# علط — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%84%D8%B7/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D9%84%D8%B7/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [علط](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%84%D8%B7.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: علط

العِلاطانِ: صَفقا العنق من الجانبين. والعِلاطُ: سمةٌ في العنق بالعرض، عن أبي زيد. قال: والسِطاعُ بالطول. يقال منه: عَلَطَ بعيرَه يَعْلِطُهُ عَلْطاً. وعَلَطَهُ أيضاً بشَرٍّ، إذا ذكره بسوءٍ. قال الهُذَلي:
فلا والله نادى الحيُّ ضَيْفي		هدوءًا بالمَساءةِ والعِلاطِ
وعَلَّطَ إبلَه، شدِّد للكثرة. والعِلاطُ أيضاً: حبلٌ في عنق البعير. وقد عَلَّطَهُ تَعْليطاً، أي نَزَع من عنقه العِلاطِ. قال الأصمعيّ: ناقةٌ عُلُطٌ، أي بلا خِطامٍ. وقال الأحمر: بِلا سِمَةٍ. وعَلَطَهُ بسهمٍ عَلْطاً: أصابه به. والعِلْطَةُ: القِلادةُ. واعْلَوَّطَ بعيرَه اعْلِوَّاطاً، إذا تقلّق بعنُقه وعَلاه. واعْلَوَّطني فلانٌ، أي لزِمَني. والإعْليطُ: ورَقُ المَرْخِ، وقال امرؤ القيس يصف أذنَ الفَرس:
لها أُذُنٌ حَشْـرَةٌ مَـشْـرَةٌكإعْليطِ مَرْخٍ إذا ما صَفِرْ

### Türkçe

**العِلاطانِ**: boynun iki yandan iki **صَفقا**’sı. Ve **العِلاطُ**: Ebû Zeyd’den, boyunda enlemesine bir **سمةٌ**. Dedi ki: ve **السِطاعُ** boylamasına. Ondan denilir: **عَلَطَ** devesini **يَعْلِطُهُ** **عَلْطاً**. Ve onu ayrıca **بشَرٍّ** ile **عَلَطَهُ**; onu kötülükle andığı zaman. Hüzeli dedi ki:
Artık vallahi kabile benim misafirimi çağırmadı;
sükûnet olarak, **المَساءةِ** ve **العِلاطِ** ile.

Ve **عَلَّطَ** develerini; çokluk için şeddeli. Ve **العِلاطُ** ayrıca: devenin boynunda bir ip. Ve onu **تَعْليطاً** **عَلَّطَهُ**; yani boynundan **العِلاطِ**’ı çekip çıkardı. Asmaî dedi ki: **ناقةٌ عُلُطٌ**; yani **خِطامٍ**sız. Ve Ahmer dedi ki: **سِمَةٍ**siz. Ve onu bir okla **عَلْطاً** **عَلَطَهُ**: onu onunla vurdu. Ve **العِلْطَةُ**: gerdanlık. Ve devesini **اعْلَوَّطَ** **اعْلِوَّاطاً**; boynuyla çalkalanıp onu aştığı zaman. Ve falan kimse beni **اعْلَوَّطني**; yani bana yapıştı. Ve **الإعْليطُ**: **المَرْخِ** yaprağı. İmru’ul-Kays, atın kulağını vasfederek dedi ki:
Onun bir kulağı vardır; **حَشْـرَةٌ** **مَـشْـرَةٌ**
**إعْليطِ مَرْخٍ** gibi; ne zaman ki ıslık çalarsa.
