# عنجش — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%86%D8%AC%D8%B4/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D9%86%D8%AC%D8%B4/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عنجش](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%86%D8%AC%D8%B4.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: عنجش

العنجش، بالضم، أهمله الجوهري، وقال ابن دريد: هو الشيخ الفاني، كما نقله الأزهري والصاغاني، أو هو المنقبض الجلد، وهو قول ابن دريد أيضا، وأنشد: وشيخ كبير يرقع الشنعنجش. قال: ويقال للشيخ إذا انحنى: قد رقع الشن، وساق العنز وأخذ رميح أبي سعد، قال: ولا أعرف زيادة النون في عنجش؛ لأن الاشتقاق لا يوجبه، ولا أعرف في كلامهم عجش.

### Türkçe

**العنجش**: (ضمme ile); el-Cevherî onu ihmal etti. İbn Düreyd dedi ki: o, fânî ihtiyardır; el-Ezherî ve es-Sâğânî’nin naklettiği üzere. Yahut o, derisi büzüşmüş olandır; bu da İbn Düreyd’in sözüdür. Ve şu beyti okudu:

Ve büyük bir ihtiyar, **الشنعنجش**’i yamalar.

Dedi ki: İhtiyara, eğrildiği zaman şöyle denir: “**قد رقع الشن**”; ve “**ساق العنز**” ve “**أخذ رميح أبي سعد**”. Dedi ki: **عنجش**’te **النون**’un ziyadesini bilmem; çünkü اشتقاق onu gerektirmez. Ve onların كلامında **عجش**’i bilmem.
