الشَّكاعى والْتدَدتُ ألَدَّةً		وأقبلتُ أفواهَ العروقِ المكاويا

### Türkçe

باب العين و الكاف والشين معهما
(**ع ك ش**، **ش ك ع** yalnızca ikisi de kullanımdadır) **عكش**: **عكش على القوم**: onların üzerine yüklendi/saldırdı; **عُكاشةٌ**: bir isim. Halîl’e dedim: “**عكش**’i ihmâl (kullanımsız) dedin, hâlbuki Araplar **بُعكاشة** diye adlandırmış; nereden (böyle) dedin?” Dedi: “İsimler üzerine kıyas yoktur.” Ebû’d-Dukayş’e dedik: “**الدُّقيش** nedir?” Dedi: “Bilmiyorum; onun için bir tefsir işitmedim.” Dedik: “Öyleyse bilmediğin şeyle künyelendin mi?” Dedi: “İsimler ve künyeler alâmetlerdir; dileyen dilediğiyle adlanır; ne kıyas vardır ne de zorunluluk.”

**شكع**: **شَكِعَ الرجلُ شَكَعاً فهو شاكعٌ**: şiddetli hastalıktan dolayı iniltisi ve bıkkınlığı çoğalınca (böyledir).
Ve **شَكِعَ الغضبان** yani: öfkesi uzadı. Ve **الشُّكاعَى**: dalı ince, yumuşak bir bitki. Ve zayıf olana denir: “Sanki **عودُ شُكاعَى**”, ve “Sanki **شُكاعَى**.” İbn Ahmer dedi ki:
**شَرِبت الشَّكاعى والْتدَدتُ ألَدَّةً		وأقبلتُ أفواهَ العروقِ المكاويا**
