# عنبل — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%86%D8%A8%D9%84/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D9%86%D8%A8%D9%84/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عنبل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%86%D8%A8%D9%84.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: عنبل

العنبلة، بالضم: البظر، كالعنبل، أهمله الجوهري هنا، وأورده في ع-ب-ل، ولا يخفى أن مثل هذا لا يسمى استدراكا، وأنشد شمر:
  رعثات عنبلها الغدفل الأرعل العنبلة: المرأة الطويلة البظر، قال جرير:
  إذا ترمز بعد الطلق عنبلهـا                      قال القوابل: هذا مشفر الفيل

  العنبلة: الخشبة التي يدق عليها بالمهراس، كما في المحكم. والعنابل، بالضم: الوتر الغليظ، وفي الصحاح: الغليظ، وأنشد للأنصاري:
  والقوس فيها وتر عنابل
  تزل عن صفحته المعابل العنابل: هو الصلب المتين، وجمعه عنابل بالفتح، مثل: جوالق وجوالق. أيضا: الرجل العبل أي الضخم. والعنبلي، بالضم: الزنجي عن ابن دريد، ونقله ابن بري عن ابن خالويه، زاد غيرهما: الغليظ، وفي الجمهرة: سمي به لغلظه، وأنشد ابن بري:
  يا ريها وقد بدا مسيحي
  وابتل ثوباي من النضيح
  وصار ريح العنبلي ريحي ومما يستدرك عليه: عبنبل، كسفرجل: الجسيم العظيم، عن أبي عمرو، وأنشد للبولاني:
  كنت أريد ناشئا عبنبلا
  يهوى النساء ويحب الغزلا وقد ذكره المصنف في ع-ب-ل.

### Türkçe

**العنبلة**، (ضم ile): **البظر**; **العنبل** gibi. Cevherî bunu burada ihmal etti; onu ع-ب-ل’de zikretti. Böyle bir şeyin “istidrâk” diye adlandırılmayacağı gizli değildir. Şemmer inşâd etti:
  غدفل الأرعل’in **عنبل**’inin رعثات’ları
**العنبلة**: **البظر**’u uzun olan kadın. Cerîr dedi:
  Doğumdan sonra onun **عنبلهـا**’sı titreyince,                      ebeler dedi: bu, filin **مشفر**’idir

  **العنبلة**: **المهراس** ile üzerinde dövülen tahta; **المحكم**’de olduğu gibi. **العنابل** (ضم ile): kalın kiriş; **الصحاح**’ta: kalın olan. Ensârî’ye ait olarak inşâd edildi:
  Ve onda yay vardır; kirişi **عنابل**’dir
  **المعابل** onun yüzünden kayar
**العنابل**: o, sert sağlam olandır; cem‘i, **عنابل** (fetih ile)dir; tıpkı: **جوالق** ve **جوالق** gibi. Yine: **الرجل العبل** yani iri yapılı. **العنبلي** (ضم ile): zenci; İbn Düreyd’den. İbn Berî onu İbn Hâleveyh’ten nakletti; başkaları şu ziyadeyi yaptı: kalın. **الجمهرة**’de: kalınlığından dolayı onunla adlandırıldı. İbn Berî inşâd etti:
  Ey onun kokusu; ve benim mesîhîm ortaya çıktı
  Ve iki elbisem **النضيح**’tan ıslandı
  Ve **العنبلي**’nin rüzgârı benim rüzgârım oldu
Ve ona istidrâk edileceklerdendir: **عبنبل**, **سفرجل** gibi: iri büyük; Ebû Amr’dan. Bûlânî’ye ait olarak inşâd edildi:
  Ben genç bir **عبنبلا** isterdim
  Kadınlara meyleder ve gazeli severdi
Onu musannif, ع-ب-ل’de zikretmiştir.
